τα υψηλα κτίρια, η επόμενη καταστροφή της αθήνας
Αντιγράφουμε από την ελευθεροτυπία και τον κ. Σαρηγιάννη:
Κατά καιρούς εμφανίζονται στον Τύπο (αθηναϊκό ημερήσιο αλλά και επιστημονικό) μεγάλοι και «φτασμένοι» αρχιτέκτονες, οι οποίοι εκφράζουν κάποιες ιδέες.
Αυτό από μόνο του δεν είναι κακό, ακόμη και αν οι ιδέες αυτές είναι απ’ αρχής λάθος. Κατά διαβολικές συμπτώσεις όμως, μετά από τέτοια δημοσιεύματα, ακολουθεί κάποια νομοθετική ρύθμιση με ολέθρια αποτελέσματα.
Για να είμαι σαφέστερος:
* Το 1966 στο 5ο Πανελλήνιο Συνέδριο του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων, ο τότε διευθυντής του υπουργείου Δημοσίων Εργων Προκόπης Βασιλειάδης επέμενε ότι η Αθήνα θα σωθεί όταν ελαφρυνθεί η πίεση για ανοικοδόμηση στο ήδη βεβαρημένο κέντρο της και πρότεινε να μεταφερθεί η οικοδομική δραστηριότητα στα προάστια. Πολλοί είχαμε αντιδράσει τότε έντονα, μεταξύ των οποίων και ο καθηγητής Α. Αραβαντινός, λέγοντας ότι το πρόβλημα του κέντρου δεν είναι η οικοδόμηση, αλλά η οικοδόμηση με απαράδεκτα υψηλούς συντελεστές δόμησης (Σ.Δ.). Ενα χρόνο μετά, όταν ήλθε η χούντα, αμέσως σχεδόν εξέδωσε το Ν.Δ. 395/68 με το οποίο αυξάνονταν οι Σ.Δ. κατά 30% σε όλη τη χώρα, με αποτέλεσμα να πολυκατοικιοποιηθεί κάθε γωνιά της χώρας, χωριά και πόλεις, και η Αθήνα να χάσει την πράσινη ζώνη που την περιέβαλλε, τα προάστια, και να μεταβληθεί σε μια ομογενή μάζα μπετόν και ασφάλτου. Μετά τη χούντα, το 1978, ο Στ. Μάνος μείωσε τους συντελεστές, αλλά η ζημιά είχε γίνει, (και ο Μάνος έχασε και τη βουλευτική του έδρα στις επόμενες εκλογές!).
Την ίδια εποχή κυκλοφορούσαν απόψεις, σύμφωνα με τις οποίες πρέπει να αυξηθεί ο ακάλυπτος στα οικόπεδα και σε αντάλλαγμα να εξαντληθεί ο Σ.Δ. στο ύψος σε περισσότερους ορόφους, μάλιστα προτεινόταν ως «κίνητρο» και η αύξηση του Σ.Δ. Τους είχαμε πει ότι το κακό είναι στους ήδη υψηλούς Σ.Δ., και στο ίδιο Ν.Δ. (395/68), θεσπίστηκε και η «ελευθέρα σύνθεσις», η οποία εξειδικεύτηκε στον Γενικό Οικοδομικό Κανονισμό του 1973 που περιλάμβανε διατάξεις «ελευθέρας συνθέσεως» με αύξηση υψών και προσαυξημένο ως κίνητρο τον Σ.Δ. Το αποτέλεσμα μπορείτε να το δείτε στα Κάτω Πατήσια, σε συγκρότημα γνωστού τότε επιχειρηματία κατασκευαστή, και αλλού.
* Γύρω στα τέλη της δεκαετίας του ’70, εμφανίστηκε γνωστός αρχιτέκτων, ο οποίος με άρθρο του στα «Τεχνικά Χρονικά» υποστήριξε ότι το αντίδοτο στη μονοτονία της πολυκατοικίας είναι το ελεύθερο ύψος με αντίστοιχη αυξομείωση της κάλυψης, και ταυτόχρονα πρότεινε την κατάργηση της υποχρεωτικής οικοδομικής γραμμής, η σωτήρια αυτή ιδέα πέρασε στον ΓΟΚ του 1985 και το αποτέλεσμα είναι ξανά ότι με μια υποχώρηση 1-1,5 μέτρο της οικοδομικής γραμμής κερδίζεται ένας έως δύο όροφοι που τώρα βγαίνουν πάνω από το επίπεδο των πολυκατοικιών, και φυσικά με απεριόριστη θέα (σε βάρος των γειτόνων τους) και σημαντική αύξηση στις τιμές πώλησης -από αυτούς τους δύο τελευταίους ορόφους βγάζει ο επιχειρηματίας το κόστος κατασκευής και όλα τα άλλα καθαρό κέρδος του! Και η Αθήνα ουσιαστικά ανέβηκε 1-2 ορόφους περισσότερο.
* Την ίδια εποχή, (ήταν η εποχή που είχε πεταχτεί από την κυβέρνηση τόσο ο Τρίτσης, όσο και ο παπανδρεϊκός «σοσιαλισμός»), εμφανίζονται άλλες «φαεινές ιδέες»: τα μπαλκόνια είναι πολύ στενά (1/10 του πλάτους της οδού, όριζε ο ΓΟΚ), η Ελλάδα είναι μεσογειακή χώρα και έχει ανάγκη το ύπαιθρο και άλλα ηχηρά παρόμοια. Το αποτέλεσμα ήταν η θέσπιση στον ΓΟΚ του 1985 του άρθρου 11 για τους γνωστούς «ημιυπαίθριους» με τους οποίους σε μια αγαστή άτυπη και προφανώς παράνομη «συμφωνία» κατασκευαστών και υπουργείου, ουσιαστικά αυξήθηκε κατά 40% ο Σ.Δ., το θέμα είναι γνωστό και πρόσφατο, η απλή παρατήρηση είναι σωστά να πληρώσουν οι παρανομούντες ιδιοκτήτες, οι παρανομήσαντες κατασκευαστές όμως γιατί να μένουν στο απυρόβλητο; (γιατί αυτή ήταν η «συμφωνία», κτίστε τους και εγώ δεν βλέπω…).
Κατά καιρούς, και τώρα μετ’ επιτάσεως και κατά συρροήν (και αυτό είναι το ανησυχητικό) εμφανίζονται οι απόψεις ότι τα ψηλά κτήρια θα δώσουν αναπνοή και πράσινο στην Αθήνα. Μας ήρθαν και αυτόκλητοι σωτήρες, καθηγητές και φοιτητές γνωστού πανεπιστημίου των ΗΠΑ και άλλοι, που πρότειναν «μέτωπο πύργων» στην παραλιακή κ.ά. Τελευταία είναι και οι εμφανιζόμενες απόψεις του γνωστού αρχιτέκτονα ειδικευμένου στα ψηλά κτήρια, με το… προωθημένο σλόγκαν «γκρεμίστε τις πολυκατοικίες και χτίστε ουρανοξύστες», οι οποίες πρέπει να σημειωθεί ότι έλαβαν ευρεία και επαινετική δημοσιότητα, έκθεση σε γνωστό μουσείο κ.ά. Αν αυτό μου το έλεγε ένας δευτεροετής φοιτητής μου, το λιγότερο θα τον έστελνα για τον Σεπτέμβρη, αλλά να το λέει ώριμος αρχιτέκτων (ή και ωριμότατος, νομίζω μεγαλύτερος από μένα στην ηλικία, τον είχα και επιμελητή ως φοιτητής), δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με τον συνάδελφο κ. Χριστοφιλόπουλο στο άρθρο του στην «Ελευθεροτυπία» της 15ης Ιουνίου 2010. Δεν είναι δυνατόν να μην γνωρίζει ο αρχιτέκτων των υψηλών κτηρίων ότι για να γκρεμίσεις μια πολυκατοικία, πρέπει να αποζημιώσεις τα κτισμένα τετραγωνικά της στους ιδιοκτήτες της, είτε σε χρήμα δι’ απαλλοτριώσεως είτε σε είδος, δηλαδή σε νέα τετραγωνικά στους νέους πύργους. Αποτέλεσμα: η δεύτερη περίπτωση είναι ταυτόσημη με εκείνες του ΓΟΚ του 1973, δεν μας φθάνει η πυκνότητα, θα την έχουμε και σε μεγαθήρια τώρα (επαναλαμβάνω, δείτε τα τέρατα στα Κάτω Πατήσια ΝΑ του σταθμού των ΗΣΑΠ και θα δείτε πού οδηγεί η φωτισμένη πρόταση των πύργων). Για την πρώτη περίπτωση, αν έχουμε χρήματα για τέτοιας κλίμακας απαλλοτριώσεις, ας το κάνουμε και ας μετατρέψουμε κάποια οικοδομικά τετράγωνα σε πάρκα όχι με ψηλούς πύργους, αλλά με ψηλό πράσινο.
Πέραν τούτων, και επειδή στην απάντησή του («Ελευθεροτυπία» 6.7.10) αναφέρθηκε ο αρχιτέκτονάς μας στην Ευρώπη, θα ήθελα να τονίσω την πολύ μεγάλη οικοδομική δραστηριότητα την τελευταία δεκαετία σε ευρωπαϊκές πόλεις σε πύργους, και στο σημείο αυτό θέλω να κάνω μερικές επισημάνσεις για να έχουμε και ένα συμπέρασμα:
Ανεξάρτητα αν συμφωνώ ή διαφωνώ με τους πύργους, στις ευρωπαϊκές πόλεις ο συνολικός Σ.Δ. της περιοχής των πύργων δεν ξεπερνά το 1.0 σε σχέση με το 3,5-4,7 που ισχύει στην Αθήνα, στο Αμστερνταμ, στο Ρότερνταμ, στο Ελσίνκι, στη Βιέννη, κτίζονται τερατώδη συγκροτήματα, αλλά τουλάχιστον σε περιοχές που μπορούν να έχουν ύψη αλλά όχι υψηλούς Σ.Δ., και αυτό γίνεται κατά κανόνα εκτός πόλεως -υπάρχουν στην Αθήνα περιοχές εντελώς άκτιστες που θα μπορούσαν να αποκτήσουν πύργους με συνολικό Σ.Δ. κάτω του 1.00; Αυτό θα σήμαινε με απλή αριθμητική ότι οι πύργοι είναι εντεταγμένοι σε ένα πάρκο μερικών χιλιάδων στρεμμάτων σε μια πόλη που ο συνολικός Σ.Δ. είναι ήδη γύρω στο 1 και όχι στο 5. Και για να προλάβω μερικούς έξυπνους που θα πουν «ωραία, το Ελληνικό έχει 4.500 στρέμματα, να βάλω και δυο πύργους»: σ’ αυτό είμαστε κάθετα αντίθετοι· το Ελληνικό, και κάθε εναπομείνας άκτιστος χώρος στο Λεκανοπέδιο, είναι πολύ κάτω του ελάχιστου ορίου επιφάνειας πρασίνου που αναλογεί στο Λεκανοπέδιο. Η μόνη ελάχιστα διορθωτική πολιτική θα ήταν «κάθε δημόσιος χώρος, πρώην αεροδρόμια (Τατόι, Ελληνικό, Ελευσίνα), πρώην βιομηχανικές περιοχές (Δραπετσώνα κ.ά.), πρώην στρατόπεδα (Γουδή, Χαϊδάρι, Διονύσου, Αγ. Αναργύρων…) να μετατραπεί σε οργανωμένο πυκνό και υψηλό πράσινο μήπως και καταφέρουμε να αναστρέψουμε τα ποσοστά πρασίνου» (1-2 τ.μ. ανά κάτοικο στην Αθήνα σε σχέση με 20, 40, 60 στη Βιέννη, το Αμστερνταμ, το Ελσίνκι).
* Δεύτερο, υπάρχει άραγε backround στις κινήσεις αυτές, υπέρ των υψηλών πύργων; Υπήρχε, όπως αποδείχτηκε στους Νόμους από το 1968 ώς το 1985 το ισχυρό lobby των κατασκευαστών. Μήπως τώρα τα πράγματα είναι χειρότερα και τα backround δεν είναι ο «πολυκατοικιτζής της γειτονιάς μας», αλλά κάποιοι επιχειρηματικοί τραπεζικοί και άλλοι όμιλοι, όπως στην περίπτωση της Δραπετσώνας; («Ελευθεροτυπία» 6.7.10). Θα το δούμε στην επόμενη κίνηση του υπουργείου Περιβάλλοντος…
Related Posts: θραύσματα για το κέντρο της αθήνας “Πειραγμένα” Κτίρια
17 Responses to “τα υψηλα κτίρια, η επόμενη καταστροφή της αθήνας”
Comment from Γιάννης
Time August 15, 2010 at 11:11 pm
Τονίζει επίσης ο gm2263 απαντώντας παράγραφο προς παράγραφο στα λεγόμενα του ανωτέρω “Κου Καθηγητή”:
-Κος Σαρηγιάννης:
Quote:
Για να είμαι σαφέστερος:
* Το 1966 στο 5ο Πανελλήνιο Συνέδριο του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων, ο τότε διευθυντής του υπουργείου Δημοσίων Εργων Προκόπης Βασιλειάδης επέμενε ότι η Αθήνα θα σωθεί όταν ελαφρυνθεί η πίεση για ανοικοδόμηση στο ήδη βεβαρημένο κέντρο της και πρότεινε να μεταφερθεί η οικοδομική δραστηριότητα στα προάστια. Πολλοί είχαμε αντιδράσει τότε έντονα, μεταξύ των οποίων και ο καθηγητής Α. Αραβαντινός, λέγοντας ότι το πρόβλημα του κέντρου δεν είναι η οικοδόμηση, αλλά η οικοδόμηση με απαράδεκτα υψηλούς συντελεστές δόμησης (Σ.Δ.). Ενα χρόνο μετά, όταν ήλθε η χούντα, αμέσως σχεδόν εξέδωσε το Ν.Δ. 395/68 με το οποίο αυξάνονταν οι Σ.Δ. κατά 30% σε όλη τη χώρα, με αποτέλεσμα να πολυκατοικιοποιηθεί κάθε γωνιά της χώρας, χωριά και πόλεις, και η Αθήνα να χάσει την πράσινη ζώνη που την περιέβαλλε, τα προάστια, και να μεταβληθεί σε μια ομογενή μάζα μπετόν και ασφάλτου. Μετά τη χούντα, το 1978, ο Στ. Μάνος μείωσε τους συντελεστές, αλλά η ζημιά είχε γίνει, (και ο Μάνος έχασε και τη βουλευτική του έδρα στις επόμενες εκλογές!).
-Απάντηση του gm2263:
1. Τι σχέση έχουν τα παραπάνω με τα κτίρια για τα οποία συζητάμε; Εδώ μιλάμε για πολεοδομική στρατηγική σε μια αναπτυσσόμενη πόλη τέσσερις δεκαετίες πριν. Λογικό θα ήταν εφόσον τότε η πόλη πλησίαζε τα δύο εκατομμύρια να υπάρξουν πιέσεις για πυκνώσεις, είτε στα προάστια, είτε στο κέντρο, πιο πολλές ενδεχομένως στο κέντρο. Οι τότε ταγοί θα έπρεπε να κάνουν μια στρατηγική επιλογή που τελικά δεν την έκαναν, απλά απαγόρευαν χωρίς να δίνουν διεξόδους και σαν συνέπεια, ΚΑΙ τα προάστια, αλλά ΚΑΙ το κέντρο άρχισαν από τότε να καταστρέφονται.
