Στις 22 Μαρτίου 2011, κερδίζει στο διαγωνισμό για το master plan του Stockholmsporten με στόχο την πραγματοποίηση μίας νέας εισόδου προς την πόλη της Στοκχόλμης στη διασταύρωση του νέου κόμβου Hjulsta, ο οποίος είναι υπό κατασκευή. Η πρότασή τους “The Energy Valley” συνδέει εκ νέου τις αποκομμένες περιοχές γύρω από το νέο κόμβο μέσω ενός κύκλου ο οποίος αποτελείται από μια συνεχή κυκλική διαδρομή για κίνηση πεζή και ποδήλατα. Τα δημόσια κτίρια και οι υπόλοιπες λειτουργίες είναι ευθυγραμμισμένες στην περιφέρεια του κύκλου, ενώ μία φωτιζόμενη πλωτή σφαίρα (Stockholm Sphere) θα αντανακλά τον περιβάλλοντα χώρο.

4 Μαϊου 2001. Το γραφείο κερδίζει το διεθνή διαγωνισμό για ένα πολιτιστικό συγκρότημα 27.000 τ.μ στα Τίρανα της Αλβανίας. Είναι ο τρίτος κατά σειρά διαγωνισμός που πραγματοποιεί ο δήμος των Τιράνων στα πλαίσια του αστικού μετασχηματισμού της πόλης (για περισσότερες πληροφορίες για τους δύο προηγούμενους διαγωνισμούς διαβάστε το σχετικό άρθρο contemporary architecture in Τίρανα). Το συγκρότημα αποτελείται από ένα Τζαμί, ένα ισλαμικό κέντρο και ένα Μουσείο Θρησκευτικής Αρμονίας. Ο δήμαρχος Edi Rama δήλωσε για την επιλογή: ” Η νικήτρια πρόταση επελέγη λόγω της δυνατότητάς της να δημιουργήσει έναν ελκυστικό δημόσιο χώρο αρκετά ευέλικτο ώστε να φιλοξενεί χρήστες καθημερινά αλλά και σημαντικές θρησκευτικές εκδηλώσεις, συνδέοντας παράλληλα αρμονικά την πλατεία Scanderbeg με την πόλη των Τιράνων και τους πολίτες της.”

Και η ερώτηση παραμένει: : “To BIG or not to BIG?” Η απάντηση δικιά σας!

Η World Press Photo είναι ένας ανεξάρτητος και μη κερδοσκοπικός οργανισμός, ο οποίος διοργανώνει κάθε χρόνο τον μεγαλύτερο και πιο διάσημο διαγωνισμό φωτογραφίας τύπου. Οι βραβευμένες φωτογραφίες συγκεντρώνονται σε μία περιοδεύουσα έκθεση που την επισκέπτονται πάνω από δύο εκατομμύρια άνθρωποι σε περίπου 45 χώρες σε όλο τον κόσμο. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο Βερολίνο μέχρι και τις 25/10 στο σταθμό του S-Bahn Frierdrichstrasse. Επόμενοι προορισμοί: Ισπανία, Ιαπωνία, Αυστρία,… Οι φωτογραφίες πραγματικά όταν τις βλέπεις από κοντά σου κόβουν την ανάσα. Αν δεν θα έχετε την ευκαιρία να την επισκεφτείτε, δείτε τις φωτογραφίες στο site του οργανισμού.

1. Μουσείο Γκούγκενχαϊμ στο Μπιλμπάο, του Φρανκ Γκέρι (28 ψήφοι)

Αντιγράφουμε από την ελευθεροτυπία την έρευνα του Vanity Fair για τα 21 σημαντικότερα αρχιτεκτονήματα που κατασκευάστηκαν από το 1980 έως σήμερα. Την επιτροπή που επέλεξε τα 21 κτίρια αποτελούν η ελίτ της παγκόσμιας αρχιτεκτονικής (βλ. ando, chipperfield, denari, eisenman, gehry, hadid, libeskind, moneo, nouvel, prix, tschumi, van berkel + πληθώρα καθηγητών/κριτικών/ιστορικών/συγγραφέων). Ιδού η λίστα και το άρθρο:

2. Μουσείο Συλλογής Μενίλ στο Χιούστον, του Ρέντσο Πιάνο (10 ψήφοι).

