scanscape
Scanscape: Σαρωμένο τοπίο.
Όπως το τοπίο του Los Angeles -προνοητικά (;)- όταν ξέσπασαν οι ταραχές του 1992, όπως εκείνο του σημερινού Λονδίνου με τις 500+ κάμερες να καταγράφουν τη φιγούρα σου καθημερινά, όπως αυτό που βιώσαμε τα τελευταία χρόνια και στην δικιά μας ιδιαίτερη μητρόπολη -ελέω πορειών φοιτητών. Σε κάθε περίπτωση, όπως τα περισσότερα σύγχρονα αστικά τοπία.
Οι ταραχές που ακολούθησαν το σάββατο της έκτης του δεκέμβρη θύμισαν εκείνες του Los Angeles, το 1992. Που ακολούθησαν την αθώωση των 4 αστυνομικών που ξυλοκόπησαν τον μαύρο μοτοσικλετιστή Rodney King. Γεγονός που και σε αυτήν την περίπτωση μοιάζει σαν απλά να ξεχείλισε το ποτήρι. Οι ομοιότητες πολλές, όπως και οι διαφορές. Το LA βρισκόταν για 6 συνεχόμενα βράδια σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, εμπρησμοί, λεηλασίες, επιθέσεις και 53 νεκροί συμπληρώνουν το σκηνικό. Το μεγάλο κύμα των μεταναστών, η οικονομική ύφεση, η φτώχεια, η ανεργία και η άνιση αντιμετώπιση των πολιτών από την αστυνομία θεωρούνται οι κύριοι λόγοι που είχαν σαν αποτέλεσμα το εμπορικό -και ανοχύρωτο- κομμάτι της πόλης του LA να υποστεί ζημιές που υπολογίστηκαν κοντά στο 1 δισ. δολλάρια.
Όπως εξηγεί ο Mike Davis στο βιβλίο του “Πέρα από το Blade Runner, Αστικός έλεγχος - Η οικολογία του φόβου” οι κορυφαίοι μεγαλοϊδιοκτήτες γης του LA σε συνεργασία με τις αρχές και χωρίς να υπάρξει δημόσιος διάλογος/αντίλογος και ύστερα από την προειδοποίηση της αστυνομίας ότι “επίκειται μια μαύρη πλημμύρα να ξεχειλίσει το κέντρο της πόλης”, αποφασίζουν τη μεταστέγαση των τραπεζών και των γραφείων των μεγαλύτερων επιχειρήσεων σε έναν νέο χρηματοοικονομικό τομέα. Σε ένα σαρωμένο τοπίο -scanscape- προφυλαγμένο από ανισόπεδες διαβάσεις, μεγάλες λεωφόρους (“πίσω από έναν προμαχώνα από βαθμιδωτές περιφράξεις, τσιμεντοκολώνες και τείχη από αυτοκινητόδρομους”), σαρωμένο κάθε στιγμή από εκατοντάδες κάμερες, με δυνατότητα αποκλεισμού των περισσότερων τρόπων που οδηγούν στην καρδιά του νέου χρηματοοικονομικού κέντρου, ιδιωτικοποιώντας ριζικά τον δημόσιο χώρο του downtown.
Στο δικό μας downtown, στο ελληνικό, πολύχρωμο downtown οι κάμερες υπάρχουν και λειτουργούν με τρόπους περίεργους. Παρακολουθώντας την πορεία αλλά μην μπορώντας ποτέ να εντοπίσουν τους κουκουλοφόρους, καταγράφοντας παρανομίες (παρανομώντας) σε φοιτητές και μαθητές χωρίς να μπορούν να προσδιορίσουν ποιος και τι πραγματικά φταίει, γιατί αυτοί που βρίσκονται πίσω από τις κάμερες ποτέ δεν έμαθαν πώς και αν μπορούν αυτές να είναι όντως χρήσιμες.
Και οι οποίες δημιουργούν ένα ιδιόμορφο και με αμφιλεγόμενους σκοπούς puzzle της εικόνας της πόλης, όπου κομματάκι κομματάκι των -πλέον και στην ελλάδα- οικιακών μέσων προφύλαξης και των εκάστοτε βίντεο μπορείς να παρακολουθήσεις οποιαδήποτε πορεία, τυχαία ή όχι.
Διαβάστε επίσης:
Mike Davis: Το LA ήταν μόνο η αρχή. Εξεγέρσεις στις μητροπόλεις των ΗΠΑ, εκδόσεις futura.
Related Posts: περί εσωστρέφειας