Εσείς απλά δε θέλατε να υπάρξουν πυκνώσεις ΠΟΥΘΕΝΑ, πράγμα απίθανο μεν, με βάση τα δεδομένα εκείνης της εποχής, και είχατε τους λόγους σας να μην το θέλετε, εφόσον θα εδημιουργούντο προβλήματα και θα μπαίνατε σε μπελάδες, ευθύνες κλπ κλπ – “απελθέτω απ’εμού το ποτήριον τούτο”. Δυστυχώς όπως έγραψα πιο πάνω, προσπαθήσατε να δράσετε μέσω απαγορεύσεων σαν τυπικοί γνήσιοι Έλληνάρες γραφειοκράτες και αντί να ΛΥΣΕΤΕ το πρόβλημα κοιτάξατε (typical Greek) να το ΠΝΙΞΕΤΕ (τακτική: Κόψτε το λαιμό σας). Έλα όμως που οι αστικές δυναμικές δε δουλεύουν έτσι οπότε την πατήσατε και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε
2. Ο νόμος περί ελευθέρας δομήσεως απέδωσε ΚΑΙ ΚΑΛΕΣ ΚΑΙ ΚΑΚΕΣ κατασκευές μεγάλου ύψους, όπως συνέβη και με τις πολυκατοικίες, Δυστυχώς, εσείς αντί να λάβετε υπόψη σας το γεγονός ότι στην ουσία η ελεγχόμενη (κατ’ αντιπαράθεση με την αυθαίρετη) αστική πύκνωση είναι ένας συνδυασμός δυο εργαλείων, δηλαδή ενός συντελεστή δόμησης με ένα συντελεστή κάλυψης και ότι στην ουσία ΚΑΙ ο συντελεστής κάλυψης αυξομοιώνει το βαθμό αστικής συμφόρησης, απλά σας το μόνο που σας ένοιαξε ήταν να μην υπερβεί τίποτε τα 27μ και από εκεί και πέρα γαία πυρί μειχθήτω (όπως και έγινε) αρκεί να φαινότανε (που δε φαίνεται) η Ακρόπολη από το Καπανδρίτι, και κατά τα άλλα, ας φτάσει η Αθήνα στην Κόρινθο και στη Θήβα … Ε, να που κοντεύει να φτάσει. Και ΔΕΝ ΦΤΑΙΝΕ ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΟΙ ΟΥΡΑΝΟΞΥΣΤΕΣ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΧΤΙΣΤΗΚΑΝ.
Όσον αφορά το Στέφανο Μάνο, ΙΣΩΣ και να έκανε καλά ΤΟΤΕ που πήρε το μέτρο περιορισμού των υψών, εφόσον ενδεχομένως θα έπρεπε να υπάρξει ένας ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΣ περιορισμός μέχρις ότου χαραχθεί μια γενικότερη στρατηγική αστικής ανάπτυξης και πριν ενδεχομένως ξεκινήσει ένα “ράλλυ” υψηλών κατασκευών με απρόβλεπτες ίσως συνέπειες (να φυτεύονται πύργοι όπου νάναι), χωρίς να υπάρξει προηγουμένως καμιά χωροθέτηση χρήσεων γης και διαίρεση σε ζώνες (ααααα, απάνθρωπο, θέλουμε μεικτές χρήσεις και όχι επιχειρηματικά κέντρα-στρατόπεδα και προάστια-κοιμητήρια – σας τα λέω εγώ να μη μου τα λέτε εσείς ). Από εκεί και πέρα όμως, οι ΑΥΤΙΣΤΙΚΕΣ και ΤΟΤΕΜΙΚΕΣ φοβίες, όπως και τα χαζά όρια υψών απανταχού της επικράτειας σε συνδυασμό με τη δαιμονοποίηση ορισμένων χρήσεων γης (ουρανοξύστες, εμπορικά και εταιρικά κτίρια, βιομηχανίες, εμπορικά κέντρα) καθώς και την αγιοποίηση κάποιων άλλων (πολυκατοικίες, κατοικίες, πάρκα που δε γίνονται ποτέ) ΔΕΝ αποτελούν στοιχεία σοβαρής πολεοδομικής πολιτικής. Η μελέτη, ο συνδυασμός και οι προτάσεις είναι, αλλά αυτά είναι για τους κουτόφραγκους…
-Κος Σαρηγιάννης
Quote:
* Γύρω στα τέλη της δεκαετίας του ’70, εμφανίστηκε γνωστός αρχιτέκτων, ο οποίος με άρθρο του στα «Τεχνικά Χρονικά» υποστήριξε ότι το αντίδοτο στη μονοτονία της πολυκατοικίας είναι το ελεύθερο ύψος με αντίστοιχη αυξομείωση της κάλυψης, και ταυτόχρονα πρότεινε την κατάργηση της υποχρεωτικής οικοδομικής γραμμής, η σωτήρια αυτή ιδέα πέρασε στον ΓΟΚ του 1985 και το αποτέλεσμα είναι ξανά ότι με μια υποχώρηση 1-1,5 μέτρο της οικοδομικής γραμμής κερδίζεται ένας έως δύο όροφοι που τώρα βγαίνουν πάνω από το επίπεδο των πολυκατοικιών, και φυσικά με απεριόριστη θέα (σε βάρος των γειτόνων τους) και σημαντική αύξηση στις τιμές πώλησης -από αυτούς τους δύο τελευταίους ορόφους βγάζει ο επιχειρηματίας το κόστος κατασκευής και όλα τα άλλα καθαρό κέρδος του! Και η Αθήνα ουσιαστικά ανέβηκε 1-2 ορόφους περισσότερο.
* Την ίδια εποχή, (ήταν η εποχή που είχε πεταχτεί από την κυβέρνηση τόσο ο Τρίτσης, όσο και ο παπανδρεϊκός «σοσιαλισμός»), εμφανίζονται άλλες «φαεινές ιδέες»: τα μπαλκόνια είναι πολύ στενά (1/10 του πλάτους της οδού, όριζε ο ΓΟΚ), η Ελλάδα είναι μεσογειακή χώρα και έχει ανάγκη το ύπαιθρο και άλλα ηχηρά παρόμοια. Το αποτέλεσμα ήταν η θέσπιση στον ΓΟΚ του 1985 του άρθρου 11 για τους γνωστούς «ημιυπαίθριους» με τους οποίους σε μια αγαστή άτυπη και προφανώς παράνομη «συμφωνία» κατασκευαστών και υπουργείου, ουσιαστικά αυξήθηκε κατά 40% ο Σ.Δ., το θέμα είναι γνωστό και πρόσφατο, η απλή παρατήρηση είναι σωστά να πληρώσουν οι παρανομούντες ιδιοκτήτες, οι παρανομήσαντες κατασκευαστές όμως γιατί να μένουν στο απυρόβλητο; (γιατί αυτή ήταν η «συμφωνία», κτίστε τους και εγώ δεν βλέπω…)
-Απάντηση του gm2263
Εδώ μιλάμε για θέματα που μου φέρνουν αναγούλα, δηλαδή για “πατέντες” μπας και κερδηθούν τετραγωνικά και “1-2 όροφοι. Έλεος. Η ουσία είναι ότι ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ όριο ύψους από το 1985 είναι τα 27-30μ. Τα άλλα όλα είναι “άλλα λόγια να αγαπιόμαστε”. Για τον μικροεργολάβο που θα κερδίσει με πατέντες κάποια τετραγωνικούλια ή “1-2 επιπλεόν ορόφους” -φοβερό!!!- έχω να πω ότι αυτά αποτελούν Ελληνικές κουτοπονηριές και παράθυρα σε χαζούς νόμους και απαξιώ να ασχοληθώ. Από 4 οροφους σε έξη. Εμ βέβαια, όταν είναι στο μίζερο δρομάκι που είναι όλα κολλημένα πλάι-πλάι, τότε και οι έξη όροφοι φαίνονται, και το κτίσμα καθίσταται “μεγαθήριο” και μπορούμε να λαϊκίζουμε εναντίον των ψηλών κτιρίων χωρίς αντίλογο εφόσον οι ήδη πηγμένοι περίοικοι ούτως ή άλλως είναι αγανακτισμένοι και δεν ξέρουν οι άνθρωποι (και ούτε είναι υποχρεωμένοι να ξέρουν) ότι υπάρχουν τρόποι να κατασκευάσεις και 10 και 15 και 20 και 30 ορόφους χωρίς να προσβάλλεσαι από τις διαστάσεις του κτιρίου και ότι η αρμονία είναι ΣΧΕΣΗ ΔΙΑΣΤΑΣΕΩΝ και όχι καθαυτό απόλυτο αριθμητικό μεγέθος.
“Εννέα όροφοι στην Ακαδημίας (κοντά στην Ακρόπολη, μέσα στο Αθηναϊκό ανάγλυφο) είναι πολλοί, ενώ στην άνω Κηφισίας είναι λίγοι”. Think about it.
Comment from nik.g
Time August 17, 2010 at 10:45 am
Επί της ουσίας η συζήτηση θα είχε ενδιαφέρον. Οι απόψεις διαφέρουν και συγκρούονται, γεγονός κατ’ αρχήν θετικό. Το πρόβλημα είναι πως ξεφεύγουμε από την ουσία. Και εξηγούμαι.
Μπορεί ο gm2263 να θεωρεί όπως σπεύδει να μας καταστήσει κάτι παραπάνω από σαφές, ότι οι αναφορές στο άρθρο του σαρηγιάννη στην εισαγωγή του δεν είναι τίποτα παραπάνω από “ειρωνεία [που] αποτελεί κλασ[σ]ικό εργαλείο σαν εναρκτήρια πρόταση στις απαντήσεις πολλών από τους αρχιτέκτονες της περίφημης “γενιάς””, ωστόσο δεν καταλαβαίνω που διαφοροποιείται και ο ίδιος, με χειρότερους χαρακτηρισμούς κατά του κου καθηγητή, όπως του αρέσει να τον προσφωνεί (με μεγάλη δόση ειρωνείας, κατά την ταπεινή μου άποψη) και όταν επιλέγει να ξεκινήσει ΚΑΙ αυτός το κείμενό του με μία (μεγαλύτερη) εισαγωγή όπως αυτή που κατηγορεί.
Αν επιχειρήσουμε να μπούμε λίγο στην ουσία, χωρίς να το θέλω (θα εξηγήσω στη συνέχεια), αλλά παρόλ’ αυτά πρέπει, γιατί θεωρώ ότι αποτελεί την αρχή της διαφωνίας ανάμεσα στα δύο εν λόγω κείμενα, και που κατά την άποψή μου, πάλι παρασέρνεται ο gm2263 είναι το εξής: ο σαρηγιάννης εξηγεί ξεκάθαρα στην αρχή του άρθρου τον λόγο για τον οποίο απαριθμεί γεγονότα του παρελθόντος, και αυτός δεν είναι άλλος για να υπονοήσει κατ’αρχήν και εν συνεχεία να δηλώσει, ότι η ύπαρξη συχνά στον τύπο δηλώσεων, αφιερωμάτων κτλ δεν είναι τυχαία, αλλά ενίοτε οργανωμένη με συγκεκριμένη γραμμή/κατεύθυνση, το οποίο, αν μη τι άλλο, έχει ένα πολιτικό ενδιαφέρον, ειδικά στον τόπο που βρισκόμαστε.
Οπότε μπορεί κανείς εύκολα να παραλείψει τις πρώτες παραγράφους του gm2263 που υποστηρίζει ότι αυτά που λέγονται από τον σαρηγιάννη είναι άσχετα με την συζήτηση. Μόνο προς το τέλος προσπαθεί να δώσει απαντήσεις με μία σειρά από ερωτήματα, δήθεν ρητορικά, που είναι δύσκολο να απαντηθούν (Και εσάς τι σας νοιάζει και γιατί αντιτίθεστε στο να θέλουν κατασκευαστικοί όμιλοι να κατασκευάσουν πύργους σε μια πόλη 5 εκατομμυρίων; Δεν έχουν το δικαίωμα; Δεν έχετε ξανακούσει κατασκευαστικούς και επενδυτικούς ομίλους να θέλουν να κατασκευάσουν πύργους σε μεγάλες πόλεις απανταχού της γης; πρώτη φορά το ακούτε; σας φαίνεται παράξενο; κακό; γιατί; τι είναι οι τράπεζες δηλαδή, δεν είναι νόμιμοι οργανισμοί, δεν έχουν δικαίωμα να δραστηριοποιούνται;) και με το ύφος μάλιστα του αυτονόητου.
Τέλος, και εκεί λήγει το σχόλιό μου, μιας και μετά από αυτό χάνεται η κάθε προσπάθεια διαλόγου, θεωρώ τραγικές παρατηρήσεις περιεχομένου “Μου κάνει εντύπωση μάλιστα το ότι από τη μια θα στέλνατε στον αγύριστο ένα φοιτητή που θα σας πρότεινε μια έστω “αιρετική πρόταση”, ενώ φοβάστε, σιωπάτε και ανέχεστε να είναι το ΕΜΠ παρασκευαστήριο Μολότοφ και ο κεντρικός του server να φιλοξενεί αναρχικές ιστοσελίδες. Καλό-κακό δεν ξέρω αλλά τέτοια επιλεκτική ανοχή δεν την καταλαβαίνω. Μόνο λυπάμαι τα κακόμοιρα τα παιδάκια που φοιτούν εκεί μέσα. Γενίτσαροι από ότι καταλαβαίνω βγαίνουν πολλά από αυτά και αυτό φαίνεται και από τα καμώματα τους για να μη ξεχνιόμαστε” και “Εδώ ανέχεστε αναρχικές οργανώσεις μέσα στο πολυτεχνείο, οι τράπεζες και οι μεγάλες εταιρείες σας μαράνανε;”. Συγγνώμη, αλλά προσωπικά χάνω κάθε όρεξη για κουβέντα επί της ουσίας.
Απλά να πω ότι μου θυμίζει εκπομπές ευαγγελάτου και πρετεντέρη, τρομολαγνεία, τρομοϋστερία, ανθρώπους που μιλάνε (σαν ειδικοί, όπως όλοι στην ελλάδα) για πράγματα με τα οποία δεν έχουν καμία επαφή, δεν συνάντησαν ποτέ και δεν σκέφτηκαν ποτέ στο βάθος τους.
Μόνο μην μας λυπάστε, εμάς που φ[οι]τήσαμε εκεί, τουλάχιστον ήρθαμε σε επαφή με προβληματισμούς, που άλλοι δεν έχουν καν φανταστεί.
ΥΓ: Πάντως θεωρώ πολύ περισσότερο ενδιαφέρον να διαβάζω τέτοιες απόψεις σε εφημερίδες με μεγάλο και ευρύ αναγνωστικό κοινό και ΥΠΟΓΡΑΦΗ, παρά να απευθύνομαι τόση ώρα σε ένα nickname του στυλ gm2263.
Comment from Γιάννης
Time August 17, 2010 at 7:40 pm
Δεν προωθεί σε τίποτα τη συζήτηση το παραπάνω σχόλιο, για τους εξής λόγους:
1)Ο gm2263 έχει ασχοληθεί με το θέμα για πάρα πολλά χρόνια, σε σχετικούς ιστότοπους και έχει επαφή με αρκετούς αρχιτέκτονες, έχει συμμετέχει σε ζωντανές και “virtual” συζητήσεις για χρόνια. Έχει σάρκα και οστά, όνομα και επώνυμο, αν και εγώ δεν μπορώ να γίνω βασιλικότερος του βασιλέως και να το αναφέρω εδώ, γνωστό ευρύτερα. Έχει επίσης δημοσιεύσει κείμενα, με το όνομά του και την υπογραφή του, σε εφημερίδες. Η χρήση nicknames στον Ιστό είναι τόσο δεδομένη που το…επιχείρημα του nik.g (σαν nickname μου φαίνεται αυτό) δεν έχει κανένα νόημα πέρα από την προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων. Ο άνθρωπος συνομιλούσε στο forum του skyscrapercity, με το nickname του θα συνομιλούσε. Όποιος θέλει, έρχεται πολύ εύκολα σε εεπαφή μαζί του, δεν κρύβεται.
