prada transformer by OMA

Λειτούργησε για πρώτη φορά την προηγούμενη βδομάδα το prada transformer στην Σεούλ, ένα (ελαφρύ και) μεταφερόμενο πολιτιστικό περίπτερο του γνωστού οίκου, σχεδιασμένο από το γραφείο του rem koolhas, το Office for Metropolitan Architecture. Είναι σχεδιασμένο προκειμένου να μπορεί να στηριχθεί σε τρεις διαφορετικές πλευρές. Άρα και (θεωρητικά) να μπορεί να δημιουργεί τρεις διαφορετικές ποιότητες χώρου, φιλοξενώντας παράλληλα πολλών ειδών γεγονότα.

Ο ελαφρύς σκελετός καλύπτεται από ένα άσπρο ημιδιαφανές (στην πρόθεση τουλάχιστον) υλικό, το οποίο αποτέλεσε μεταξύ άλλων αντικείμενο σχολιασμού στο dezeen από όπου και παίρνουμε τις σχετικές πληροφορίες.

Το ενδιαφέρον εστιάζεται στον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισαν οι απανταχού αρχιτέκτονες το εν λόγω project όταν το πρωτοείδαν στο dezeen σε renders και αφαιρετικές απεικονίσεις και όταν τελικά ήρθαν αντιμέτωποι με αυτό που όντως κατασκευάζεται και που -τελικά- ζητάει αξιολόγηση.

Το project φαίνεται περισσότερο εντυπωσιακό στις απεικονίσεις τις παραγόμενες από υπολογιστή. Ένας από τους επισκέπτες του dezeen σχολιάζει ειρωνικά στο post που αναφέρεται στην πραγματοποίηση για το “πού πήγαν τώρα όλα τα διθυραμβικά σχόλια” της παλαιότερης ανάρτησης, ενώ οι περισσότεροι σχολιάζουν στην αναντιστοιχία/ανακολουθία/κενό μεταξύ concept και πραγματοποίησης, ενώ πολλοί αμφιβάλλουν και για τις ποιότητες χώρου που παρουσιάζονται σχολιάζοντας δηκτικά ότι είναι “είτε κακός ο χώρος είτε πολύ κακός ο φωτογράφος”.

Η αρχιτεκτονική αυτού του είδους που γίνεται από τους λεγόμενους starchitects, από γραφεία τεράστια που αναλαμβάνουν projects σε όλον τον κόσμο δεν μπορούν παρά να προκαλούν πολλές και διαφορετικές αντιδράσεις. Και σίγουρα κάποιοι από αυτούς παράγουν αρχιτεκτονική που είναι μπροστά από την εποχή μας. Όπως γινόταν πάντα άλλωστε. Αξίζει πάντως να αφιερώνει κανείς χρόνο χαζεύοντας σχόλια ξένων (ουου) για τέτοια ζητήματα που δεν διαφέρουν πολύ και από εκείνα που ενδιαφέρουν εμάς εδώ πιο άμεσα. (βλ. άρθρο του dezeen για το Νέο Μουσείο Ακρόπολης).
Related Posts: 3d2real by ILEK students