Ή αλλιώς η άποψη του Koolhaas και του OMA (σε συνεργασία με εταιρείες ενέργειας και πανεπιστήμια) για το ενεργειακό μέλλον της ευρώπης (αυτής που συμπεριλαμβάνει και την ελλάδα).

Και που πάνω κάτω λέει ότι η συνοχή της ευρώπης σαν ένωση κρατών πρέπει να στηριχτεί και να δομηθεί πάνω στην επίλυση των ενεργειακών αναγκών της σαν σύνολο και όχι σαν μέρη. Τακτική που θα έχει οικονομικά (βλ. θέσεις εργασίας σε πολλούς και διάφορους τομείς) και περιβαλλοντικά οφέλη για όλους.

Το roadmap 2050 βλέπει μία ευρώπη χωρίς σύνορα, όπου ο νότος τροφοδοτεί με ενέργεια (προερχόμενη από τον ήλιο) τον βορρά και ο τελευταίος χάρη στους ανέμους και στην παλίρροια του ατλαντικού τροφοδοτεί αντίστοιχα την μεσόγειο. Κάπου στο ενδιάμεσο μπλέκονται και άλλες καθαρές μορφές ενέργειας όπως η πυρηνική και η βιομάζα.

Στόχος -όπως προβάλλει στην σημερινή δυσοίωνη καθημερινότητα- είναι να αποδείξει με μία σειρά από μελέτες, που μπορεί κανείς να βρει και να κατεβάσει στο site, ακόμα και να αγοράσει μερικά hardcopies, ότι ένα αντίδοτο στην κρίση (οικονομική, περιβαλλοντική και εν τέλει ενότητας) που περνάει αυτή τη στιγμή η γηραιά ήπειρος, είναι η ενοποίηση κάτω από τέτοιους (σαν αυτούς που αναφέρονται παραπάνω) όρους.

Στόχος που αναιρείται την ίδια στιγμή που γίνεται η πρόταση, αφού όπως μεταφέρει ο βαγγέλης βαγγελάτος από την ελευθεροτυπία εκ στόματος Rowan Moore και Observer: «ο τρόπος που η Ευρώπη προσπάθησε να σώσει οικονομικά την Ελλάδα δείχνει πως δεν έχει αποκτήσει ακόμα πολιτική θέληση, συνοχή, αλλά και όραμα»

No related posts.

Η εξεταστική τελείωσε, το καλοκαιράκι έφτασε και εγώ αποφάσισα να κάνω την τελευταία μου βόλτα στη Θεσσαλονίκη πριν αναχωρήσω για Ρόδο. Επέλεξα να περιηγηθώ στον πεζόδρομο της νέας παραλίας, η οποία έχει φιλοξενήσει και παλαιότερους περιπάτους μου κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους. Σήμερα όμως ήταν διαφορετικά…

Κυριακή απόγευμα προς βραδάκι και αφού μάζεψα το σπίτι, είπα να πάω μια βόλτα προς τον Λευκό Πύργο. Όταν έφτασα εκεί, έπαθα ένα μικρό σοκ γιατί πρώτη φορά έβλεπα τόσο πολύ κόσμο! Από μαθητές και φοιτητές που αναζητούν έναν χώρο συγκέντρωσης τώρα που δεν έχουν έννοιες μέχρι ηλικιωμένους που περπατούν για τα αρθριτικά τους, από ερωτευμένα ζευγαράκια που σουλατσάρουν στον κόλπο του Θερμαϊκού ως ευτυχισμένες μαμάδες και μπαμπάδες που τσουλάνε καροτσάκια ή τρέχουν πίσω από χαρούμενα πιτσιρίκια να τα προλάβουν μην πέσουν στη θάλασσα… Τόσοι διαφορετικοί κόσμοι που ενώνονται σε αυτό το μοναδικό σημείο της πόλης!

Αυτή η εικόνα μου θύμισε μια διάλεξη που παρακολούθησα τις πρώτες μέρες του Ιουνίου στην επιστημονική συνάντηση του ελληνικού DOCOMOMO. Το θέμα της ήταν η Νέα Παραλία και ποιες ομάδες ανθρώπων τη χρησιμοποιούν. Σήμερα, βίωσα όλη αυτή την ποικιλομορφία που ανέλυαν εκείνη τη μέρα οι επιστήμονες. Και οφείλω να ομολογήσω πως ένιωσα ότι τώρα κατάλαβα τι εννοούσαν!

Τόσοι διαφορετικοί άνθρωποι και τόσο διαφορετικοί οι κόσμοι τους. Άλλες ανάγκες ο καθένας και άλλα ιδανικά. Κι όμως έχουν ένα κοινό στοιχείο. Την αγάπη για τη θάλασσα και τη Θεσσαλονίκη. Ίσως τελικά ο Λευκός Πύργος να μην είναι μόνο ένα τουριστικό προϊόν!

Related posts:

1. το μεγαλύτερο ηλιακό πάρκο στον κόσμο

Η ομάδα Alt+Ctrl+Del διοργανώνει το 2ο Moving Frames Festival στις 24 και 25 Σεπτεμβρίου 2010 στη Μυτιλήνη.