2)Στην εισαγωγή του ο gm2263 παρουσιάζει τα ρητορικά τεχνάσματα του Κου Σαρηγιάννη. Γι’ αυτό χρειάζεται η “(μεγαλύτερη) εισαγωγή” που χρησιμοποιεί (ξανά αποτυχημένα) σαν…επιχείρημα ο nik.g. Όσο για την ειρωνεία, τελικά ο nik δεν μας λέει αν ο Κος Σαρηγιάννης ειρωνευόταν – και με ποιο δικαίωμα, για ποιο λόγο – εναντίον συναδέλφων του ή άλλων που είχαν αντίθετη άποψη. Αντιστρέφει απλά την κατηγορία. Το ερώτημα όμως παραμένει. Ας αφήσουμε τον gm, ας πούμε ότι “έφταιξε”. Κοτζάμ Κος Καθηγητής όμως; Ντροπή…
3)Ο gm εκθέτει σαφώς τις θέσεις του:
- “Πύργοι” υπάρχουν σε όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρώπης, όπου ΚΑΙ τα ιστορικά κέντρα έχουν διατηρηθεί ΚΑΙ πολύ περισσότερο πράσινο υπάρχει. Πώς είναι δυνατόν μόνο στην Ελλάδα να απορρίπτουμε ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ για τη χρήση ΚΑΙ του ύψους ως εργαλείου; Ποια μαγική φόρμουλα έχουμε, μόνο εμείς, ανακαλύψει;
-Δεν είναι δυνατόν να υπάρχει ένα ΑΠΟΛΥΤΟ, προκρούστειο όριο 27μ. ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ, ανεξαρτήτως χρήσεων, χοροθετήσεων κ.α. Μάλλον να αποφύγει το σχεδιασμό και την πολυπλοκότητα του θέματος ήθελε ο νομοθέτης με τέτοιες απόλυτες απαγορεύσεις.
- Το “ελληνικό μοντέλο” cut-off στα 27μ. έχει ήδη αποτύχει εδώ κασι πολλά χρόνια, γιατί οι αστικές δυναμικές αναπόφευκτα κάπου θα διοχετευτούν, και αυτό γίνεται αυθαίρετα, ανοργάνωτα, με αποτέλεσμα τη γνωστή τσιμεντόσουπα που κινδυνεύει να φτάσει από την Κόρινθο ως τη Θήβα. Όλες οι αυθαιρεσίες “επιτρέπονται”, αρκεί να μην ξεπερνούν τα 27μ.
-Η αρμονία είναι ΣΧΕΣΗ ΔΙΑΣΤΑΣΕΩΝ και όχι καθαυτό απόλυτο αριθμητικό μεγέθος. Ένα 6όροφο κτίριο στα στενά δρομάκια της Κυψέλης μοιάζει μεγαθήριο. Ένα 20όροφο με ελεύθερο χώρο γύρω του διαμορφωμένο σε πράσινο, όχι.
-Σκέτα πάρκα χωρίς κάποια σημαντική δραστηριότητα (μουσεία, εμπορικούς χώρους, εστίαση, διασκέδαση, πολιτισμό) σε αρκετά μεγάλη κλίμακα (όχι το αναψυκτήριο του μπατζανάκη του δημάρχου το οποίο πλασάρεται σαν “ήπια” χρήση)δεν θα είναι ανταποδοτικά και θα παρακμάσουν σε μια ελληνική πραγματικότητα όπου δεν μπορεί να συντηρηθεί ούτε αλσύλλιο.
- Οι αρχιτέκτονες όπως ο Κος Σαρηγιάννης εμφανίζουν ένα αναμφισβήτητο ιδεολογικό bias. Μιλώντας για επιστήμονες, αυτό δεν είναι καλό. Δεν τους εμπόδισε όμως να αφήσουν την Αθήνα να καταστραφεί χωρίς να προτείνουν ούτε μία λύση πλην “πράσινο τύπου ζούγκλας παντού” επί 30 χρόνια τώρα. Τα μυαλά είναι καλύτερα να είναι ανοιχτά.
Οι θέσεις αυτές είναι ξεκάθαρες και πολύ συγκεκριμένες στο κείμενο και αν ο nik.g δεν τις εντόπισε, είναι δικό του θέμα. Δεν απαντά βέβαια επ’ αυτών, προτιμά να πει ότι με την απλή επισήμανση της ανοχής των μολότωφ στο ΕΜΠ κόβεται κάθε διάλογος. Εύκολα κόβουν το διάλογο στα μέρη του nik.g. απ’ ό,τι φαίνεται.
4) Μάλλον οι απόψεις του κάθε Κου Σαρηγιάννη θα ήταν αυτές που θα έβρισκαν πολύ καλή υποδοχή στα τρομολάγνα, λαικίζοντα, δήθεν “προοδευτικά” Μέσα, ιδιαίτερα τύπου Ευαγγελάτου, Ελευθεροτυπίας κ.τ.λ. Και έχουν όντως βρει κατά κόρον επί 30 χρόνια, σε αντίθεση με απόψεις παρόμοιες με του gm2263. Πουλάει πολύ το (αισχρά ψευδές) “Πάνε να μας χτίσουν ουρανοξύστες δίπλα στην Ακρόπολη”, “Καταστρέφουν τις κλίμακες του αττικού τοπίου”, “Επελαύνει το Ντουμπάι”, “Θέλουν να μας κάνουν Μανχάταν” και άλλα φαιδρά. Μια 5λεπτη έρευνα στο Ίντερνετ θα το επιβεβαιώσει. Αποκοιμίζει πολύ περισσότερο τον κόσμο όταν δήθεν κάποιοι κόπτονται για το λαικό αίσθημα.
Κι αυτό επίσης συνιστά ατζέντα προώθησης κάποιων συγκεκριμένων συμφερόντων μέσα από μπαράζ δημοσιευμάτων συγκεκριμένης κατεύθυνσης, από την πλευρά του Κου Σαρηγιάννη τώρα. Αυτό δε σημαίνει πως είτε εκείνος είτε οι συνάδελφοί του πρέπει να σταματήσουν να μιλάνε και να υποστηρίζουν επιστημονικά τις απόψεις τους. Το αντίθετο. Ας αφήσουμε τις θεωρίες συνομοσίας λοιπόν.
5) Σε ό,τι αφορά την ακαδημαική ελευθερία, θα περίμενα να ξιφουλκήσει ο κάθε φοιτητής οπουδήποτε ενάντια σε οποιονδήποτε του λέει “αν πεις κάτι με το οποίο δε συμφωνώ, σε κόβω”, Κι ας είναι ο πιο καλοπροαίρετος, κι ας το πει και στ’ αστεία. Ξαφνιάζομαι πολύ με το σχόλιο του nik.g. Πάλι επιλεκτικές ευαισθησίες.
6) Καμία απάντηση σχετικά με:
-Τις ανύπαρκτες μελέτες βιωσιμότητας των πάρκων τύπου “ζούγκλας” που ακούγονται συνέχεια και που προτείνει και ο Κος Σαρηγιάννης. Προφανώς δεν καλύπτονταν από τους “προβληματισμούς που άλλοι δεν έχουν καν φανταστεί”. Η πρακτική εφαρμογή ενός σχεδίου για ένα (κατά την άποψή μου) πάγιο κοινωνικό κεφάλαιο όπως το πράσινο δεν ενδιαφέρει τα πανεπιστήμιά μας, τα οποία κινούνται σε υψηλότερες σφαίρες απ’ ό,τι φαίνεται.
-Τις προχειρότητες του καθηγητή που δεν λαμβάνουν υπόψη και το συντελεστή ΚΑΛΥΨΗΣ.
-το ότι δεν προσφέρεται ούτε επιχείρημα ούτε εξήγηση από τον Κο Σαρηγιάννη (πέρα από το ιδεολογικό του bias)γύρω από το ΓΙΑΤΙ δεν μπορούν να σχεδιαστούν ΚΑΙ κάποια (λίγα)κτίρια άνω των 27μ. σε μεγάλους, αδιαμόρφωτους, ελεύθερους χώρους όπως το Ελληνικό, ο Ελαιώνας κ.τ.λ. για να στεγάσουν λειτουργίες/χρήσεις, δημόσιες ή/και ιδιωτικές οι οποίες έτσι κι αλλιώς υπάρχουν και τώρα απλώνονται στην επιφάνεια καταλαμβάνοντας πολύτιμο χώρο.
-ΓΙΑΤΙ δεν κατασκευάστηκαν τόσα χρόνια τα πολυθρήλητα “πάρκα” παρόλη την τεράστια αποδοχή και υποστήριξη παρόμοιων απόψεων από την κοινή γνώμη.
Σιωπή. Τα συγκεκριμένα δεν προσφέρονταν για δημιουργία εντυπώσεων.
7) Οι κραυγές τύπου “έξω οι κλέφτες” με παράθεση νόμων, παραγράφων και υποπαραγράφων που παραβιάστηκαν είτε από πολιτικούς είτε από μικροεργολάβους στους γενικούς οικοδομικούς κανονισμούς δεν ξεπλένει τις ευθύνες της γενιάς των αρχιτεκτόνων στην οποία ανήκει και ο Κος Σαρηγιάννης για την έλλειψη ξεκάθαρου σχεδίου/προτύπου ανάπτυξης των πόλεων, για την πλήρη απουσία τους στην εξέλιξη των πόλεων αυτών. Κι όταν ο gm ζητάει να δει το κτισμένο έργο του Κου Καθηγητή (ο οποίος πληρώνεται από μας ακριβώς για να μας προσφέρει λύσεις, υποδείγματα, πρότυπα) δεν ειρωνεύεται. Είναι πολύ σοβαρό. Αντί για αφορισμούς, βερμπαλισμούς και δήθεν διανοουμενίστικα κείμενα από τα οποία έχουμε χορτάσει 30 χρόνια τώρα, μπορούμε άραγε να δούμε ΚΑΤΙ ΑΠΤΟ; ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΝΤΙΠΡΟΤΕΙΝΕΙ και ΠΩΣ ΤΟ ΕΧΕΙ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ ΠΡΑΚΤΙΚΑ;
Και κάτι τελευταίο: Αν και το κλασικό (που διορθώνει σε κλασ[σ]ικό ο nik.g) γράφεται εδώ και πολύ καιρό με ένα “σ”, το “φοιτήσαμε” γράφεται ακόμα με “οι” και “η” και όχι “φυτήσαμε” (εκτός αν προέρχται από άλλη ρίζα). Όταν κάποιος είναι τόσο ακριβολόγος όσο ο nik.g, αξίζει να του το επισημάνουμε.
Comment from nik.g
Time August 17, 2010 at 8:33 pm
Θέλω να προσθέσω δύο πράγματα. Δεν προωθείται η συζήτηση επειδή το επέλεξα και όχι για να την αποφύγω, ίσα ίσα που θεωρώ ενδιαφέρουσες τις απόψεις του gm, σε πολλές από τις οποίες συμφωνώ και τώρα και σαν φοιτητής, οπότε και κατέθετα προτάσεις που ήταν στο σύνολό τους σύμφωνες με τον gm παρά με τον σαρηγιάννη. Άλλωστε στην αρχή του προηγούμενου σχόλιού μου είπα ακριβώς αυτό, ότι δηλαδή η συζήτηση είναι καταρχήν ενδιαφέρουσα.
Στο θέμα με τα nicknames, απλά το επισήμανα επειδή δεν ήταν μια συζήτηση ανάμεσα σε μένα και σε σένα, άλλωστε δεν μίλησα για το δικό σου nickname, αλλά για τοn gm ως απάντηση στον σαρηγιάννη και όχι ως ύπαρξη, την οποία φυσικά και δεν αμφισβητώ, ούτε ως ουσιαστική, ούτε και ως αρχιτεκτονική.
Ο λόγος για τον οποίο δεν συνέχισα την κουβέντα είναι σαφώς για την ιστορία με τους αναρχικούς. Και κυρίως για την λύπηση του gm στους φοιτητές του εμπ, άρα και στο πρόσωπό μου. Δεν μπορώ να την κατανοήσω σε καμία περίπτωση, και δυστυχώς ούτε να την δικαιολογήσω. Πόσο μάλλον από έναν άνθρωπο με τον οποίο φαίνεται να συμφωνώ σε διάφορες απόψεις.
Γι’ αυτό και μόνο (και ας σου φαίνεται περίεργο) δεν επιθυμώ την δημιουργία διαλόγου με τέτοια αρχή.
ΥΓ: Το τελευταίο σχόλιο με το κλασσικό, μπορώ να το χαρακτηρίσω απολαυστικό (χωρίς ειρωνεία).
Comment from Γιάννης
Time August 17, 2010 at 11:52 pm
Πειράζει που εξακολουθώ να μην καταλαβαίνω; Ίσως να είναι δικός μου διανοητικός περιορισμός, τι να πώ; Όμως μου φαίνεται ότι κάπου φάσκουμε και αντιφάσκουμε: αν το μοναδικό πρόβλημα ήταν η αποστροφή του gm2263 σχετικα με το ΕΜΠ, τότε προς τι οι υπόλοιπες αντιρρήσεις; Υπήρχαν τελικά; Δεν υπήρχαν; Απαντήθηκαν από το προηγούμενο σχόλιο; Αλλά ακόμα και έτσι, δεν νοείται (λυπάμαι) a priori αντίδραση… πληγωμένης τιμής “γι’ αυτό και μόνο”. Υπάρχουν τόσες σκέψεις και υλικό για διάλογο στην απάντηση του gm που είναι ΑΝΤΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ να αγνοούνται για τέτοιο λόγο.
Αλλά, και πάλι, έστω κι αν το δεχτούμε, εξήγηση υπάρχει: Ξανά λυπάμαι, αλλά αν από ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα το οποίο θα έπρεπε να αποτελεί το προπύργιο της ελεύθερης έκφρασης έχουμε τέτοιες δηλώσεις “ακαδημαικού ολοκληρωτισμού” όπως πολύ σωστά τις αποκαλεί ο gm και μάλιστα από έναν εκπρόσωπο της…”γενιάς” (ναι, καλά)και ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ
-απουσία καινοτόμων προτάσεων ή, έστω, απτών εφαρμογών των όποιων “κοινωνικών” θεωριών εκφράζει ο καθένας
-στασιμότητα, ιδεολογικές προκαταλήψεις απέναντι στους μισούς κτηριακούς τύπους ακόμα και σε επίπεδο θεωρητικής μελέτης της πιθανότητας να εφαρμοστεί μια παραλλαγή τους κάπου κάποτε, λογορροικά αναμασήματα τσιτάτων του 1900
-παρουσία ΒΙΑΣ (ψυχολογικής ΚΑΙ σωματικής άμα λάχει να ‘ουμ’ )δυναμικών και φωνασκουσών ΜΕΙΟΨΗΦΙΩΝ η οποία, για χάρη μιας διαστρεβλωμένης πολιτικής αντίληψης για το παρελθόν, γίνεται ανεκτή σε βάρος της έκφρασης άλλων απόψεων (και αυτό συμβαίνει στα ελληνικά πανεπιστήμια, ΚΑΙ στο ΕΜΠ)
ε, τότε, κάτι δεν πάει καλά και αυτό θα το αναγνώριζε και ο πιο κακοπροαίρετος… Μπορώ να σου πω χίλιους λόγους για τους οποίους μπορεί κανείς να διαφωνήσει με την “ατζέντα” των αυτοαποκαλούμενων (που ανάθεμα κι αν ξέρουν τι σημαίνει) αναρχικών, αλλά μία θα αρκούσε για να πω κι εγώ με την ίδια απολυτότητα “ΑΡΝΟΥΜΑΙ να το συζητήσω περαιτέρω”: η ΒΙΑ. Αναρχία=έλλειψη εξουσίας σε μια παρ’ όλα αυτά οργανωμένη με κάποιο τρόπο κοινωνία. Βία=η υπέρτατη εξουσία. Τέλος.