3. Λουτρά στη Βαλς της Ελβετίας, του Πίτερ Τσούμθορ (9 ψ.).

4. Τράπεζα HSBC στο Χονγκ Κονγκ, του Νόρμαν Φέστερ (7 ψ.).

5. Κεντρική Βιβλιοθήκη στο Σιάτλ, του Ρεμ Κούλχαας (6).

6. Κτίριο Mediatheque στην Ιαπωνία, του Τόγιο Ιτο (6 ψ.).

7. Neue Staatsgalerie στη Στουτγκάρδη, του Τζέιμς Στίρλινγκ (6 ψ.).

8. «Εκκλησία του Φωτός» στην Οσάκα, του Ταντάο Αντο (6 ψ.).

9. Νεκροταφείο των πεσόντων στο Βιετνάμ στην Ουάσιγκτον, της Μάγια Λιν (5 ψ.).

10. Γέφυρα Millau Viaduct στη Γαλλία, του Νόρμαν Φόστερ (4 ψ.).

11. Εβραϊκό Μουσείο στο Βερολίνο, του Ντάνιελ Λίμπεσκιντ (4 ψ).

12. Κτίριο Lloyd's στο Λονδίνο, του Ρίτσαρντ Ρότζερς (4 ψ.).

13. «Φωλιά του πουλιού» στο Πεκίνο, των Ζ. Χέρτζογκ - Ρ. ντε Μερόν (3 ψ.).

14. Κτίριο CCTV στο Πεκίνο, του Ρεμ Κούλχαας (3 ψ.).

15. Casa de la Musica στο Πόρτο της Πορτογαλίας, του Ρεμ Κούλχαας (3 ψ.).

16. Cartier Foundation στο Παρίσι, του Ζαν Νουβέλ (3 ψ.).

17. BWM στο Μόναχο, των COOP Himmelblau (3 ψ.).

18. Προσθήκη στο Μουσείο Νέλσον - Ατκινς στο Κάνσας, του Στίβεν Χολ (3 ψ.).

19. Κτίριο Cooper Union στη Νέα Υόρκη, του Τομ Μέιν (3 ψ.).

20. Πάρκο La Villette στο Παρίσι, του Μπερνάν Τσουμί (3 ψ.).

21. Εκκλησία Saint-Pierre στο Φιρμινί της Γαλλίας, του Λε Κορμπιζιέ (2 ψ.).

Και νικητής είναι ο Φρανκ Γκέρι για το πρωτόγνωρο κτίριο του Μουσείου Γκούγκενχαϊμ στο Μπιλμπάο. Αυτό πρόκριναν ως το σημαντικότερο αρχιτεκτόνημα των τελευταίων 30 ετών 28 από τους συνολικά 52 ειδικούς που συμμετείχαν σε έρευνα του αμερικανικού περιοδικού «Vanity Fair» (τεύχος Αυγούστου).

Δεν είναι όποιοι κι όποιοι. Μιλάμε για τους κορυφαίους αρχιτέκτονες (ανάμεσά τους και 11 κάτοχοι του βραβείου Pritzker), πρυτάνεις 8 κορυφαίων αρχιτεκτονικών σχολών (όπως Πρίνστον, Χάρβαρντ, McGill), κριτικοί κ.ά. Περισσότεροι από τους μισούς θεωρούν ότι το «φαινόμενο Μπιλμπάο» του Γκέρι άλλαξε τα δεδομένα της αρχιτεκτονικής. Προς το καλύτερο ή το χειρότερο; Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει αντικειμενικά.

Δεν είναι τυχαίο, όμως, το γεγονός ότι δεύτερο σημαντικότερο κτίριο αναδείχθηκε το μινιμαλιστικό Μουσείο της συλλογής σύγχρονης τέχνης Μενίλ στο Χιούστον του Τέξας, έργο του Ιταλού Ρέντσο Πιάνο. Αν και απέχει αρκετά από την πρώτη θέση (έλαβε 10 ψήφους), η συγκεκριμένη επιλογή καταδεικνύει τα δύο αντίπαλα στρατόπεδα στη σύγχρονη αρχιτεκτονική σήμερα.

