αστικά κενά (?)
Ο Joshua Bell, ένας από τους κορυφαίους βιολιστές στον κόσμο, θα δοκίμαζε να παίξει σε ώρα αιχμής σε ένα από τους πιο κεντρικούς σταθμούς μετρό της πόλης. Πόσοι θα σταματούσαν να τον ακούσουν? Πόσοι θα τον αναγνώριζαν? Η δεξιοτεχνία του στο βιολί θα συγκινούσε διαφορετικά τους περαστικούς σε σχέση με ένα τυχαίο βιολιστή? Πόσα δολάρια θα έβγαζε τελικά? Ο Bell, υπέθεσε ότι θα κέρδιζε κοντά στα 150 δολάρια μέσα σε μία ώρα. Λίγες μέρες πριν, σε ένα κοντσέρτο του στην Νέα Υόρκη, οι μέτριες θέσεις είχαν τιμή 100 δολάρια…
έτσι, πήρε το βιολί του, που ονομάζεται Gibson ex Huberman, και κατασκευάστηκε το 1713 από Antonio Stradivari, τον καλύτερο κατασκευαστή βιολιών ως σήμερα, και στήθηκε στο σημείο της “συναυλίας”…
Στο διάστημα που έπαιξε πέρασαν μπροστά του πάνω από χίλια άτομα, σε μία πόλη και τοποθεσία όπου μάλλον, ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού θεωρείται καλλιεργημένο. Ο ίδιος ο μουσικός περίμενε να τον αναγνωρίσουν αρκετά άτομα. Πράγματι, ορισμένοι από τους περαστικούς τον πρόσεξαν αλλά δεν στάθηκαν, άλλοι μαγεύτηκαν από την ποιότητα του παιξίματος του και κάποιοι λίγοι, τον αναγνώρισαν πραγματικά. Τελικά, μετά από 43 λεπτά, είχε συγκεντρώσει 32,17 δολάρια.
Κάτι ανάλογο είχε γίνει πέρυσι στο Παρίσι, όταν ένας από τους πιο σημαντικούς εν ζωή γερμανούς ζωγράφους, στάθηκε έξω από το πομπιντού και έφτιαξε πορτρέτα στους περαστικούς, όπως και οι άλλοι ζωγράφοι που πάντα στέκονται σε αυτά τα σημεία. Με πενήντα ευρώ, κάποιοι απέκτησαν ένα πορτρέτο, εξαιρετικής σπανιότητας…
Και σκέφτομαι, πόσα πράγματα που συμβαίνουν καθημερινά γύρω μας αγνοούμε, πόσα μικρά ή μεγάλα γεγονότα, διαφεύγουν της αντίληψης μας, ακριβώς επείδη θεωρούμε απίθανο να συμβεί κάτι διαφορετικό στην επαναλαμβανόμενη καθημερινότητα μας? Μετακινούμαστε σωματικά και πνευματικά, κάθε μέρα, προσπερνόντας και διασχίζοντας τρομακτικές ποσότητες πληροφορίας, που όμως δεν μας αγγίζει ποτέ, όπως είμαστε βυθισμένοι στις σκέψεις, το βιβλίο, ή την μουσική μας.
Ίσως τελικά ο χώρος της πόλης να είναι κενός, εφόσον εμείς κινούμαστε από το ένα σημείο στο άλλο, με μειωμένη εγρήγορση, και τις πόρτες κλειστές στα νέα ερεθίσματα…
Related Posts: Σφήνα όπως Sfina