Ξεκάθαρο: όταν ο gm λέει πως λυπάται τους φοιτητές εννοεί πως κατά τη γνώμη του δεν τους δίνεται η ευκαιρία να μάθουν, να ανοίξουν τους ορίζοντες τους σ’ αυτά που συμβαίνουν στον κόσμο, να δημιουργήσουν. Αντίθετα βγαίνουν με πλύση εγκεφάλου, μονόπλευρη, με δαιμονοποίηση ορισμένων κτηριακών τύπων και αγιοποίηση άλλων, όπως λέει (γενίτσαροι). Κάτι που δεν είναι επιστήμη. Κι είναι καιρός τα πανεπιστήμια να πάψουν να αποτελούν φέουδα των νεολαιών κάποιων κομμάτων και να γίνουν ξανά τόποι επιστημονικής έρευνας και ελεύθερης σκέψης. Ας αφήσουμε τον καθένα να αποφασίσει τη δική του επανάσταση κι όχι να τον βάζουμε στο προσυναρμολογημένο επαναστατικόμετρο για να βγει πόσα κιλά επαναστάτης είναι. Ξέρει μια χαρά και μόνος του. Αν θυμάμαι καλά, έχουν δοθεί αγώνες για να μπορεί κανείς να υποστηρίζει πως θέλει να κάνει την Αθήνα Μανχάταν, αρκεί να μπορεί να το τεκμηριώσει και να το κάνει να σταθεί σαν πρόταση – κι ας το βρίσκουμε εξωφρενικό, κι ας μην συμφωνούμε μαζί του. Ας μην προσβαλλόμαστε λοιπόν τόσο εύκολα. Αν υπάρχει καπνός υπάρχει κάπου και κάποιο θέμα στο βασίλειο του ΕΜΠ, μήπως να το ψάχναμε;
Αυτά για τα εκτός θέματος. Αν λοιπόν μας πέρασε το κράτημα μούτρων, υπάρχει ένα θέμα το οποίο περιμένει να συζητηθεί και στο οποίο μάλιστα αν κατάλαβα καλά υπάρχουν και σημεία σύγκλισης. Ιδού πεδίο δόξας λαμπρό.
Comment from nik.g
Time August 18, 2010 at 12:47 am
Νομίζω ότι μπαίνουν τα πράγματα σε κάποιον δρόμο στην κουβέντα εδώ, για να φτάσουμε στην ουσία όπως λες υπάρχει θέμα συζήτησης.
Για να κλείσω το θέμα με τα μούτρα, λιγότερο ανώριμα απ’όσο το τελευταίο ακούγεται (και πολύ λιγότερο δραματικά) έχω να πω το εξής. Δεν τίθεται θέμα πληγωμένης τιμής, το αν με λυπάται ή όχι κάποιος επειδή υπήρξα φοιτητής με τον τρόπο και τις συνθήκες που υπήρξα, είναι κάτι που δεν με αφορά. Αυτό που με βάζει σε σκέψεις είναι ο λόγος. Και θεωρώ ότι δεν μπορείς να λυπάσαι μερικούς ικανότατους ανθρώπους (δεν βάζω μέσα τον εαυτό μου, βάζω όμως συναδέλφους μου και συμφοιτητές μου κάποτε χωρίς καμία αμφιβολία) επειδή η διοίκηση του εμπ φιλοξενεί έναν ιστοτόπο μιας μειοψηφίας στους servers της ή επειδή ένας καθηγητής θα σε έστελνε τον σεπτέμβρη πιθανώς με ελλιπείς (ή χωρίς) δικαιολογίες. Επίσης διαφωνώ ΚΑΘΕΤΑ στην εξήγηση που δίνεις για την λύπηση του gm σχετικά με το γεγονός ότι “δεν τους δίνεται [στους φοιτητές] η ευκαιρία να μάθουν, να ανοίξουν τους ορίζοντες τους σ’ αυτά που συμβαίνουν στον κόσμο, να δημιουργήσουν. Αντίθετα βγαίνουν με πλύση εγκεφάλου, μονόπλευρη, με δαιμονοποίηση ορισμένων κτηριακών τύπων και αγιοποίηση άλλων, όπως λέει (γενίτσαροι).” Χωρίς να λέω ότι πρόκειται για τον κανόνα, ωστόσο υπάρχουν τρανταχτά παραδείγματα φοιτητών όλων των ελληνικών πανεπιστημίων και αρχιτεκτονικών σχολών που διαπρέπουν σε τομείς όπου εντός των συνόρων είναι δαιμονοποιημένοι (έχω πολλά παραδείγματα στο μυαλό μου, αν θες το συζητάμε). Και φοιτητές που ήρθαν σε ρίξη με καθηγητές της γενιάς (ή όχι) για αντίστοιχα ζητήματα.
Στο θέμα των αναρχικών δεν διαφωνούμε, κυρίως στο θέμα της βίας, όμως θα μπορούσε κάποια στιγμή να πάψει να τους χρησιμοποιεί ο καθένας (ο gm, εγώ, εσύ, η διοίκηση, η κυβέρνηση, τα μέσα κτλ κτλ) για να κουκουλώσει άλλα προβλήματα (που υπάρχουν εντός και εκτός των πανεπιστημιακών τειχών). Πόσο μάλλον για να χαρακτηρίσει έναν ολόκληρο πανεπιστημιακό χώρο.
Αυτά και πιστεύω να σε κάλυψα για τους λόγους που θεώρησα την πρώτη τοποθέτηση τουλάχιστον υπερβολική κα άδικη σε μερικά σημεία.
Επι της ουσίας. Δεν διαφωνώ με τα ψηλά κτίρια στο λεκανοπέδιο με όλες τις προϋποθέσεις που ο gm (και διάφοροι άλλοι σε πολλές δημοσιεύσεις από εδώ και απο εκεί) θέτει. Δηλάδή, εκτός κέντρου, με αντιστοιχη απελευθέρωση χώρων κτλ κτλ. Δεν βρίσκω λόγους να μην γίνουν τέτοιες προσπάθειες, όμως εκεί που βρήκα το άρθρο του σαρηγιάννη ενδιαφέρον (ύστερα μαλίστα και από πολλές αναγνώσεις που οφείλονταν στην εν λόγω κουβέντα) ,και που το επισήμανα στο πρώτο μου σχόλιο, είναι στην πολιτική πίσω από τις κινήσεις αυτές. Δεν θα υπεραμυνθώ καμία ιδεολογία ή παράταξη (δεν το κάνω για άλλα και άλλα, πόσω μάλλον εδώ) όμως τόσο o gm στην απάντηση που δημοσιεύεις όσο και άλλοι υπερασπιστές του θέματος ουρανοξύστη, μιλάνε για τράπεζες, ασφαλιστικούς οργανισμούς κ.ά. μεγάλων μεγεθών, ενταγμένα σε ένα σύστημα που την δεδομένη χρονική στιγμή φαίνεται να καταρρέει και να ζητάει κρατικές ενισχύσεις. Ή μήπως όχι;
Comment from nik.g
Time August 18, 2010 at 10:31 am
Να συμπληρώσω για να γίνει λίγο πιο κατανοητή η τελευταία παράγραφος. Θεωρώ πως η δημιουργία ενός business κέντρου σε κάποιο σημείο του λεκανοπεδίου με την ύπαρξη ενός ή περισσοτέρων (πολύ) ψηλών θα είχε (και) αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον. Όμως θα έπρεπε να αποτελεί τμήμα ενός γενικότερου σχεδιασμού, χωροταξικού, πολεοδομικού, δεν μπορώ να είμαι πιο σαφής καθώς δεν γνωρίζω τις διαδικασίες, μπορώ να τις υποθέσω, διορθώστε με. Ενός σχεδιασμού, λοιπόν, που θα έχει να λάβει υπόψιν του πολλές συνιστώσες και που σε προηγούμενα παραδείγματα δείχνει να μην έχει πετύχει ή να μην είναι ο καλύτερος δυνατός, χωρίς κανείς να μπορεί να πει με σιγουριά ότι ο τάδε ή ο δείνα τρόπος θα ήταν καλύτερος.
Μου έρχονται στο μυαλό δύο παραδείγματα, λιγότερο ή περισσότερο σχετικά, που όμως αποδεικνύουν ότι η οργάνωση που θα έπρεπε να υπήρχε (και όχι με πρωτοβουλία ιδιωτικών φορέων) δεν ήταν ίσως επαρκής.
Το πρώτο με το αεροδρόμιο, το ελ. βελ., που θα μπορούσε να πάρει τον ρόλο του σύγχρονου μνημείου/συμβόλου, τον οποίο θέλει να δώσει ο gm (σύμφωνα με thread στον ιστό) σε έναν ή περισσότερους ουρανοξύστες, αλλά η γερμανική εταιρεία χωρίς αρχιτέκτονα δεν τα κατάφερε. Και δεν φταίει αυτή. Εν συνεχεία το εμπορικό πάρκο τριγύρω του αεροδρομίου, που δεν ήταν στον αρχικό σχεδιασμό αλλά προκύπτει σιγά σιγά, όπου ιδιωτικά συμφέροντα ξεπηδούν και εκμεταλλεύονται χώρο λόγω έλλειψης σχεδιασμού/συντονισμού (;).
Το έργο της Αττικής οδού, που το συζητούσαμε καμιά 30αριά χρόνια, για να το κατασκευάσουμε και να βγουν μετά μια σειρά ειδικών και συγκοινωνιολόγων να πουν ότι είναι έργο με σύντομη διάρκεια ζωής, ότι θα γεμίσει και εν τέλει δεν θα εξυπηρετεί. Δεν λέω ότι δεν έπρεπε να γίνει, σε μία άλλη χώρα όμως, από εκείνες που έχουν και ουρανοφύστες, μήπως θα έλυναν το συγκεκριμένο θέμα πιο σοβαρά;
Για να κλείσω, η δημιουργία ή όχι των ψηλών κτιρίων θα έπρεπε να ήταν στα πλαίσια ενός γενικότερου σχεδιασμού του λεκανοπεδίου/της θεσσαλονίκης. Το οποίο στα μάτια μου φαντάζει δύσκολο, όταν έχουμε συνηθίσει τις τακτικές που ακολουθούνται εντός των συνόρων και που συχνά-πυκνά υποκύπτουν στα ιδιωτικά συμφέροντα, με όχι ευχάριστα αποτελέσματα (βλ. και γήπεδο ΠΑΟ).
Comment from Γιάννης
Time August 22, 2010 at 5:08 pm
Φτάσαμε λοιπόν και στον πολυπόθητο πυρήνα του ζητήματος, τον μοναδικό ουσιαστικά λόγο για τον οποίο ο Κος Σαρηγιάννης έγραψε το συγκεκριμένο άρθρο, αλλά και “υπέρτατο” επιχείρημα πολλών εναντίον των ψηλών κτιρίων: την ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ. Είναι κτίρια “γοήτρου”, κακά καπιταλιστικά, σύμβολα των πλουσίων, θυμίζουν τη χούντα, δίνουν αφορμή για υπερβάσεις, αυθαιρεσίες, διαπλοκές και άλλα τέτοια. ΟΚ. Ας το δούμε κι αυτό σιγά σιγά.
Πρώτα πρώτα, λίγο δύσκολο να περιορίσουμε όσο θα ήθελαν κάποιοι την ιδιωτική πρωτοβουλία σε μια χώρα με μικτή οικονομία και καθεστώς (αστικής) κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Υπάρχει βέβαια και η πιθανότητα αλλάγής του καθεστώτος, πράγμα που επίσης μπορούμε να συζητήσουμε, αν και όχι εδώ βέβαια. Όσο για την κρίση του κυρίαρχου οικονομικού συστήματος, φυσικά υπάρχει, το αυτονόητο τονίζουμε, αλλά και τους γνωστούς…αντιπροτείνοντες δεν τους βλέπω κι αυτούς στην καλύτερη κατάσταση. Μες στα Προζάκ είναι. Ας παραδεχτούμε επίσης πως όλες οι έτοιμες λύσεις από το συρτάρι του 20ου αιώνα έχουν μάλλον αποτύχει οικτρά και πρέπει να επινοήσουμε κάτι τελείως διαφορετικό. ‘Η μήπως όχι;
Συνεχίζουμε. Οι αυθαιρεσίες, οι υπερβάσεις, οι διαπλοκές κ.τ.λ. είναι φαινόμενο αποκλειστικό των “ιδιωτικών” κατασκευών “γοήτρου” πάνω από τα 27μ; Όχι βέβαια. Είναι χαρακτηριστικό όλων των έργων μεγάλης κλίμακας (και μικρής, εδώ που τα λέμε). Ακόμα και σε κατ’ εξοχήν “κοινωνικά” έργα (τι πιο κοινωνικό από την προσπελασιμότητα, αυτοκινητόδρομοι, σιδηρόδρομοι, αστικά μέσα σταθερής τροχιάς, άλλα δίκτυα;)Κι όπως ξέρουμε πολύ καλά, σ’ αυτά τα έργα, συνήθως “δημόσια” μέχρι πολύ πρόσφατα, έχει γίνει το απίστευτο φαγοπότι και μάλιστα ΚΑΙ από “παιδιά του λαού”-”Ρομπέν των μπετόν”, δηλαδή μικρομεσαίους εργολάβους, όχι μόνο μεγάλες κατασκευαστικές. Συνήθως μάλιστα, σε θέματα βιτρίνας και αποκλειστικά (φυσικά) για δημόσιες σχέσεις, οι “μεγάλοι” τείνουν να πετάνε και κάποιο ξεροκόμματο “αισθητικής”, “δημόσιου χώρου” ή κάποιας “ανταποδοτικότητας”-”εταιρικής ευθύνης” στο έργο που θα τους αποφέρει κέρδος. Σπάνια αυτό το κάνει το δημόσιο.
Στη συνέχεια: Ομάδες πίεσης (τα γνωστά λόμπι) σε άλλες δυτικές χώρες είναι σχεδόν θεσμοθετημένες και η πρακτική τους θεωρείται λογική. Τα συμφέροντά τους θα φροντίσουν και θα προβάλουν, τι άλλο; Από κει και πέρα όμως, είναι στο χέρι της συντεταγμένης (υποτίθεται, λέμε τώρα) πολιτείας να μην υποκύψει σε οποιεσδήποτε πιέσεις και να αποφασίσει με αποκλειστικό γνώμωνα το δημόσιο συμφέρον. Υπάρχει λέξη για την περίπτωση που αυτό δε συμβαίνει: Διαφθορά. Και υπάρχουν και νόμοι γι’ αυτό, είτε πρόκειται για αυτοκινητόδρομο είτε για οιυρανοξύστη είτε για υπόγειο πάρκινγκ. Ή μήπως όχι;
Έπειτα: Η απαγόρευση κατασκευής κτιρίων άνω των 27μ. σε όλη την επικράτεια βοήθησε στο να ιδρώσει το αυτί κάποιου “μεγάλου”; Ναι, καλά! Καλύπτουν κάθε διαθέσιμο τετραγωνικό επιφάνειας για να βγάλουν τα εμβαδά που δεν τους επιτρέπεται να βγάλουν σε ύψος (και το σχήμα “κουτί” είναι ιδανικό γι’ αυτή τη δουλειά, οπότε πάει και η όποια αρχιτεκτονική πρωτοτυπία), δρουν στα παρασκήνια, κρύβονται σε 4όροφα κτιριάκια στους πίσω δρόμους του Χαλανδρίου χωρίς πάρκινγκ και υποδομές, αλλά πάντως τη δουλειά τους την κάνουν μια χαρά. Μήπως έπαψαν να ελέγχουν τις κυβερνήσεις; Μήπως έπαψαν να ελέγχουν την οικονομία και τις ζωές μας από τα παρασκήνια; Όχι βέβαια. Την αισθητική και την ποιότητα ζωής μας μειώνουν ακόμα περισσότερο με παστωμένα χωρίς ελεύθερους χώρους και υποδομές ανέμπνευστα 5όροφα κυβάκια, γιατί, στο κάτω κάτω, δεν τους νοιάζει.