Αν προσθέσουμε και την τρίτη επιλογή, του ακριβοθώρητου Ελβετού αρχιτέκτονα Πέτερ Τσούμθορ (με 9 ψήφους), που «ανακαλύφθηκε» από το ευρύ κοινό μόλις πέρυσι όταν έλαβε το Pritzker, βγάζουμε τα συμπεράσματά μας για τις προτιμήσεις της ίδιας της αρχιτεκτονικής κοινότητας.

Ο Γκέρι επηρέασε τη νέα γενιά

Το Μουσείο Γκούγκενχαϊμ στο Μπιλμπάο είναι σήμερα ένας από τους δημοφιλέστερους τουριστικούς προορισμούς στην Ευρώπη. Κυριολεκτικά αναμόρφωσε την παρακμάζουσα οικονομική κατάσταση της βασκικής πόλης της Ισπανίας. Επηρέασε όμως και τη «γλώσσα» της αρχιτεκτονικής. «Η μετα-Μπιλμπάο εποχή έχει να μας επιδείξει έργα των Ρεμ Κούλχαας, Ζαχά Χαντίντ. Η γενιά τους επηρεάστηκε σημαντικά από τη μεγάλη θεαματική κλίμακα του Γκέρι», τονίζει ο συγγραφέας και κριτικός Πολ Γκολντμπέργκερ.

Το Γκούγκενχαϊμ στο Μπιλμπάο μετράει ήδη μία δεκαετία. «Λίγο πριν από τα εγκαίνια, το επισκέφτηκα. Το κοίταξα και σκέφτηκα: “Θεέ μου, τι έκανα σ’ αυτούς τους ανθρώπους; Μου πήρε μερικά χρόνια για να αρχίσει να μ’ αρέσει”», παραδέχεται στο «V.F.» ο Φρανκ Γκέρι.

«Η αρχιτεκτονική του Γκέρι είναι σαν έκρηξη», λέει ο 72χρονος Ρέντσο Πιάνο, που ετοιμάζει τη δική μας Εθνική Λυρική Σκηνή και την Εθνική Βιβλιοθήκη για λογαριασμό του Ιδρύματος Νιάρχου στο Φάληρο. Αν όμως ο Γκέρι σκαλίζει τεράστιες σιδερένιες επιφάνειες, ο Πιάνο «σκαλίζει» με το φως, εξαφανίζοντας τελείως τους όγκους. Ολοκλήρωσε το Μουσείο Μενίλ στο Τέξας το 1987 και ήταν η πρώτη του παραγγελία στην Αμερική.

Μέχρι σήμερα πολλοί παραδέχονται ότι Γκέρι και Πιάνο εκπροσωπούν τις δύο αντίθετες «ιδεολογίες» της αρχιτεκτονικής αιχμής. «Ανοησίες», απαντά ευθαρσώς ο Πιάνο. «Η αρχιτεκτονική είναι τόσο σύνθετη. Τέτοιες κατηγοριοποιήσεις φανερώνουν άγνοια περί του αντικειμένου». Περισσότερο ενδιαφέρον έχει η απάντηση του Γκέρι. «Ημασταν καλεσμένοι με τον Ρέντσο στην εκπομπή του Τσάρλι Ρόουζ κι εκείνος επέμενε: “Ποια είναι η διαφορά;”. Η αγορά αποφασίζει, του απαντώ εγώ. Κανένας δεν με φώναξε να φτιάξω άλλο μουσείο μετά το Μπιλμπάο. “Εσένα;” ρωτά ο δημοσιογράφος τον Ρέντσο Πιάνο. Αρχισε να μετράει με τα δάχτυλά του. Δεν του έφταναν για να τα απαριθμήσει…».

Αρχιτεκτονική, μία ανδρική υπόθεση

Τρεις μόλις γυναίκες έλαβαν ψήφο από τους άνδρες συναδέλφους τους (μόλις τέσσερις γυναίκες συμμετείχαν στην έρευνα). Πρόκειται για την Ιρανο-Βρετανή Ζαχά Χαντίντ (για το Μουσείο ΜΑΧΧΙ στη Ρώμη αλλά και τον Πυροσβεστικό Σταθμό στη Γερμανία), τη Μάγια Λιν για το Νεκροταφείο πεσόντων Αμερικανών στο Βιετνάμ, στην Ουάσιγκτον, και την Ελίζαμπεθ Ντίλερ για το High Line στο Μανχάταν, μία από τις καλύτερες αστικές παρεμβάσεις του προηγούμενου αιώνα.

