αστική κουκκίδα

nightmare before christmas

Ή αλλιώς 5 νύχτες παραλόγου.

Συμπληρώνω τις δικές μου σκέψεις πάνω στα γεγονότα, που όλοι ξέρουμε, που όλοι είδαμε, που όλοι θα θέλαμε να μην είχαμε δει.

Και -αναγκαστικά- ξεκινώ αυτή την ιστορία που ονομάζεται urbandot με σκέψεις κάθε άλλο παρά χαρούμενες, αισιόδοξες.

Ξεκινάω, λοιπόν, με την απεγνωσμένη προσπάθειά μου να βρω σημάδια λογικής στις δράσεις_(αντι)δράσεις των τελευταίων ημερών. Περπατώντας στο κέντρο τις ημέρες που στα κανάλια κυριαρχεί ο φόβος, παρατηρώντας και κοιτάζοντας, ψάχνω να βρω τη διαχωριστική γραμμή μεταξύ παράλογου και λογικού. Διαβάζω περιγραφές, ακούω απόψεις, σε όλες ψάχνω να βρω αν και πόσο λογικό ακούγεται, αν μπορώ να βασιστώ σε αυτό για να κάνω παραγωγικούς συλλογισμούς, να προσπαθήσω να φτάσω σε συμπεράσματα. Λογικά.

Κάηκε το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Ένα σύμβολο -όχι ελληνικό- των Χριστουγέννων, της γιορτής, της χαράς, του παιδικού ονείρου. Ο δήμαρχος διαβεβαίωσε ότι το δέντρο θα κατασκευαστεί ξανά (όσο περίεργη και αν ακούγεται η τελευταία φράση, αφού στην ελλάδα, προκειμένου να έχουμε δέντρο αρκετά ψηλό για να αντιπροσωπεύει ό,τι μπορεί κανείς να θελήσει, τα κατασκευάζουμε) το σύμβολο θα εξακολουθήσει να υπάρχει, τα χριστούγεννα θα είναι στην μεγάλη μας πλατεία, όπως κάθε χρόνο, σαν να μην συνέβη τίποτα.

Ακριβώς αυτό είναι που δεν μ’αρέσει. Σαν να μην συνέβη τίποτα. Δεν ήταν μια παρένθεση, κάτι θλιβερό που συνέβη στην πρωτεύουσα -το γεγονός και μόνο ότι δεν συνέβει μόνο στην πρωτεύουσα αποδεικνύει το μέγεθος και τη σημασία του-, δεν είναι κάτι που πρέπει να ξεχάσουμε.

Είναι κάτι που πρέπει να θυμόμαστε. Γι’ αυτό και για λόγους πένθους -τόσο για τον μικρό Αλέξανδρο όσο και των αξιών, της δημοκρατίας- θα έπρεπε το δέντρο να μείνει έτσι, ή έστω να φύγει. Οι μουσικές να αφήσουν τη θέση τους στην ησυχία, στη δυνατότητα περισυλλογής, οι ωραίες μυρωδιές των γλυκών, του τσουρεκιού, των χριστουγεννιάτικων λιχουδιών να αφήσουν τη θέση τους στη μυρωδιά του καμμένου, στην οσμή του δακρυγόνου, που μας κάνει να δακρύζουμε -θέλουμε/δε θέλουμε- που μας κάνει να θυμόμαστε, μέχρι ο καιρός -και οι αρμόδιοι (;)- να φροντίσει οι πληγές ώστε να επουλωθούν.

Related Posts:

Δεν υπάρχουν σχετικά άρθρα

One Response to “nightmare before christmas”