Γιατί βέβαια εδώ στην Ελλάδα έχουμε βρει το σύστημα: ΠΟΝΑΕΙ ΧΕΡΙ; ΚΟΨΕΙ ΧΕΡΙ. Δεν μπορούμε να προγραμματίσουμε, να ελέγξουμε, να χωροθετήσουμε, να σχεδιάσουμε, φοβόμαστε τα “συμφέροντα”; Έξω λοιπόν τελείως το εργαλείο του ύψους από τη φαρέτρα των αρχιτεκτόνων και των πολεοδόμων. Πολύ έξυπνο και πολύ γενναίο, κυρίως. Αν δηλαδή οι “κακοί” αποφασίσουν να μας κυριεύσουν δηλητηριάζοντας τις καραμέλες, η σωστή λύση είναι να απαγορεύσουμε διά παντός τις καραμέλες, ως όργανα του παγκόσμιου κατεστημένου…
Ατυχέστατο το παράδειγμα της “διπλής ανάπλασης”. Η Αλεξάνδρας πρέπει να ελευθερωθεί και η χαβούζα του Ελαιώνα-Βοτανικού να αναβαθμιστεί κάπως. Ή μήπως όχι; Το μεγάλο στοίχημα η…δημόσια πρωτοβουλία το έχασε με τους Ολ. Αγώνες του 2004. Αντί να χωροθετήσει στη Δυτική Αθήνα (Περιστέρι, Άνω Λιόσια, Νίκαια) αλλά και αλλού όπως στο Γαλάτσι, διάσπαρτες, άχρηστες, χωρίς προσβάσεις και σύνδεση με τον υπόλοιπο ιστό εγκαταστάσεις που αργότερα μόνο να τις παραχωρήσει για εμπορικά κέντρα ή κάτι παρόμοιο θα μπορούσε, επειδή ο κάθε κομματάρχης δήμαρχος ήθελε να δείξει “ολυμπιακή ανάπτυξη” στη γειτονιά του, αντί λοιπόν να το κάνει αυτό, θα μπορούσε να τα έχει συγκεντρώσει όλα στον Ελαιώνα-Βοτανικό (μαζί με το Ολυμπιακό Χωριό αντί μετά, όπως πολύ σωστά έγινε, να δοθούν σπίτια σε δικαιούχους του ΟΕΚ στους…Θρακομακεδόνες, θα μπορούσε να έχει γεννηθεί μια συνοικία εκεί, στην καρδιά της Αθήνας, κόσμος ζωντανός που να πηγαινοέρχεται) μαζί με αρκετό πράσινο και ελεύθερους χώρους και 2 ή 3 εμβληματικούς πύργους οι οποίοι θα μπορούσαν έστω να γίνουν διοικητικό κέντρο μετά τους Αγώνες, μαζεύοντας σκόρπιες δημόσιες υπηρεσίες. ΔΕν το έκανε όμως, η χαβούζα παραμένει, ούτε ο νέος σταθμός ΚΤΕΛ δεν κατασκευάστηκε. Οπότε σου λένε οι ιδιώτες, όρμα, αυτό θα μείνει έτσι για άλλα 100 χρόνια. Το συμφέρον τους θα κοιτάξουν αυτοί, το θέμα είναι εμείς τι κάνουμε και τι αντιπροτείνουμε, γιατί αρνούμενοι τα πάντα παίζουμε το παιχνίδι τους. Τώρα όπως ήρθαν τα πράγματα, γήπεδο με έστω ένα εμπορικό είναι πολύ καλύτερο σαν αρχή για την περιοχή από το να μείνει έτσι. Αλλά, τι λέω; Ευτυχώς μας έσωσαν από τον κακό καπιταλισμό 131 “περίοικοι” που δεν μένουν εκεί με “αντιπρόταση” να μπλοκάρουν όλα για άλλα 100 χρόνια. Κινδυνεύουν και οι κορμοράνοι, μην το ξεχνάμε. Επαναστατικότατη και δημιουργικότατη αντιπρόταση. Με λίγο πασπάλισμα από ΠΡΑΣΙΝΟ και ΜΟΝΟ ΠΡΑΣΙΝΟ (ε, τι; χωρίς;), πάντα σε στιλ ζούγκλας βέβαια, και επαναστατικά άδειο από οτιδήποτε, για να μην πηγαίνει κανείς. Οπότε ας αφήσουμε το θέμα. Δεν είναι και πολύ καλό σαν επιχείρημα.
Μην λέμε λοιπόν τα αυτονόητα. ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ πως κάθε χωροθέτηση των λίγων ψηλών κτιρίων, 1-2 στον Ελειώνα, στη Δραπετσώνα-Πειραιά, στο Ελληνικό και άντε 1 για δείγμα κάπου ψηλά στην Κηφισίας για να αντικαταστήσει πέντ’ έξι κουτιά, πρέπει να γίνει με προγραμματισμό, έλεγχο, σχεδιασμό, πολεοδομικές μελέτες, όπου χρειάζονται και είναι ανταποδοτικά. Άλλα πρέπει να μας απασχολήσουν στις θεωρητικές συζητήσεις: ενεργειακή αποδοση, βέλτιστο ύψος (ούτε πολύ ψηλά ούτε πολύ χαμηλά), προσβάσεις και μέσα μεταφοράς, απελευθέρωση χώρων στην επιφάνεια. Εκεί να δούμε αντιπαραθέσεις, διαξιφισμούς, ανταλλαγή τεκμηριωμένων, χωρίς bias επιστημονικών απόψεων, να βγουν μπροστά οι αρχιτέκτονες, να δουμε ποιοι είναι, τι μας προτείνουν, να συμμετάσχουν κι αυτοί στις κοινωνικές ζυμώσεις, όχι οι πόλεις να καταστρέφονται/επεκτείνονται ερήμην τους και τα μόνα τους πονήματα να βασίζονται σε αφηρημένες πολιτικοιδεολογικές απόψεις όπως του Κου Σαρηγιάννη.
Μ’ αυτό απαντώ και στο…προσωπικό πιο πάνω σχόλιο. Εκτός από τις φωτεινές εξαιρέσεις που αναφέρθηκαν και που συγκρούστηκαν με τον κάθε Κο Σαρηγιάννη(φωτεινές, αλλά δυστυχώς εξαιρέσεις), ο κόσμος, για να μην παίρνει η μπάλα όλο τον πανεπιστημιακό κλάδο και να μην τον χαρακτηρίζει με τα ενοχλητικά σχόλια που τόσο τον εκνευρίζουν απ’ ό,τι βλέπω, θέλει να δει τους αρχιέκτονες-μηχανικούς σε ΤΕΤΟΙΕΣ συζητήσεις, οράματα, δημιουργίες, δράσεις. Όχι μόνο στην έκδοση άδειας της πολυκατοικίας τους…
Comment from Γιάννης
Time August 22, 2010 at 6:07 pm
Κι ένα τελευταίο για τους (και καλά) “αναρχικούς” που “θα μπορούσε κάποια στιγμή να πάψει να τους χρησιμοποιεί ο καθένας (ο gm, εγώ, εσύ, η διοίκηση, η κυβέρνηση, τα μέσα κτλ κτλ) για να κουκουλώσει άλλα προβλήματα (που υπάρχουν εντός και εκτός των πανεπιστημιακών τειχών)”:
ΕΓΩ τους χρησιμοποιώ; Αυτοί όπου σταθούν κι όπου βρεθούν, σε αφίσες, γκράφιτι, πορείες, με χαρακτηρίζουν (εμένα, τον απλό μέσο άνθρωπο, και άλλους σαν κι εμένα) ΠΙΟΝΙ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ, ΕΝΕΡΓΟΥΜΕΝΟ, ΑΠΟΧΑΥΝΩΜΕΝΟ ΤΟΥ ΚΑΝΑΠΕ, ΣΤΗΡΙΓΜΑ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΜΕ ΑΠΟΒΛΑΚΩΝΟΥΝ, “‘Η ΜΕ ΤΙΣ ΚΟΥΚΟΥΛΕΣ Η’ ΜΕ ΤΙΣ ΓΡΑΒΑΤΕΣ”, ΦΑΣΙΣΤΑ και πολλά άλλα, για τον μοναδικό λόγο ότι δεν συμμερίζομαι ακριβώς τις ιδέες τους, δεν πυκνώνω τις τάξεις τους και δεν συμφωνώ με τον προτεινόμενο τρόπο δράσης τους. Ε, όχι. Ούτε εγώ ούτε οι υπόλοιποι είμαστε κάτι απ’ όλα αυτά. Και πιστεύω πως διατηρώ ακόμα το δικαίωμα της κριτικής, γιατί ούτε για τους ίδιους λόγους με την κυβέρνηση ή τα Μέσα (άκου να δεις φίλε μου!) τους…”χρησιμοποιώ” ,ούτε για να “κουκουλώσω” κάτι. Τι να κουκουλώσω δηλαδή; Δεν μπορώ να πω αν η συγκεκριμένη…επανάσταση, που σχεδιάζεται για το μέλλον όλων μας υποτίθεται, με βρίσκει σύμφωνο ή όχι έτσι όπως την προγραμματίζουν; Για το αν πρέπει να κυριαρχεί αυτή η άποψη ΚΑΙ με βίαια μέσα σε ένα χώρο που είναι όλων, άρα και (λιγουλάκι, ελάχιστα) δικός μου, δεν έχω λόγο; Δεν μπορώ να πω κι εδώ, όπως και για τους πολέμους και για όποια άλλη βία, καταστολή, πολιτική δεν με εκφράζει, “not in my name, παλικάρια” χωρίς να θεωρηθώ συμπαθών του Καρατζαφέρη; Ωραία, κι εγώ τώρα να ισχυριστώ ότι δεν τους πιστεύω, ότι δεν είναι γνήσιοι, ότι είναι εγκάθετοι της Ασφάλειας. Μας βγάζει κάπου αυτό; Έτσι πάει; Ή με μας ή με τους άλλους; Λίγο George W. μου κάνει αυτό. Και όλα αυτά επειδή κάποιος τόλμησε να επισημάνει ότι στο πανεπιστήμιο (σε ένα χώρο ΟΛΟΝΩΝ, επαναλαμβάνω)κάτι δεν πάει καλά και κυριαρχούν μειοψηφίες με επιλεκτικές ευαισθησίες των καθηγητών και πρυτάνεων; Ταυτιζόμαστε αμέσως με την Κυβέρνηση, τα Μέσα, και κουκουλώνουμε; Μήπως το κάνουμε γιατί θέλουμε καλύτερα, δημιουργικότερα, όχι ιδεολογικά αποστεωμένα πανεπιστήμια; Λέω τώρα…
Comment from gm2263
Time August 27, 2010 at 1:00 pm
Οπότε νάμαι κι’ εγώ, φρέσκος-φρέσκος μετά από ένα σύντομο διάλειμμα στις παραλίες της Αττικής.
Διάβασα την απάντηση του φίλου nik.g και ας μου επιτραπεί μια ανταπάντηση:
1. Επιμένω στο θέμα της ειρωνείας διότι ο κος Σαρηγιαννης είναι ο τρίτος ή 4ος αρχιτέκτονας – καθηγητής η απόφοιτος αρχιτέκτων του ΕΜΠ τον οποίο συναντώ να ειρωνεύεται τους όποιους διαφωνούντες και μάλιστα χωρίς να ανταπαντά στα όσα ένας διεθνούς φήμης συνάδελφος του (και όχι ο “ανώνυμος” gm2263)εκφέρει σαν επιχειρήματα.
2. Πιστεύω ότι όντως είναι επιλεκτική η τόση ευαισθησία έναντι ενός υποθετικού σπουδαστή που θα τολμούσε να αναφέρει το θέμα των ουρανοξυστών με τον “αποτρόπαιο” τρόπο που αναφέρεται στο άρθρο του κου Σαρήγιαννη. Θυμίζει -τι ειρωνεία- παιδαγωγικές “μεθόδους” σε γυμνάσια επί “επαράτου” (οι άνω των 50 της γνωστής “γενιάς” ξέρουν γιατί μιλάω) και όχι διάλογο μεταξύ ακαδημαϊκών πολιτών.
3. Ναι, πιστεύω ότι η λειτουργία του indymedia από δικούς μου πόρους (εφόσον εγώ φορολογούμαι) δε με βρίσκει σύμφωνο και απορώ γιατί ενώ οι κκ καθηγητές εξανίστανται με απόλυτο τρόπο (παραπομπές φοιτητών για το Σεπτέμβριο, ένταση λόγου λες και πρόκειται για υποστηρικτές του Χίτλερ σε Εβραϊκό Πανεπιστήμιο ένα πράγμα) κλπ ενάντια στην προοπτική ανέγερσης ψηλών κτιρίων, δεν εξανίστανται το ίδιο για το συγκεκριμένο site. Ανεξάρτητα αν μιλάει για μισητούς πουλημένους αστούς ή αν τα φουστάνια της Μπάρμπι είναι ασορτί με τη ροζ κορδέλα της.