Οι συμμετέχοντες είχαν κι ένα δεύτερο ερώτημα να απαντήσουν: Ποιο θεωρούν το σημαντικότερο κτίριο σ’ αυτή την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα; Εδώ νικητές αναδεικνύονται οι Ζακ Χέρτζογκ και Πιερ ντε Μερόν με 7 ψήφους για το ολυμπιακό στάδιο του Πεκίνου («Φωλιά του πουλιού»). Επεται ο Λε Κορμπιζιέ με τέσσερις ψήφους. Μπορεί να πέθανε 45 χρόνια πριν, όμως το σχέδιό του για την εκκλησία του Αγίου Πέτρου στο Φιρμινί της Γαλλίας ολοκληρώθηκε το 2006. Ο Ολλανδός Ρεμ Κούλχαας έλαβε τρεις ψήφους για την Κεντρική Βιβλιοθήκη του Σιάτλ, 2 για το κτίριο της κινεζικής τηλεόρασης CCTV και έναν για το Casa de la Musica στο Πόρτο της Πορτογαλίας.

Το μοναδικό κρατικό κτίριο που επιλέχθηκε είναι το Κοινοβούλιο της Σκωτίας στο Εδιμβούργο, έργο του Καταλανού Ενρίκ Μιράγες που πέθανε το 2000.

Είναι αδύνατον να καθορίσεις ποιος από τους δύο κάνει τι. Κάθε νέο κτίριο που παραδίδουν είναι το αποτέλεσμα της αγαστής συνεργασίας τους. Περισσότερα από 15 χρόνια οι Γιαπωνέζοι αρχιτέκτονες Καζούο Σεγίμα (Kazuyo Sejima) και Ρουέ Νισιζάβα (Ryue Nishizawa) υπογράφουν από κοινού ως SANAA.

Η αρχιτεκτονική τους είναι το αποτέλεσμα της «επιδέξιας μίξης δομής και οργάνωσης, λογικής επιδίωξης και σχολαστικής ομορφιάς». Από προχθές είναι οι κάτοχοι του κορυφαίου στον κόσμο αρχιτεκτονικού βραβείου Pritzker για το 2010.

Είναι η τρίτη φορά στην 30χρονη ιστορία του βραβείου που τιμάται ζεύγος αρχιτεκτόνων. Προηγήθηκαν το 1988 οι Οσκαρ Νοϊμάγερ και Γκρόντον Μπάνσαφτ και το 2001 οι Ζακ Χέρτζογκ και Πιερ ντε Μερόν. Είναι και η τέταρτη φορά που το Pritzker πάει στην Ιαπωνία (ας θυμηθούμε τους Κένζο Τάνγκε, Φουμιχίκο Μάκι και Ταντάο Αντο).

Η αρχιτεκτονική της 54χρονης Σεγίμα και του 44χρονου Νισιζάβα παραπλανά εκ πρώτης όψεως ότι είναι απλή. Αντιμετωπίζουν το κτίριο ως ενιαίο σύνολο. «Εξερευνούν όσο κανένας άλλος τις ιδιότητες του συνεχούς χώρου, του φωτός, της διαφάνειας και της υλικότητας για να δημιουργήσουν ανεπαίσθητες, ευφυείς συνθέσεις», γράφουν στο σκεπτικό τους τα μέλη της κριτικής επιτροπής του βραβείου. «Το αντίθετό τους», συνεχίζουν, «είναι το πομπώδες και το ρητορικό. Εκείνοι σε αντιδιαστολή αναζητούν τις βασικές αρετές της αρχιτεκτονικής». Το κείμενο υπογράφουν ο λόρδος Παλούμπο, πρόεδρος της επιτροπής, και αρχιτέκτονες όπως οι Ρέντσο Πιάνο, Κάρλος Χιμένεζ, Μάρθα Θορν, Αλεχάντρο Αραβένα, Τζουχάνι Παλάσμαα.

