35+ Οικοδομώντας τη Δημοκρατία: 35 χρόνια ισπανικής κοινωνικής αρχιτεκτονικής
Αντιγράφουμε από την ελευθεροτυπία:
Πώς κατόρθωσε η Αρχιτεκτονική να συμπεριλάβει και να ερμηνεύσει τις πολιτικές και κοινωνικές αλλαγές που συντελέστηκαν στην Ισπανία, τις τελευταίες τρεισήμιση δεκαετίες, αρχής γενομένης από τον εκδημοκρατισμό της, μετά τον θάνατο του Φράνκο το 1975, την ψήφιση του νέου της Συντάγματος το 1978 και την ένταξή της στην Ε.Ε. το 1986;
Αυτό είναι το εξαιρετικά ενδιαφέρον θέμα της έκθεσης «35+ Οικοδομώντας τη Δημοκρατία: 35 χρόνια ισπανικής κοινωνικής αρχιτεκτονικής», που εγκαινιάστηκε χθες στο Μουσείο Μπενάκη. Αποτελεί το συνδιοργανωτικό επίτευγμα του μουσείου και της ισπανικής πρεσβείας, με αφορμή την ισπανική Προεδρία στην Ευρωπαϊκή Ενωση.
Τα εκθέματα (πάνελ, μακέτες, φωτογραφίες και βίντεο) ξεκινούν από το 1975, με έργα όπως το κτίριο της Τράπεζας Bankunion στη Μαδρίτη που υπογράφουν οι αρχιτέκτονες Χοσέ Αντόνιο Κοράλες και Ραμόν Βάσκεθ Μολεζίν και φτάνουν έως και το 2010, με το αντιπροσωπευτικό Κέντρο Σύγχρονης Καλλιτεχνικής Δημιουργίας στην Κόρδοβα, των Φουεσάντο Νιέτο και Ενρίκε Σομπεράνο. Ενδιαμέσως οι Ραφαέλ Μονέο, Γιόρντι Γκαρσίς, Ενρίκ Σορία, Χουάν Ναβάρο, Σαντιάγκο Καλατράβα, Ενρίκ Μιράγες, Εντουάρντο Αρόγιο, Αμπάλος & Χερέρος, Τζ. Βάσκεθ Κονσουέγκρα, Νιέτο Σομπεράνο, Αντόνιο Κρουζ κ.ά. εκπροσωπούνται με αντιπροσωπευτικά τους έργα: μουσεία, δημόσιες βιβλιοθήκες, δημαρχιακά μέγαρα, πανεπιστημιακές σχολές, αθλητικά κέντρα, νοσοκομεία, κέντρα για την τρίτη ηλικία ή βρεφονηπιακοί σταθμοί, εγκαταστάσεις ανακύκλωσης, γήπεδα ποδοσφαίρου, λαϊκές αγορές, οινοποιεία, κολυμβητήρια, αλλά και νεκροταφεία και κατοικίες για τσιγγάνους.Τα εκθέματα διανέμονται σ’ένα σύνολο 36 ενοτήτων που υπακούουν σε χρονολογική σειρά. Στην ταυτότητα κάθε έργου αναγράφεται εκτός από τον αρχιτέκτονα, η κατασκευαστική εταιρεία, καθώς και ο χρόνος και ο προϋπολογισμός που απαιτήθηκαν για την κατασκευή του.
Κύριος στόχος της έκθεσης να καταδείξει την αλληλεπίδραση κοινωνίας και αρχιτεκτονικής, όχι μόνο στο είδος και τον σκοπό των κατασκευών, αλλά και στη χρήση νέων υλικών και στην αισθητική αντίληψη των δημιουργών τους. Να εξηγήσει, δηλαδή, τον συσχετισμό της οικοδόμησης του κοινωνικού κράτους με τη δημιουργία δημόσιων και κοινωνικών αγαθών στην πρόσφατη ιστορία της χώρας: Η υγεία, η κατοικία, η παιδεία, οι μεταφορές, ο αθλητισμός, ο πολιτισμός και το περιβάλλον υλοποιούνται σε κτίρια και υποδομές που μεταμορφώνουν το κοινωνικό τοπίο της Ισπανίας, την ποιότητα ζωής των πολιτών της, αλλά και την αντίληψη του ρόλου της αρχιτεκτονικής στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Κάποια από τα έργα τονίζουν τη συνεργασία της αρχιτεκτονικής με άλλες τέχνες, όπως τη γλυπτική, στην ανάπτυξη κοινωνικών αξιών (π.χ. «Το χτένι των ανέμων» των Λούις Πέπα και Εντουάρντο Τσιγίντα).
Μέσα από όλους τους, καταξιωμένους πια, Ισπανούς αρχιτέκτονες, φαίνεται η εξέλιξη της ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής που έθεσε την Ισπανία στις γραμμές της παγκόσμιας πρωτοπορίας όσον αφορά τις νέες αισθητικές και κατασκευαστικές αντιλήψεις.
Related Posts: δημήτρης φατούρος στο μουσείο μπενάκη deltArCHI στο ελληνικό ινστιτούτο αρχιτεκτονικής κλέων κραντονέλλης: έκθεση στο μουσείο μπενάκη Η ανανέωση της αρχιτεκτονικής δεν είναι θέμα στιλ έκθεση κατοικίας