3. Όσον αφορά τις θέσεις μου για τα ψηλά κτίρια, πέρα από τη λογική ακροβασία του ότι… δεν τα θέλουμε διότι έτσι… μας αρέσει, δεν βρίσκω κανένα επιχείρημα για το γιατί να μην κατασκευαστούν κτίρια χαρακτηριστικά ψηλότερα των 27μ με το σκοπό της στέγασης εταιρειών ή/ και (κυρίως τώρα με την κρίση)δημοσίων υπηρεσιών και οργανισμών με το σκοπό της εξοικονόμησης χρημάτων από τα εξωφρενικά ενοίκια που πληρώνει το δημόσιο, χωρίς να επιβαρύνουμε την Αττική γη με νέα εκτεταμένα ίχνη μακρουλών παραλληλόγραμμων τσιμεντένιων κουτιών. Εκτός οπτικής γειτνίασης με την Ακρόπολη ή το ιστορικό περίγραμμα της Αθήνας (και του Πειραιά)
4. Δεν απαντάει κανείς το ερώτημα για το που θα βρεθούν πρώτον τα χρήματα της κατασκευής, και δεύτερον της συντήρησης ενός πάρκου-ζούγκλα 6500 στρεμμάτων τη στιγμή που με οποιαδήποτε καλόπιστη κριτική και αν το δούμε, οι πέριξ δήμαρχοι δεν είναι δε θέση να φέρουν σε πέρας το έργο μιας συντήρησης. Δε μιλάμε για το άλσος Παγκρατίου ή Νέας Φιλαδελφίας που να πάρει η οργή (που και αυτά δεν ξέρω σε τι κατάσταση βρίσκονται), για το Ελληνικό μιλάμε. Εντάξει, και εμένα με οργίζουν οι οραματικές σομόν neoploutisé μεζονέτες ενός νέου high class προαστίου κατά τον κο Σουφλιά, όπως επίσης και η προοπτική ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΙΚΕΑ, Carrefour, Κοtsovolos, Starbucks με βαριεστημένους μετέφηβους κληρονόμους που πίνουν freddo και έχουν παρκαρισμένα τα τζιπ κάθετα στα ούτως ή άλλως στενά πεζοδρόμια. Τι ενοχλεί όπως η κατασκευή ενός ψηλού συνεδριακού κέντρου – ξενοδοχείου με observation terrace να βλέπει μέχρι τη Αίγινα; ή ενός θεματικού πάρκου με θέμα το νερό; ή ενός κέντρου υδροβιολογίας του Πανεπιστημίου (που δεν είναι πολυτέλεια για μια χώρα με δεκάδες χιλιάδες χλμ ακτών όπως η Ελλάδα);
Για να τελειώνουμε:
Πιστευω ότι το πρόβλημα δεν είναι ότι ο κος Σαρήγιαννης έχει τις απόψεις του, οι οποίες σε μια δημοκρατία είναι άκρως σεβαστές. Το πρόβλημα είναι ότι επί 30 χρόνια ακουγόταν ΜΟΝΟΝ οι απόψεις του κου Σαρηγιαννη, και ενώ οι προθέσεις του φαίνονται αγαθές (πχ πράσινο, έλλειψη υπερεκμετάλλευσης φυσικών πόρων από άπληστους , είτε κερδοσκόπους), στην πράξη το μοντέλο που υπερασπίζεται είτε δεν εφαρμόστηκε ποτέ, είτε απέτυχε οικτρά. Εδώ και 30 χρόνια έχουμε στην πράξη εφαρμογή ενός πολιτικοκοινωνικού a la Greca μοντέλου το οποίο κατάφερε το ακατόρθωτο: Να έχουμε όλα τα χαρακτηριστικά της υπερχρεωμένης υπερανάπτυξης (που προϋποθέτει υπερθερμασμένη παραγωγή)χωρίς να… παράγουμε τίποτα. Γεμίσαμε ένα ολόκληρο λεκανοπέδιο με 5.000.000 κατοίκους, κτίσαμε τα πάντα αλλά τουλάχιστον βρε αδερφέ στις άλλες ανεπτυγμένες χώρες πολλά από τα νέα κτίσματα έχουν είτε αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον είτε αποπνέουν δυναμισμό και μεγαλείο, και μάλιστα, πες από λαϊκισμό, πες από υποκρισία, οι κακοί, ψυχροί, τζιφροί ιδιώτες ήταν οι… μόνοι που στην Ελλάδα έκαναν έστω και… ιδιωτικό πράσινο!!! Τουναντίον, το πράσινο στους δημόσιους χώρους στην Ελλάδα, παρά την ύπαρξη δημοτικών συμβουλίων, επιτροπών πολιτών, πολιτικών κομμάτων, νομαρχιακών επιτροπών και συμβουλίων, αυτό… μειώνεται παρά τις (όποιες) καλές προθέσεις. Ε για πέστε μου βρε παιδιά, δεν είναι αυτό άξιο απορίας; Δηλαδή γιατί κάνουν λάθος στη Βιέννη, τη Μαδρίτη, τη Βαρκελώνη, το Παρίσι, το Λονδίνο, την Μπρατισλάβα που κατασκευάζουν ΚΑΙ ψηλά ΚΑΙ χαμηλά κτίρια αναλόγως της περίστασης, ΚΑΙ έχουν πράσινο, ταυτόχρονα; Μήπως κάπου, λέω μήπως ΚΑΠΟΥ ΚΑΝΟΥΜΕ ΛΑΘΟΣ ΕΜΕΙΣ και όχι όλοι οι άλλοι που τα καταφέρνουν όλα καλύτερα από εμάς και εμείς είμαστε σε όλους τους δείκτες τελευταίοι;
Comment from Γιάννης
Time September 1, 2010 at 5:04 pm
Χαίρομαι εξαιρετικά για την ενεργή συμμετοχή του gm2263 σε αυτή τη συζήτηση που δεν θα υπήρχε καν χωρίς αυτόν. Εκμεταλλεύομαι μάλιστα την ευκαιρία να του ζητήσω συγγνώμη αν βρήκε κάτι το μεμπτό στην “οικειοποίηση” από μέρους μου του σχολίου του στο skyscrapercity. Απλά δεν θα μπορούσε να βρεθεί πουθενά κάτι τόσο δυναμικό, “παθιασμένο” θα έλεγα, ακριβές και συνοπτικό σαν απάντηση – κι έτσι επέλεξα να προτιμήσω το αυθεντικό από τις όποιες πιθανές “απομιμίσεις” πιθανόν να συνέτασσα μόνος μου.
Στη συνέχεια τώρα: Δεν ξέρω αν “ενόχλησε” η (δική μου αυτή τη φορά) “παθιασμένη” αναφορά στους αυτοπροσδιοριζόμενους “αναρχικούς” ή κάτι άλλο, πάντως δεν είδα κάποια κίνηση απάντησης από την πλευρά των συνομιλητών σε αυτό τον ιστότοπο σχετικά με τα πραγματικά, επιστημονικά, τεχνικά, πολεοδομικά, αισθητικά ή αρχιτεκτονικά ζητήματα της ανέγερσης ή μη κτιρίων άνω των 27μ. στην Ελλάδα, αυτά που είναι ο τομέας τους και το δικό τους ενδιαφέρον, υποθέτω. Δεν ξέρω αν είναι πια και τόσο “ύποπτο” να εκφράσεις κάτι τέτοιο, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι και στην Ελλάδα αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο αυτή τη στιγμή που θα επιθυμούσαν μια δικαιότερη, μια “διαφορετική” κοινωνία (που είναι όντως εφικτή)αλλά που δεν νιώθουν να εκφράζονται από τις κονσερβοποιημένες “ιδεολογίες” και “επαναστάσεις” που τους προτείνονται επίμονα και μάλιστα σαν “ιστορική αναγκαιότητα”. Προσπαθούν όλοι, όλων των εκφάνσεων του φάσματος, να μας πείσουν ότι “έχουμε πόλεμο” και ότι αν θέλουμε να παραμείνουμε “ελεύθεροι άνθρωποι” πρέπει να επιστρατευτούμε με την πλευρά τον καλών. Και φυσικά όποιοι κάθε φορά στο λένε θεωρούν πάντα πως αυτοί είναι οι καλοί. Αυτό είναι που πάντοτε πρέπει να μας κάνει να δυσπιστούμε με τους πολέμους: σε ΑΝΑΓΚΑΖΟΥΝ να διαλέξεις στρατόπεδο από τα ήδη έτοιμα, κάθε δισταγμός θεωρείται παλλινωδία, κάθε απόχρωση “προδοσία”. Κι έτσι, όπως θα έλεγε κι ο Καμύ, καταλήγεις πολύ εύκολα σε κάποιο εκτελεστικό απόσπασμα, κάποιου από τα δύο στρατόπεδα. Ή πεθαίνεις πολεμώντας “ηρωικά” για κάποιον από τους δύο, όπως πάντα. Όλα αυτά αναιρούν τους δύο πυλώνες της σκέψης που υποτίθεται πως υπηρετούν όσοι θα ήθελαν να μας “επιστρατεύσουν”: την ελευθερία του ατόμου και την αυθόρμητη ανθρώπινη αλληλεγγύη σαν βάση μιας άλλης κοινωνίας. Όχι λοιπόν, σε όλες τις επιστρατεύσεις. Η ελευθερία εκλογής είναι το μοναδικό που ο καθένας από μας διαθέτει ουσιαστικά. Και δεν πρέπει να “πουλιέται” τόσο εύκολα. Α, επίσης, για να μην υπάρχει παρεξήγηση, δε νομίζω να κατηγορηθώ επειδή δεν ξόδεψα το ίδιο μήκος κειμένου για να τηρήσω τις ισορροπίες κατηγορώντας επίσης φασίστες και ακροδεξιούς των πανεπιστημίων. Ελπίζω όλοι να κατάλαβαν πόσο κτήνη τους θεωρώ. Απλά πάντα ξαφνιάζεσαι και σχολιάζεις τη στάση εκείνου από τον οποίο περιμένεις κάτι καλύτερο, όχι τα γνωστά (αλλά πάντα επικίνδυνα) όρθια ζώα.
Πέρα από όλα αυτά (που μάλλον δεν ενδιαφέρουν κι όλας)- και μιας και δεν γνωρίζω τις αυστηρά τεχνικές παραμέτρους του θέματος – θα πω απλά πως το ζήτημα είναι η ίδια η ύπαρξη και ο προσανατολισμός της αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα. Κάποιος από τους γνωστούς λογοτέχνες-διανοούμενους-αρθρογράφους-και-στον-ελεύθερο-χρόνο-τους-και-λίγο-αρχιτέκτονες-έκανα-λάθος-στη-σχολή-στο-μηχανογραφικό-φιλοσοφική-ήθελα-να-βάλω-και-να-γράφω-μπεστ-σέλερ-για-την-Μοντέρνοι-Καιροί, έγραψε πριν από κάποιους μήνες στο greekarchitects.gr πως κατά τη γνώμη του στην Ελλάδα οι συνάδελφοί του και η κοινή γνώμη πάσχουν από…horror vacui, γιατί θέλουν να τσιμεντώσουν τα πάντα, λέει, και δεν έχουν καμία κατανόηση του ελεύθερου χώρου. Ίσως έχει μια μικρή βάση, για όσους από αυτούς το πτυχίο τους θα έπρεπε στην πραγματικότητα να γράφει “εργολάβος-πολ. μηχανικός-εκτελούνται πολυκατοικείαι και μεζονέται-τούρται νεομεταμοντέρναι και μετανεοπαραδοσιακοκιτσαί”. Αλλά για τους υπόλοιπους μάλλον που ισχύει το (λάθος λατινικό, δεν υπάρχει, αλλά ταιριάζει) “horror constructui”. Η θεοποίηση του κενού χώρου. Εικονομάχοι φανατικοί που αυτοαναιρούν την επιστήμη και το επάγγελμά τους. Η εικόνα είναι κακή. Life-style. Κατασκευή=μόνο κέρδος του κακού μεγαλοκατασκευαστή. Άρα όλα αόρατα, “ήπια”, τίποτα να μη φαίνεται, ακόμα καλύτερα, όλα ανύπαρκτα, τίποτα να μην κατασκευάζεται, άντε με το ζόρι τα απολύτως αναγκαία γιατί κάπου πρέπει να μένουμε και να ικανοποιούμε τις βασικές μας ανάγκες. Ξεχνόντας ότι τα μεγαλύτερα αρχιτεκτονικά επιτεύγματα του παρελθόντος, που και οι ίδιοι θαυμάζουν υποτίθεται, εκφράζουν πάντα ΚΑΙ κάποια διάθεση επίδειξης, ματαιοδοξίας, εικόνας. Το ελληνικό περίπτερο στη Σαγκάη, λίγο ταβέρνα, λίγο γεροπλάτανος, λίγο κουτί λίγο Άμστελ και τ’ αγόρι μου. Η συμμετοχή στη Μπιενάλε; Η μπάλα κόρνερ. Η Κιβωτός του Νώε. Λύσεις για τις μητροπόλεις; Η μπάλα στην κερκίδα. Α, η μητρόπολη είναι το ελληνικό Αρχιπέλαγος!!! (τι παράδειγμα της πιο διάχυτης πόλης που θα ήταν!). Ρε παιδιά, άλλο ήταν το θέμα; Η μπάλα στα περιστέρια: φιρουλί, φιρουλά. Όταν μάλιστα φτάνουμε στα ψηλά κτίρια, εκεί γίνεται το πάρτι της λατρείας του κενού. Ευτυχώς που υπάρχουν όντως κάποιες λίγες φωτεινές εξαιρέσεις, όπως φάνηκε και στις συμμετοχές στο διαγωνισμό για τον Πύργο του Πειραιά.
Τέλος πάντων, αφού όλα αυτά θεωρούνται τόσο “κακό σπυρί” και προσβάλλουν, αφήνω (αναστεναγμός ανακούφισης) τους πλέον ειδικούς στο έργο τους και στην συζήτηση που υποτίθεται από εδώ και εμπρός θα ανοίξουν, πρώτα απ’ όλα σε θεωρητικό επίπεδο, με ελευθερία για όλα τα θέματα της αρχιτεκτονικής. Και αυτό συμπεριλαμβάνει και την προφορική ή γραπτή υποστήριξη σε όλα τα μέσα των απόψεων της καθεμιάς από τις φωτεινές εξαιρέσεις, γιατί προς το παρόν μόνο τους γνωστούς της…”γενιάς” ακούμε, να ξερνούν τη χολή τους χωρίς αντίλογο.
Comment from Κυριάκος
Time August 17, 2011 at 5:04 pm
Πολύ μπερδευτικά όλα τα παραπάνω περί ιδεολογιών κλπ.
Τώρα όσοι από εμάς είναι μηχανικοί και καλούμαστε να δουλέψουμε σε κάποιο project εκτός Ελλάδος, κοιτάζουμε τα σχέδια σαν UFO, αφού δεν ξέρουμε τίποτα παραπάνω από πιλωτές, ημιυπαίθριους, αυθαίρετα κλπ.
Για τις φωτοτυπίες μας έχουν. Άντε και για να τους κάνουμε κανένα καφέ.
Comment from ΠΟΛ ΜΑΡΚΑΡΑΣ ΑΡΧ.ΜΗΧ.κάτοικοι-θαμώνες
Time August 28, 2011 at 12:58 pm
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΑΡΧΟΥΣΑ παρεμβατική ………ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
“AΝΑΠΛΑΣΕΙΣ” ΠΕΔΙΟΥ ΤΟΥ ΑΡΕΩΣ: in “Post Mortem”
ΓΟΛΓΟΘΑΣ εως το ΣτΕ & ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΑΝΑΛΗΘΕΙΕΣ.
Στην ΗΜΙΤΕΛΗ ΑΝΑΠΛΑΣΗ που μας παρέδωσε το Ελληνικό Κράτος με την πληθώρα των εταιρειών ως φαίνεται με μια απλή ματιά “τεράστιες αναρτημένες πινακίδες”…..απαντούμε:
“Παρεδόθη” καθυστερημένα τουλάχιστον κατά 1+1/2 έτος.
Αντί για Βιοκλιματικού-Οικολογικού τύπου Ανάπλαση Πάρκου, είδαμε την κατασκευή – ενταφιασμό συνόλου κυβικών μέτρων όγκου μπετόν 6.000 κ.μ, δηλαδή όγκου μπετόν ισοδύναμων με τον όγκο μπετόν “6″ 6όροφων πολυκατοικιών μέσα …………σε δασική έκταση.!!!
Ο αρχικός προυπολογισμός στις τεράστιες πινακίδες 9,150.000 $ Ευρώ ( το έτος 2006 ) + 400.000 $Ευρώ με το νέο εγκριθέν κονδύλι για αποκατάσταση φθορών ? στην πλ.Πρωτομαγιάς + τις τυχόν αναθεωρήσεις, δεν προσέφερε τίποτα το ουσιώδες στο Πάρκο και τούτο διότι : ανύπαρκτες τουαλέττες, υπαρκτές οι χημικές και αρωματικές, μη αναπλασθέν κτίριο Αλσους – Οικονομίδη, μή αναπλασθέν κτίριο Green Park, ανυπαρξία φύτευσης δένδρων υψηλής οροφής, σύμφωνα με τα έγγραφα των πρώην κων. Δασάρχη – Περιφερειάρχη η κεντρική πλατεία πλησίον πρώην περιπτέρου είναι αυθαίρετη !