Αυτό που μετράει περισσότερο για τους δύο αρχιτέκτονες είναι η σχέση του κτιρίου με το περιεχόμενό του. Αποκαλούν τα δημόσια κτίρια «βουνά σε τοπία», εννοώντας ότι δεν πρέπει ποτέ να χάσουν την επαφή και την επικοινωνία με το περιβάλλον τους. Βλέποντας κανείς πώς ταιριάζει το «New Museum» της Νέας Υόρκης στη «σκληρή», κακόφημη πλευρά της πόλης, αντιλαμβάνεται τι εννοούν. Ή το γυάλινο περίπτερο του Μουσείου Τολέντο στο Οχάιο και πολύ περισσότερο το Εκπαιδευτικό Κέντρο Ρόλεξ (είναι ο χορηγός), στη Λωζάννη, το μεγαλύτερο και ίσως πιο εντυπωσιακό έργο τους. Προορισμένο να στεγάσει 7.000 φοιτητές και 4.000 ερευνητές, καθηγητές και διοικητικό προσωπικό, το κτίριο, που περιλαμβάνει βιβλιοθήκη, γραφεία, καφέ, εστιατόρια, εργαστήρια, αμφιθέατρο και (φυσικά) τράπεζα, είναι ένα «τεράστιο δωμάτιο». Ενας ενιαίος χώρος 10.000 τ.μ. χωρίς διαδρόμους, με εξαιρετικά μίνιμαλ διαχωριστικά. Το σχέδιό τους βασίζεται σ’αυτό που ονομάζουν «άμβλυνση των ορίων». «Ο ρόλος της αρχιτεκτονικής είναι να προτείνει τρόπους να χρησιμοποιηθεί ένας χώρος κι όχι να επιβάλλει», λένε.

Στην περίπτωσή τους εντυπωσιάζει η αδυναμία κατηγοριοποίησης. Δεν έχουν κανένα μανιφέστο, δεν ακολουθούν συγκεκριμένο στιλ, δεν έχουν διακριτή υπογραφή. Χρησιμοποιούν λευκά μέταλλα, σκυρόδεμα και γυαλί, όπως τόσοι άλλοι αρχιτέκτονες. Τα δικά τους, όμως, κτίρια είναι «την ίδια στιγμή λεπτεπίλεπτα αλλά στιβαρά, ακριβή αλλά ρευστά, μεγαλοφυή αλλά όχι υπερβολικά ή απροκάλυπτα έξυπνα», όπως τονίζουν οι κριτές του Pritzker.

«Εξερευνώ τον τρόπο με τον οποίο η αρχιτεκτονική θα αισθάνεται “ανοιχτή”. Είναι σημαντικό για τη νέα γενιά των αρχιτεκτόνων», ήταν η δήλωση της Καζούο Σεγίμα μόλις έμαθε τη βράβευσή της. Φέτος ανέλαβε και τη διεύθυνση της Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας. «Είναι μεγάλη τιμή αλλά και έκπληξη. Κάθε έργο που τελειώνουμε είναι το κίνητρό μας για το επόμενο. Αισθάνομαι ότι το βραβείο μάς ενεργοποιεί όσο τίποτε άλλο μέχρι σήμερα», δήλωσε ο Ρουέ Νισιζάβα.

Η τελετή απονομής του βραβείου θα πραγματοποιηθεί στις 17 Μαΐου στο νησάκι Ελις της Νέας Υόρκης, τόπο υποδοχής εκατομμυρίων μεταναστών τον 20ό αιώνα. Εκεί θα παραλάβουν και τα 100.000 δολάρια που το συνοδεύουν.

Οι δύο νεαροί Πορτογάλοι αρχιτέκτονες έκαναν πια την Αθήνα σπίτι τους. Η 28χρονη Ρακέλ Μαρία Ολιβέιρα μόλις εγκαταστάθηκε, ενώ ο 29χρονος Ζουάου Πράτες Ρουίβο ζει στη χώρα μας περισσότερο από έναν χρόνο.

Οι νικητές του αρχιτεκτονικού διαγωνισμού Upto35 της ελληνικής εταιρείας Oliaros θα δουν το πολύ σε δύο χρόνια το εντυπωσιακό όντως κτίριό τους έτοιμο στην καρδιά της Αθήνας, στο Μεταξουργείο. Ενοικοί του θα είναι 18 φοιτητές, εξ ου και το κτίριο ονομάζεται «18 + φοιτητική κατοικία», στην οδό Μαραθώνος 34, όπου και το οικόπεδο (200 τ.μ.) ιδιοκτησίας της Oliaros. Εως τις 4 Απριλίου μπορεί κανείς να θαυμάσει την πρότασή τους στην έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη της Πειραιώς.

Αν και γεννημένοι στην ίδια πατρίδα, συναντήθηκαν στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας, μόλις πριν από πέντε χρόνια. Η Ρακέλ γεννήθηκε στο Πόρτο, σπούδασε εκεί αρχιτεκτονική και συνέχισε τις σπουδές της στο Ντελφτ. Ο Ζουάου γεννήθηκε στη Λισαβόνα, όπου και σπούδασε, και συνέχισε στο Αϊντχόφεν. «Ακολουθήσαμε παρόμοιο μονοπάτι», σχολιάζει η Ρακέλ. «Μόνο που εκείνη πήγε σε καλύτερες σχολές από μένα…», συμπληρώνει γελώντας ο Ζουάου.

Την ίδια εβδομάδα που έμαθαν ότι κέρδισαν στον διαγωνισμό της Αθήνας, απέσπασαν και το δεύτερο βραβείο στον διαγωνισμό Europan (ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα Αρχιτεκτονικών Διαγωνισμών, που από το 1998 προωθεί καινοτόμες ιδέες πάνω στην αρχιτεκτονική) που πραγματοποιήθηκε στην Πορτογαλία. «Ηταν μια συναρπαστική εβδομάδα», λένε.

Ο Ζουάου Πράτες Ρουίβο βρέθηκε στην Αθήνα ακολουθώντας φίλους Ελληνες αρχιτέκτοντες που γνώρισε στο Ρότερνταμ. Δούλευε για χρόνια σε αρχιτεκτονικά γραφεία, αλλά αποφάσισε ότι ήρθε η ώρα να τολμήσει μόνος του. Με τη Ρακέλ είχαν συμμετάσχει σε αρκετούς διαγωνισμούς, χωρίς να διακριθούν. Ανακάλυψαν όμως ότι ταιριάζουν απόλυτα κι έτσι ξεκίνησε η συνεργασία τους.

Παράλληλα με τη φοιτητική κατοικία στο Μεταξουργείο, ετοιμάζονται να χτίσουν μια ιδιωτική κατοικία στην Πορτογαλία ενώ, σε συνεργασία με έναν ακόμη αρχιτέκτονα, θα υπογράψουν το νέο πρότζεκτ της γκαλερί «The Breeder». «Ονομάζεται “Artist’s club” και θα αποτελείται από έναν εμπορικό χώρο, όπου θα μπορεί κανείς να αγοράζει τέχνη, αλλά και από ένα ξεχωριστό χώρο “εργασίας”, όπως λέμε, ειδικά για τους καλλιτέχνες», εξηγεί ο Ζουάου. «Ελπίζω να το κάνουν σύντομα, γιατί είναι πολύ ωραίο πρότζεκτ».

Για τη «18+φοιτητική κατοικία» πήραν μια κοινή πολυκατοικία και αντέστρεψαν τη λειτουργία της. Τοποθέτησαν στο εξωτερικό (στις προσόψεις) τα δωμάτια, τον αυστηρά ιδιωτικό χώρο των ενοίκων, και μετέτρεψαν όλο το εσωτερικό του κτιρίου σε κοινόχρηστο χώρο (κουζίνες, τα αναγνωστήρια κ.ά.). Το φως θα μπαίνει από τα πλαϊνά υαλοπετάσματα αλλά και από τη γυάλινη οροφή.