{ έγγραφα οικ.693/03/04/2009 – 699/07/04/2009 Γενικής Δνσης Περιφέρειας / Δνσης Δασών Αθηνών: Δασάρχης, με θέμα: Απόφαση Κατεδάφισης αυθαίρετων κατασκευών σε δασική αναδασωτέα έκταση }….., H σφράγιση γής εδάφους από μή πορώδη υλικά σε δασική έκταση 1/4 της συνολικής των 235 στρεμμ.του Πάρκου τουλάχιστον 60 στρεμμ.{επιμέτρηση ειδικών επιστημόνων}, παρεμποδίζει ως τούτο γίνεται κατανοητό την διύγρανση και διαπνοή του εδάφους, τουτέστιν είναι ολωσδιόλου ΑντιΟικολογική.!!!!!!!!!
Όλα τούτα σε ευθεία αντίφαση με ότι αναγράφεται στην αναρτηθείσα πινακίδα πλησίον του μνημείου της Αθηνάς και ότι: το Εργον
της Αναπλάσεως εν έτει Δεκ.2010…………Ολοκληρώθηκε.!!!!!
ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ. !!!!!!!!!
σχετ.άρθρο ΤΕΕ 2604/18/10/10
Με βαρύγδουπο τίτλο στην εφημερίδα τα Νέα της Κυψέλης Απρίλιος 2011, αναφέρεται ότι από την Περιφέρεια Αττικής διατίθενται επιπλέον κονδύλια 5,100,000 $ εκατ.ευρώ, ΕΣΠΑ που θα κατευθυνθούν και θα απορροφηθούν για τα έργα στο Αττικό Άλσος και το Πεδίον του Αρεως.
Αλλά… Αναρωτιόμαστε εφόσον η Ανάπλαση ολοκληρώθηκε σύμφωνα και με επίσημες ανακοινώσεις στα ΜΜΕ-Blogs – εφημερίδες και σύμφωνα με την ανηρτημένη πινάκιδα, τότε πως δέν ολοκληρώθηκε, ? ;;….. Δεδομένου ότι: τα διατηρητέα κτίρια Αλσος Οικονομίδη ειναι γιαπί – Green Park γιαπί και οχετός – Πλατάνια εστία μόλυνσης λόγω κωνώπων-στάσιμων υδάτων, “τα ύδατα της ΕΥΔΑΠ και ουχι των γεωτρήσεων να οδεύουν στο αποχετευτικό δίκτυο των φρεατίων και στον Σαρωνικό” και ενα μέρος των ήδη τσιμεντοστρωμένων περιφερειακών δρόμων να περιμένει τις παλέτες των μαρμάρων.
Οι δύο κτιστές τουαλέτες του πάρκου να μην λειτουργούν μαζί με τις βρύσες και λογικά σύντομα θα είναι ανύπαρκτες. Η κεντρική είσοδος της λεωφ.Αλεξάνδρας προς το μνημείο Αθηνάς περιφραγμένη ερμητικά με λαμαρίνες εργοταξιακού τύπου, τις δε βραδυνές ώρες να απαγορεύεται η πρόσβαση. Το Φυτώριο των 8,1/2 στρεμμ. να παραμένει αλάνα και η υποσχεθείσα κομποστοποίηση να παραμένει ως όραμα θερινής νυκτός ( τα χρήματα όμως να έχουν ήδη διατεθεί και ήδη απορροφηθεί !!!!!!). Οι επεμβάσεις στο διαμορφωθέν ξέφωτο λόγω αποψιλώσεων στο χώρο Αλίκη μολονότι παράνομες κατά την άποψη μας, σήμερα για την γύρωθεν βλάστηση είναι καταστροφικές.
Επειδή λοιπόν εμείς θεωρούμε ότι μέρος των άνω χρημάτων θα διατεθεί για την αποπεράτωση των δύο διατηρητέων, Αλσος,Οικονομίδη – Green Park και λοιπές αποπερατώσεις, αναρωτιόμαστε τι είδους συντήρηση θα παρασχεθεί στο πολύπαθο αιωνόβιο Πεδίον του Αρεως των ΑΘΗΝΩΝ, αφου απο το άνωθεν δεύτερο κονδύλι, πολύ απλά ελάχιστα ΜΟΝΟΝ ψίχουλα θα απομείνουν, κατά την ταπεινή μας άποψη.
Εν κατακλείδι μπορούμε να δηλώσουμε ευθαρσώς και απορούντες:
………………Γιατί να είμαστε όλοι οι Ελληνες βουτηγμένοι μέσα εκεί…………. που επικαλείται ο κύριος {που ματιάσανε} απο την Τρόικα – ΔΝΤ και γιατί να τα έχουμε φάει όλοι μαζί…. εμείς οι Έλληνες ?;;;;;;;;;;;;;και να απαιτηθούν ….τα τάνκς για να προστατεύσουν τις τράπεζες?!!;;;;;
Ας ανασκουμπωθούμε σήμερα λοιπόν όλοι εμείς οι ‘Ελληνες και ας δουλέψουμε σκληρά ούτως ώστε να πειθόμεθα “τοις κείνων ρήμασι”!!!!
ΚΑΙ Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΩ
http://kyameftopedioareos.blogspot.com
http://polmarkarch.wordpress.com
http://www.asda.gr/elxproi
http://expaganus.wordpress.com
Comment from Γιάννης
Time September 30, 2011 at 9:55 pm
@Κυριάκος: Αγαπητέ φίλε, αν δεν κάνεις πικρό χιούμορ ή δεν το αναφέρεις ειρωνικά αλλά εννοείς όντως αυτό που γράφεις, τότε δεν ξέρεις πόσο λυπάμαι. Οι Έλληνες αρχιτέκτονες-πολ. μηχανικοί που έχουν σπουδάσει έξω και δουλεύουν εκεί(ξέρω προσωπικά κάποιους) διαπρέπουν και όλοι οι συνάδελφοί τους τούς σέβονται. Ελληνικές κατασκευαστικές ΧΤΙΖΟΥΝ ΨΗΛΑ ΚΤΗΡΙΑ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ, στη Ρωσία πχ.
Αν ισχύει αυτό που λες, δικαιώνεται ο gm. Το ΕΜΠ και οι αντίστοιχες σχολές στην υπόλοιπη ΕΛΛάδα βυθίζουν το φοιτητή στο μίζερο ελληνικό περιβάλλον, όπου σχεδόν όλοι οι πτυχιούχοι θα κληθούν στην αγορά απλά να διεκπεραιώνουν πολυκατοικίες και να πνίγονται στο δαίδαλο της γραφειοκρατίας αντί να τους επιτραπεί να οραματιστούν και να δημιουργήσουν. Υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις που αγωνίζονται, αλλά σε εξαιρετικά εχθρικό κλίμα.
Όσο για την “ιδεολογική” πλευρά του ζητήματος πίστεψέ με, δεν γίνεται πια αλλιώς. Το θέμα είναι ΗΔΗ πολιτικό από καιρό, το έχει φροντίσει και φορτίσει έτσι το κατεστημένο που εκπροσωπεί και ο πολυαγαπημένος Κος Καθηγητής Κος Σαρηγιαννης. Αν δεν μπορείς να φανταστείς, να σχεδιάσεις και να υλοποιήσεις ΠΟΥΘΕΝΑ τους μισούς τύπους κτηρίων και αναπτύξεων στην Ελλάδα επειδή…έτσι τους γουστάρει, επειδή αυτό είναι και καλά το…”προοδευτικό” (???;;;!!!) και η “ανθρώπινη κλίμακα” (που κανείς δεν της απαγόρευσε να υπάρχει φυσικά, σε όλους μας αρέσει, απλά μας αρέσουν ΚΑΙ άλλα πράγματα)και η… “αντίσταση στην πλουτοκρατία και το κεφάλαιο”, αν επικρατούν όλα αυτά, ε, τότε, κάπως πρέπει να απαντήσεις αν έχεις αντίθετη άποψη και πας και σε θεωρητικές-πολιτικές αναλύσεις, δεν γίνεται αλλιώς. Ειδικά αν σου πετάξουν κιόλας ότι…χρησιμοποιείς τους αναρχικούς (ξαναμανά !!!!????;;;). Και ειδικά αν η (λυπάμαι για τη φράση, αλλά έτσι το θέλησαν οι ίδιοι) άλλη πλευρά καταφεύγει στις γνωστές μακαρονίστικες βερμπαλιστικές φανφάρες τύπου Έκφραση-Έκθεση του Λυκείου. Τόσα χρόνια κονσερβοποιημένων απαντήσεων μας φτάνουν, ας χρησιμοποιήσουμε και λίγο το δικό μας μυαλό. Απλά σημείωσε πως στο τέλος περίμενα να ακούσω/διαβάσω μια βροχή ιδεών και αντίθετων απόψεων πάνω στην πρακτική πιθανότητα υλοποίησης ψηλών κτηρίων στην Ελλάδα: πού, υπό ποιες προϋποθέσεις, ποια υλικά, ποια δίκτυα, τι βέλτιστο ύψος ποιον προσανατολισμό στις καιρικές συνθήκες, βιοκλιματικούς παράγοντες κτλ… Θα με ενθουσίαζε να άνοιγε μια τέτοια κουβέντα. Κι εγώ, ως άσχετος, ερασιτέχνης, απλά χρήστης και λάτρης της αρχιτεκτονικής και των έργων, χωρίς πρακτικές γνώσεις στον τομέα, θα το απολάμβανα και θα ονειρευόμουν. Αλλά, όπως είδες, μόλις τελείωσε το θέμα με το ΕΜΠ και το Indymedia, ούτε φωνή ούτε ακρόαση… Ποιος θα ενδιαφερθεί λοιπόν αν ούτε οι ίδιοι οι επιστήμονες του κλάδου δεν φαίνεται να ασχολούνται; (Έστω και θεωρητικά προς το παρόν, στην οικονομική κατάσταση που βρισκόμαστε).
Έχεις κι ένα παράδειγμα πιο πάνω. Ο Κος Πολύκαρπος Μαρκαράς είναι γνωστό και μη εξαιρετέο παράδειγμα αρχιτέκτονα-”αφισοκολλητή”-ακτιβιστή που γυρνάει σε όποιο blog ή site θεωρεί πως έχει υπάρξει η υπόνοια αντίθετης άποψης ή ζύμωσης και κάνει copy-paste το ίδιο άρθρο ή ό,τι άλλο είναι αυτό. Έργα και ημέραι του και εδώ:
http://athensville.blogspot.com/2010/09/to-o.html
Όταν του απαντάς με επιχειρήματα, και πρακτικά και θεωρητικά, αρχίζει να αφρίζει και στο τέλος απλά ξανακολλάει την ίδια…”αφίσα” μόλις περάσει λίγος καιρός, έτσι για να έχουμε παντού τον τελευταίο λόγο. Από αρχιτεκτονικό έργο βέβαια όπως θα διαπιστώσεις ψάχνοντας λίγο στο Ίντερνετ και μόνος σου…ε…λίγο λιγότερο κι από του Κου Σαρηγιαννη. Είναι της σχολής “Πράσινο τύπου παρθένου δάσους παντού”. Έτσι. Χωρίς άλλο κριτήριο. Λαϊκισμός στο έπακρο, και το κακό είναι πως αυτά χτυπούν στο συναίσθημα του κόσμου και βρίσκουν ανταπόκριση. Αναγκαζόμαστε κι εμείς λοιπόν να ανταπαντούμε όπου βρίσκουμε τους κυρίους αυτούς, για να μην επιβάλλεται ο μονόλογός τους. Γιατί ΥΠΑΡΧΕΙ άλλη άποψη και άλλος τρόπος και αρκετά σιώπησε. Τρόπος ΚΑΙ πράσινο να υπάρχει (και μάλιστα να δημιουργηθεί περισσότερο) ΚΑΙ οι τεράστιοι χώροι-χαβούζες Ελαιώνα-Ελληνικού-Δραπετσώνας κτλ να αξιοποιηθούν και να ανοίξουν στον κόσμο αντί να είναι κλειδωμένοι, να ρημάζουν και να μπαίνουν σε αυτούς μόνο οι καταληψίες με την αισθητική του πρόχειρου λαχανόκηπου ΚΑΙ τα ιστορικά κέντρα να διασωθούν και να προστατευθόύν ΚΑΙ η ανθρώπινη κλίμακα να επιτευχθεί (γιατί σήμερα, συγγνώμη κιόλας, αλλά η πενταόροφη σούπα πολυκατοικιών κάθε άλλο παρά ανθρώπινη κλίμακα συνιστά) και πολλά ακόμα να γίνουν.
Το ερώτημα σε εσένα, αν είσαι νέος στο χώρο σας, είναι απλό: ΑΥΤΟ θέλεις, αυτό σε εκφράζει και σε εκπροσωπεί; Αυτό οραματίζεσαι; Ο λόγος, το ύφος και οι πρακτικές του κάθε Κου Σαρηγιαννη και των άξιων συνεχιστών-επιγόνων του; Αυτή την αστική ατμόσφαιρα; Όταν πηγαίνεις στο εξωτερικό και βλέπεις σε ορισμένες περιοχές τις νησίδες αστικής ποιότητας, που μεταφράζεται σε αισθητική εμπειρία και ποιότητα ζωής, δεν εύχεσαι να μπορούσες κι εσύ να δημιουργήσεις κάτι αντίστοιχο, γιατί όχι κάτι καλύτερο, στον τόπο σου; Είναι “μη προοδευτικό” αυτό; Τι σχέση έχει το ύψος των κτιρίων και το αρχιτεκτονικό τους ύφος με το αν το οικονομικο-κοινωνικό καθεστώς είναι φιλελεύθερο, καπιταλιστικό, σοσιαλιστικό, κομμουνιστικό, αναρχο-συνδικαλιστικό ή ό,τι άλλο; Οι ανάγκες της κάθε πόλης-χωριού-κοινότητας θα το καθορίσουν. Είναι “μη περιβαλλοντικό” συγκρίνοντάς το με την αστική κόλαση που μας κληροδοτεί η “γενιά” του Κου Σαρηγιαννη; (και που, παρόλες τις αντιρρήσεις μας, την αγαπάμε περισσότερο απ’ αυτούς τους ξινούς καθηγητές και “ειδήμονες” γιατί βρίσκουμε όμορφες γωνιές παντού). Πού είναι η φαντασία, ο πειραματισμός, η νεωτερικότητα, η πρωτοτυπία στη μορφή, τα τοπόσημα, η χαρά της δημιουργίας σε αυτό το γκρίζο, μουντό, “καθηγητίστικο” περιβάλλον όπου το μόνο που σε περιτριγυρίζει είναι ΦΕΚ, παράγραφοι και υποπαράγραφοι, μονόπλευρες απαγορεύσεις, μανούβρες, ημιυπαίθριοι, πονηριές, παγαποντιές, ελληναριές, πολιτικοί κομισάριοι και βλοσυροί ψευτο-επαναστάτες;
Η μπάλα είναι στο δικό σας γήπεδο τώρα. Απλά θυμηθείτε ότι σχεδιάζετε και χτίζετε για ανθρώπους με όνειρα, ανάγκες, αισθητικό κριτήριο, ελεύθερη σκέψη. Κι έχουν κι αυτοί λόγο για την πόλη που θα ζήσουν.
Comment from anon
Time November 23, 2011 at 5:05 pm
εαν ησουν πιο ανοιχτομυαλος θα εβλεπες οτι τα ψηλα κτηρια θα σωσουν την πολη για πολλους λογους
Comment from Γιάννης
Time January 21, 2012 at 7:28 pm
@anon Εάν το λες σε εμένα (ελπίζω όχι), εγώ είμαι ΥΠΕΡ των ψηλών κτιρίων όπως φαίνεται και από τις απόψεις μου πιο πάνω.