«Αποφύγαμε τον διαχωρισμό των επιπέδων σε πρώτο, δεύτερο όροφο κ.λπ. Ουσιαστικά κάθε δωμάτιο είναι ένα δικό του ξεχωριστό επίπεδο», λένε. Τα «μπαλκόνια» κάθε δωματίου θα είναι στην ταράτσα, ενώ κοινόχρηστος θα είναι και ο κήπος. Το ενοίκιο κάθε επιπλωμένου δωματίου υπολογίζεται στα 590 ευρώ τον μήνα. Στην τιμή συμπεριλαμβάνονται κοινόχρηστα, λογαριασμοί, θέρμανση, Ιντερνετ, καθαριότητα κ.λπ.

Με κοινές αναφορές στον Μοντερνισμό του Λε Κορμπιζιέ, «μας αρέσουν τα πιο απλά πράγματα. Δεν μας ενθουσιάζει η εικονοποιία και ο υπερ-σχεδιασμός στην αρχιτεκτονική», επισημαίνει η Ρακέλ. «Μας ενδιαφέρει το περιεχόμενο. Οχι τόσο η εικόνα όσο η λειτουργία ενός κτιρίου, η αίσθηση του χώρου. Φυσικά, αν το αποτέλεσμα είναι ωραίο, θα βγάλεις και υπέροχες φωτογραφίες. Η διαφορά είναι ότι δεν ξεκινάμε από την εικόνα. Ξεκινάμε από την ιδέα», καταλήγει ο Ζουάου, που ξεκίνησε να γίνει αρχιτέκτονας γιατί ήθελε να μάθει να σχεδιάζει αυτοκίνητα.

«Κανείς δεν ενδιαφέρεται πια για το θέαμα στην αρχιτεκτονική. Ο κόσμος ψάχνει πιο ταπεινή αρχιτεκτονική, για οικονομικούς αλλά και περιβαλλοντικούς λόγους», λέει η Ρακέλ.

Αποτελεί μεγάλη χαρά όταν νέοι αρχιτέκτονες στην Ελλάδα κερδίζουν σε παγκόσμιους αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς. Μία τέτοια περίπτωση είναι και το πρόσφατο πρώτο βραβείο που απέσπασε το αρχιτεκτονικό γραφείο “NoScale”, που αποτελείται από τους Σταύρο Πασχαλίδη, Νικόλα Πλαστήρα και Γιώργο Κλέπκο. Ο αρχιτεκτονικός διαγωνισμός Folding BusStop είχε ως στόχο το σχεδιασμό μιας στάσης λεωφορείου για την πόλη της Utah.

Ο Νικόλαος Πλαστήρας περιγράφει στο ΣΑΓΕΣ THEMEN: ” Στόχος ήταν να δημιουργήσουμε κάτι φρέσκο, το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως πρωτότυπο και να επαναληφθεί σε διάφορα σημεία της πόλης. Το αποτέλεσμα δείχνει ότι η ιδέα ήταν αρκετά επιτυχής, καθώς το project κατετάγη πρώτο, ανάμεσα σε 260 συμμετοχές.”

Μετά από την προβολή του, σκέψου και πράξε!

Δείτε το video στο youtube

Η cgarchitect.com (computer_graphics_architect), εταιρεία που ασχολείται με αυτό που λέει ο τίτλος της, πώς δηλαδή ο υπολογιστής εμπλέκεται στην υπόθεση απεικόνισης/ανάδειξης κτιστού/άκτιστου χώρου, διοργανώνει διαγωνισμό για διάφορες κατηγορίες computer graphics για αρχιτεκτονικά έργα.

Τα αποτελέσματα είναι τουλάχιστον εντυπωσιακά.

Μαζί με την έκθεση (φατούρος) και την διάλεξη (denari) σήμερα στο μέγαρο, ξεκινάει παράλληλα (μέσα σε έναν αρχιτεκτονικό χαμό) μέχρι τις 7 οκτωβρίου στο ΚΜ (κεραμεικός-μεταξουργείο), μαραθώνος 34, η έκθεση των προτάσεων που κατατέθηκαν στον (περίφημο πλέον) διαγωνισμό upto35.

Αντιγράφουμε κάποια γενικά από το δελτίο τύπου (όπου υπάρχουν και πληροφορίες και περιγραφές για τους 5 φιναλίστ):

242 συμμετοχές στο διεθνή αρχιτεκτονικό διαγωνισμό UPTO35 της OLIAROS, από 41 χώρες, εκτίθενται από την Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου μέχρι και την Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2009 στο χώρο στον οποίο ο νικητής θα υλοποιήσει την πρότασή του.

 Ο διαγωνισμός για αρχιτέκτονες έως 35 ετών, αφορά στον σχεδιασμό μιας πρότυπης φοιτητικής Κατοικίας στην περιοχή του Κεραμεικού – Μεταξουργείου (ΚΜ). Οι συμμετέχοντες στο διαγωνισμό κλήθηκαν να υποβάλουν προτάσεις για την ανάπτυξη κατοικίας για την στέγαση 18 φοιτητών σε οικόπεδο στην οδό Μαραθώνος 34, ιδιοκτησίας της εταιρίας, εμβαδού 200 τ.μ. με συντελεστή δόμησης 2,2 και κάλυψη 70%, συγκεκριμένου προϋπολογισμού, προβλέποντας παράλληλα, τη δυνατότητα επανάληψης στοιχείων του αρχιτεκτονικού σχεδίου σε γειτονικά οικόπεδα, ώστε δυνητικά να δημιουργηθεί ένα Νέο Φοιτητικό Κέντρο στην περιοχή.

 Οι 242 συμμετοχές αξιολογήθηκαν από διεθνή Κριτική Επιτροπή που απαρτίζεται από καταξιωμένες αρχιτέκτονες και τον διοργανωτή. Την Κριτική Επιτροπή αποτελούσαν οι κ.κ. Bjarke Ingels, Ανδρέας Κούρκουλας, Marcel Meili, Ιάσων Τσάκωνας, Yoshiharu Tsukamoto, και Γιώργος Τζιρτζιλάκης, με προεδρεύοντα τον Ηλία Ζέγγελη.

 Την Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου, ο Ηλίας Ζέγγελης, παρουσία και των υπολοίπων μελών και εκπροσώπων του Τύπου, παρουσίασε τους πέντε φιναλίστ: 101design (Masamichi Kawakami, Yautaka Onari, Tsuyoshi Shinozaki) – Ιαπωνία Solid Objectives – Idenburg Liu (Florian Idenburg, Ioannis Kandyliaris, Ilias Papageorgiou) – ΗΠΑ Joao Prates Ruivo + Raquel Maria Oliveira – Ελλάδα Marieke Kums, Dirk Peters – Ολλανδία Suppose Design Office (Makoto Tanijiri, Ryo Otsuka, Yuko Fukuma, Sachio Inagami, Keisuke Katayama) – Ιαπωνία.

 Κατά την διάρκεια της έκθεσης, κάθε ενδιαφερόμενος έχει την δυνατότητα, μέσω SMS, να εκφράσει την προτίμησή του ανάμεσα στις πέντε που επέλεξε η κριτική επιτροπή.

 Οριστική μελέτη για την κατασκευή του κτιρίου θα υποβληθεί έως τις 11Ιανουαρίου 2010 οπότε και η Κριτική Επιτροπή θα συνεδριάσει εκ νέου για την αξιολόγηση των φιναλίστ. Η γνώμη του κοινού θα αποτυπωθεί ως μία επιπλέον ψήφος. Η νικήτρια μελέτη θα υλοποιηθεί και ο δημιουργός της θα λάβει χρηματικό έπαθλο €10,000 καθώς και αμοιβή για την μελέτη κατασκευής ύψους €30,000.

U3778P/18 Steps/JOAO PRATES RUIVO + RAQUEL MARIA OLIVEIRA

N9ADTG/Party Wall/FLORIAN IDENBURG, IOANNIS KANDYLIARIS, ILIAS PAPAGEORGIOU

3GMK28/House in Athens/MASAMICHI KAWAKAMI, YAUTAKA ONARI, TSUYOSHI

XFG3UJ/Urban Airgap/MAKOTO TANIJIRI, RYO OTSUKA, YUKO FUKUMA, SACHIO INAGAMI, KEISUKE KATAYAMA, MANAMI UNEGAWA

WDPFBD/Urban Encounters/MARIEKE KUMS, DIRK PETERS