Comment from Γιάννης
Time August 15, 2010 at 8:37 pm
Αντιγράφω κι εγώ με τη σειρά μου, για να μην υπάρχει μονόλογος, την απάντηση του χρήστη gm2263 στο skyscrapercity, στο thread για τα ψηλά κτίρια στην Αθήνα. Είναι μία απάντηση που έχει ήδη δώσει στο ίδιο ακριβώς κείμενο, οπότε μπορώ να είμαι βέβαιος πως δεν τον πειράζει να την μεταφέρω σχςεδόν αυτούσια εδώ, χωρίς πρόθεση για παραβίαση πνευματικής ιδιοκτησίας. Τα εντός αγκυλών δικά μου:
Τα ίδια Παντελάκη μου, Τα ίδια Παντελή μου…
Επειδή και η στρέβλωση της πραγματικότητας αλλά και της λογικής έχει τα όρια της, είμαι αναγκασμένος να υποστηρίξω τα αυτονόητα, απέναντι σε άλλη μια προσπάθεια στρέβλωσης της πραγματικότητας οι οποία αν και ηπιότερη από άλλες ΚΑΘΑΡΑ στρατευμένες, χρήζει απάντησης ακριβώς λόγω του φαινομενικά μειλίχιου ύφους της:
Κατ’ αρχήν θέλω να επιστήσω την προσοχή όλων στο ότι η ειρωνεία αποτελεί κλασικό εργαλείο σαν εναρκτήρια πρόταση στις απαντήσεις πολλών από τους αρχιτέκτονες της περίφημης “γενιάς”. Τό’χουν χούι, δεν ξέρω ποιος τους έχει πει ότι η ειρωνεία και η ad hominem επίθεση είναι η καλύτερη εισαγωγική διαλεκτική τεχνική ενός essay ή ενός άρθρου. Βλέπω ότι έχει επικρατήσει όμως κατά κόρον σε όσα γράφονται ιδίως από συγκεκριμένους αρχιτέκτονες, συγκεκριμένης ηλικίας και ιδεολογικού πεδίου αναφοράς. Κρίμα, όχι για τίποτα άλλο, αλλά για την ελλειπή ποιότητα του εκφερόμενου διαλόγου.
Στα περισσότερα από τα κείμενα των ακαδημαϊκών της γνωστής “γενιάς” που αναφέρονται στα ψηλά κτίρια, μετά από την ειρωνεία, ακολουθεί η στρέβλωση και η στρεψοδικία. Με αυτές τις τεχνικές, είτε παραποιούμε τα γεγονότα ώστε να ταιριάξουν στα επιχειρήματα μας, όπου χωρίς την παραποίηση αυτά τα επιχειρήματα φαίνονται έωλα, ή στρεψοδικούμε, δηλαδή χρησιμοποιούμε επιχειρήματα με κακόπιστο τρόπο ή κάνουμε χρήση περιορισμένης γκάμας στοιχείων, παρουσιάζοντας μισές αλήθειες έτσι ώστε να διαστρεβλώνεται η πραγματικότητα και να δημιουργείται εσφαλμένη εντύπωση στον ακροατή / αναγνώστη.
Το σκώμμα του πρώτου μέρους της παραγράφου [όπου ο "κος Καθηγητής" μιλάει για την πρόταση μετώπου πύργων στην παραλιακή]αποτελεί την ίδια τακτική με την ειρωνεία στην έναρξη του πονήματος του κυρίου Καθηγητού.
Κατόπιν, είναι τραγικό το ότι:
1. Δεν παρουσιάζεται ούτε ένα επιχείρημα στην παράγραφο . Ούτε ένα. Υπήρξε όντως μια πρόταση για τη δημιουργία ενός μετώπου πύργων για την παραλιακή ζώνη της Αθήνας. Αυτό αν δεν κάνω λάθος είναι πρόταση του Ζήση Κωτιώνη, ενός σοβαρού και πολύ λιγότερο αμετροεπούς και όξινου στο λόγο καθηγητού του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Αυτή την πρόταση ο κος Καθηγητής την έμπλεξε με μια άλλη που εξέφρασε ο Βικέλας για την κατεδάφιση τετραγώνων πολυκατοικιών και την αντικατάσταση τους με πύργους επ ωφελεία των ελευθέρων χώρων. Καλή-κακή είναι μια πρόταση. Μάλιστα, είναι ένα είδος αντιπαροχής καθ’ ύψος όπου με τη δημιουργία ψηλόλιγνων πύργων θα μπορούσε να δημιουργηθεί “υψηλό” πράσινο (από αυτό που όλοι μας θέλουμε αλλά ποτέ δε βλέπουμε) που τάχαμ κατά τον Κο καθηγητή είναι αδύνατον να δημιουργηθεί στην περίπτωση που το οικόπεδο θα έχει και πύργους. Μάλιστα, σε άλλες μακρινές εποχές, άλλα δεδομένα, δεν ξέρω αν μπορεί να γίνει αυτό τώρα, κάτι παρόμοιο είχε προταθεί και το έχω επισημάνει στο πρώτο μέρος του thread, σαν μέρος διπλωματικής εργασίας υποβληθείσας στον κο Αραβαντινό του οποίου το όνομα αναφέρεται από τον κο καθηγητή, το… 1971 για την περιοχή της Κυψέλης.
Αντί να αντικρουστεί λοιπόν αυτή η πρόταση έχουμε ειρωνεία, ad hominem επίθεση, αυθαίρετη αντίπρόταση χειρότερη ως μη εφαρμόσιμη από την πρόταση του Βικέλα η οποία να πω ότι και αυτή με βρίσκει σκεπτικό αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία. Παρόλα αυτά, η καθ’ ύψος αντιπαροχή κατά Βικέλα είναι καλύτερη από το απλά να γκρεμίσουμε (απαλλοτριώσουμε δηλαδή) τις πολυκατοικίες και να διώξουμε τους κατοίκους (και που θα τους πάμε; εδώ ένα από τα αρνητικά της πρότασης του Βικέλα είναι ακριβώς το τι θα γίνει με τους κατοίκους τα δυο, τρία και παραπάνω χρόνια που θα κατασκευάζονται οι πύργοι που θα αντικαταστήσουν τις πολυκατοικίες). Επίσης, βλέπω ότι μιλάνε όλοι για “υψηλό” πράσινο, πράσινο, πράσινο και να κάνουμε ζούγκλες μέσα στην Αθήνα ενώ δεν μπορούμε να συντηρήσουμε απλά δασύλλια. Μαζί σας είμαι αλλά λυπάμαι, αυτό ΔΕΝ γίνεται έτσι όπως το θέτετε. Πάμε παρακάτω και θα σας εξηγήσω το γιατί.
2. Η αναφορά στους πύργους που βρίσκονται στο τέρμα Πατησίων σαν παραδείγματα του πως θα είναι μια τέτοιου είδους αντιπαροχή είναι ατυχέστατη και παραπλανητική αφού μιλάμε για πολύ συγκεκριμένα κτίσματα που κατασκευάστηκαν σχεδόν 40 χρόνια πριν, με άλλα δεδομένα, άλλες κατασκευαστικές και αισθητικές παραμέτρους και δεν έχουν σχέση με τα καλύτερα δείγματα κατοικιών μεγάλου ύψους που κατασκευάστηκαν ή προτάθηκαν από τον Βικέλα την ίδια εποχή, τον Τομπάζη και άλλους επιφανείς αρχιτέκτονες που δημιουργούν ακόμη και σήμερα.
Τόσοι Πύργοι κατοικιών έχουν κατασκευαστεί στην Αθήνα, τα χειρότερα παραδείγματα πήγατε και βρήκατε κε Καθηγητά;[Κατόπιν γίνεται αναφορά από τον gm στο "Συγκρότημα πύργων δια χειρός Βικέλα και Τομπάζη, 1970-1978, Αγία Βαρβάρα Χαλανδρίου" ως, όντως, πολύ καλύτερο από αυτά που επιλεκτικά παραθέτει ο "κος Καθηγητής"]
Τέλος, η φράση “Αν αυτό μου το έλεγε ένας δευτεροετής φοιτητής μου, το λιγότερο θα τον έστελνα για τον Σεπτέμβρη” είναι δείγμα του χειρότερου ακαδημαϊκού ολοκληρωτισμού και εάν εγώ ήμουνα στη θέση του κου καθηγητή θα ντρεπόμουν να τη γράψω έτσι αψήφιστα σε μια εφημερίδα. Ξέρετε κύριε Καθηγητά, είμαι… συνάδελφος σας και διδάσκω σε κολέγια (ναι, από αυτά των οποίων η ύπαρξη σας κάνει να βγάζετε φλύκταινες….) και εμείς δεν παραπέμπουμε τους σπουδαστές μας στο Σεπτέμβριο όταν λένε κάτι που δε μας αρέσει. Αντίθετα, δίνουμε στο σπουδαστή όλα τα μέσα και τα εργαλεία που θα τον κάνουν να υποστηρίξει τη θέση του και να θέσει την πρόταση του στη βάσανο της κοινής λογικής, μας αρέσει – δε μας αρέσει.
Μου κάνει εντύπωση μάλιστα το ότι από τη μια θα στέλνατε στον αγύριστο ένα φοιτητή που θα σας πρότεινε μια έστω “αιρετική πρόταση”, ενώ φοβάστε, σιωπάτε και ανέχεστε να είναι το ΕΜΠ παρασκευαστήριο Μολότοφ και ο κεντρικός του server να φιλοξενεί αναρχικές ιστοσελίδες. Καλό-κακό δεν ξέρω αλλά τέτοια επιλεκτική ανοχή δεν την καταλαβαίνω. Μόνο λυπάμαι τα κακόμοιρα τα παιδάκια που φοιτούν εκεί μέσα. Γενίτσαροι από ότι καταλαβαίνω βγαίνουν πολλά από αυτά και αυτό φαίνεται και από τα καμώματα τους για να μη ξεχνιόμαστε.
Παρατηρήσεις:
1. Πύργοι υπάρχουν σε όλες τις πόλεις της Ευρώπης πλην Ρώμης (αλλά όμως, σε όλες τις άλλες πόλεις της Ιταλίας ). Το παιχνίδι με τους συντελεστές δόμησης είναι άστοχο σαν παράδειγμα εφόσον όπως ανέφερα αυτό αποκτά νόημα με συνεπικουρούμενο συντελεστή κάλυψης. Επειδή όμως η συζήτηση έχει ενδιαφέρον, παρατηρώ μια αυτοαναίρεση στην εξέλιξη της επιχειρηματολογίας. Μας λέτε ότι υπάρχουν τελικά χώροι αλλά και εκεί… διαφωνείτε, και λέτε “ναι μεν εκεί θα μπορούσαν να κατασκευαστούν αλλά και εκεί δεν… θέλουμε . Γιατί δεν θέλετε; Γιατί… γιατί… γιατί έτσι γουστάρουμε, λογαριασμό θα σας δώσουμε; πέστε το καθαρά μην ντρέπεστε. Θέλουμε ψηλό πράσινο Βερσαλίες, ζούγκλα, ότι νάναι. Εγώ ρωτώ: Είναι δυνατόν να δημιουργηθεί πάρκο χιλιάδων στρεμμάτων εκ του μηδενός και χωρίς καμία ανταποδοτικότητα από αυτό το υπερχρεωμένο, διεφθαρμένο, άχρηστο, κομπλεξικό κράτος; Εδώ δεν έχουν τα νοσοκομεία χαρτί τουαλέτας αγαπητέ μου, ποιος θα το κατασκευάσει; Οι δήμοι; Οι συμπαθείς μικροεργολάβοι, οι “Ρομπεν των μπετόν” του λαού που κατατρώνε αιγιαλούς και πλαγιές βουνών, ποιος; μα δεν θέλετε μεγαλοεργολαβους και κάποιες χρήσεις; ε τότε τι να σας κάνω βρε παιδιά, μείνετε με την ξεραΐλα. Εγώ λέω ότι και ξένους να φέρετε (που αφήστε τους, αυτοί τα έχουν τα πάρκα τους εδώ και εκατονταετίες, δεν έγιναν χτες οι Βερσαλίες) το ίδιο πράγμα θα σας πουν “βρέστε χρήσεις με μικρό συντελεστή κάλυψης γιατί αλλιώς η αριθμητική δε ‘βγαίνει’”. Δεν ξέρω, εκτός από τις περιβαλλοντικές μελέτες που μας λέτε για πάρκα και μόνο πάρκα σε στυλ Matto Grosso Βραζιλίας και τα συναφή, έχετε κάνει και καμιά μελέτη βιωσιμότητας; ή μιλάτε στον αέρα;
2. Το ζουμί:
Λέτε:
Μήπως τώρα τα πράγματα είναι χειρότερα και τα backround δεν είναι ο «πολυκατοικιτζής της γειτονιάς μας», αλλά κάποιοι επιχειρηματικοί τραπεζικοί και άλλοι όμιλοι, όπως στην περίπτωση της Δραπετσώνας; («Ελευθεροτυπία» 6.7.10). Θα το δούμε στην επόμενη κίνηση του υπουργείου Περιβάλλοντος…
Και εσάς τι σας νοιάζει και γιατί αντιτίθεστε στο να θέλουν κατασκευαστικοί όμιλοι να κατασκευάσουν πύργους σε μια πόλη 5 εκατομμυρίων; Δεν έχουν το δικαίωμα; Δεν έχετε ξανακούσει κατασκευαστικούς και επενδυτικούς ομίλους να θέλουν να κατασκευάσουν πύργους σε μεγάλες πόλεις απανταχού της γης; πρώτη φορά το ακούτε; σας φαίνεται παράξενο; κακό; γιατί; τι είναι οι τράπεζες δηλαδή, δεν είναι νόμιμοι οργανισμοί, δεν έχουν δικαίωμα να δραστηριοποιούνται; Εδώ ανέχεστε αναρχικές οργανώσεις μέσα στο πολυτεχνείο, οι τράπεζες και οι μεγάλες εταιρείες σας μαράνανε; .
Για όνομα του θεού, βρε παιδιά, έκκληση κάνω, για κουνήστε το κεφάλι σας, κάντε unplug από το τρελό αυτό matrix του νεοελληνικού παραλογισμού, θα τρελαθούμε τελείως.
Μίλησε κανείς ότι δε θέλει πάρκα; Τόσο καιρό γιατί δεν τα κάνατε και τα θυμάστε μόνο όταν κάποιος προτείνει μια όποια πρόταση ανάπτυξης στις χαβούζες; το ΠΑΣΟΚ και η αντί-δεξιά “προοδευτική παράταξη” ανάθεμα την ώρα, δεν κυβερνάει την Ελλάδα τα τελευταία 30 χρόνια (με τις παρενθέσεις των ανεκδιήγητων…) Ποιος σας εμπόδισε να κάνετε τα…τιμημένα τα πάρκα τόσα χρόνια τώρα; Η… δεξιά που δεν κυβερνούσε; Ο Βικέλας; Ο Βωβός; Ποιός; Δώστε μου ονόματα και διευθύνσεις να τους πιω το αίμα με το μπουρί της σόμπας .
Αν όμως δεν είναι έτσι, τότε μάλλον δε μας τα λέτε καλά κύριε καθηγητά, στρεβλώνετε, στρεψοδικείτε και σπιλώνετε και φημολογείτε ανυπόστατα. Μισθοδοτούμενος και από τα χρήματα μας και σε πολύ χαλεπούς καιρούς αν δεν κάνω λάθος…
Α, και κάτι άλλο:
Ο Βικέλας έχει σχεδιάσει ή/ και εκτελέσει καμιά 800ριά projects, μέρος των οποίων εξέθεσε σε ειδική έκθεση στο νέο μουσείο Μπενάκη.
Μπορούμε μήπως να δούμε τα δικά σας έργα εφόσον είστε τόσο σκωπτικός και όξινος στην έκφραση απέναντί του ώστε να καταλάβουμε τι σας κάνει τέλος πάντων τόσο καλύτερο από αυτόν ώστε να τον ειρωνεύεστε έτσι;
Κρίμα, μπορούσατε (-με; ) και καλύτερα…