Το Σεπτέμβριο του 2009 ομάδες της Μυτιλήνης συνεργάστηκαν για να υλοποιήσουν μια πολιτιστική δράση στην καρδιά του δημοσίου χώρου της πόλης. Με βασικό γνώμονα το συνδυασμό της ψηφιακής τεχνολογίας με την επανάχρηση του δημόσιου χώρου, πραγματοποιήθηκαν προβολές και εγκαταστάσεις, ψηφιακές και αναλογικές, σε διάφορα κομμάτια της πόλης. Η δράση αυτή, προσέλκυσε ενδιαφερόμενους δημιουργούς από όλη την χώρα και από το εξωτερικό. Επιπλέον οι κάτοικοι, έστω και από απλή περιέργεια στην αρχή, φάνηκαν θετικοί και ανοικτοί στο όλο εγχείρημα.

Θεωρούμε ότι αυτή η κινητοποίηση αποτελεί το πρώτο βήμα και ένα σημαντικό στήριγμα για να συνεχίσουμε με το ίδιο σκεπτικό, όσον αφορά την αξιοποίηση του χώρου όπου ζούμε και κινούμαστε, πέρα από οποιαδήποτε μορφή εμπορικής χρήσης. Πιστεύουμε ότι ο ενεργός πολίτης έχει και τις δυνάμεις και τη φαντασία, για να διαμορφώσει από μόνος του το χώρο που ζει!

Το 2ο Moving Frames Festival αποτελεί ένα ακόμη βήμα, ώστε να καθιερώσουμε κυρίως αυτήν την συνείδηση. Επιλέγουμε τις ψηφιακές μορφές τέχνης για να αναδείξουν τον αστικό χώρο, αλλά και να εκφραστούν εκείνες οι οπτικές και οι προβληματισμοί, που δεν μπορούν να ειπωθούν με άλλο τρόπο.

Οι δημιουργοί καλούνται να στείλουν παλιά ή νέα έργα τους για να προβληθούν σε χώρους στην πόλη της Μυτιλήνης. Φέτος, προτείνεται και η θεματική ενότητα: In-Formation. Είναι η πληροφορία βίωμα, συμβάν, συναίσθημα, επεξεργασμένα δεδομένα, συμπέρασμα, παράσταση, αναπαράσταση, γεγονός; Εικόνες, λέξεις, αισθήσεις, ψευδαισθήσεις, αντικείμενα, αναμνήσεις, ονειρικές παραστάσεις; Ένας πίνακας ζωγραφικής, μια μελωδία, μια ακολουθία από bits, ένα κτίριο, ένα νεύμα, η χροιά μιας φωνής, ένα δελτίο ειδήσεων, ένα αρχαιολογικό μνημείο, ένα σχολικό βιβλίο ιστορίας, ένα φεστιβάλ, μια οικονομική πολιτική, μια απόφαση, μια ασθένεια, ένα παιδικό παιχνίδι;

Το Φεστιβάλ Moving Frames 2010, όπως και πέρσι, δεν έχει διαγωνιστικό χαρακτήρα. Η πρόσκληση είναι ανοιχτή σε κάθε μορφή τέχνης, που θα μπορούσε να ενσωματώσει τον παραπάνω προβληματισμό και να αξιοποιήσει τη ψηφιακή τεχνολογία (video – art, animation, πειραματικό βίντεο, installations κ.ά.) για αυτό το σκοπό. Οι δράσεις θα πραγματοποιηθούν σε διάφορους χώρους στην πόλη της Μυτιλήνης. Οι ίδιες οι συμμετοχές θα διαμορφώσουν τους χώρους αυτούς.

Λήξη προθεσμίας υποβολής προτάσεων: 10/09
Ημερομηνία διεξαγωγής του φεστιβάλ: 24-25/9

No related posts.

Αντιγράφουμε από τη Μακεδονία:

Μία πλαζ στη σκιά του Λευκού Πύργου, γυμνή ποδηλατοδρομία, αυτοσχεδιασμοί χορού στο κέντρο της Τσιμισκή και της Μητροπόλεως, ζωντανή μουσική σε διάφορα σημεία, προβολές φωτογραφιών σε κτίρια, δεντροφυτεύσεις και παιχνίδια ήταν ορισμένα από τα πολλά δρώμενα που οργάνωσε στη Θεσσαλονίκη το περιοδικό “Παράλλαξη“, στο πλαίσιο μιας αστικής παρέμβασης για τα είκοσι χρόνια από την έκδοσή του.

Αναβλήθηκε το κυνήγι θησαυρού
Ο βροχερός καιρός ματαίωσε το Κυνήγι Θησαυρού που είχε προγραμματιστεί στην καρδιά του Σέιχ Σου για το πρωί της Κυριακής με τη συνδρομή της μη κυβερνητικής οργάνωσης Παιδιά εν Δράσει. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί μία άλλη μέρα, μέσα στην τρέχουσα εβδομάδα, εφόσον ο καιρός το επιτρέψει. Για περισσότερες πληροφορίες www.parallaximag.gr

Related posts:

1. Θεσσαλονίκη – Διεκδικώντας την πόλη που μας ανήκει
2. ελαιώνας – τα λόγια είναι (?) περιττά
3. κατά του νέου μουσείου ακρόπολης

Αντιγράφουμε από το agelioforos:

“Αρον… τη σκηνή σου και περιπάτει προς τη μεριά της Παραλίας. Η παρεμβατική ομάδα «Σφήνα» μετατρέπει το πλακόστρωτο σε ένα ατελείωτο κάμπινγκ, την Κυριακή 6 Ιουνίου, συμμετέχοντας με τις πρωτότυπες δυνάμεις της στο αστικό πείραμα «Η Θεσσαλονίκη αλλιώς».

Μοιάζει με το δίδυμο αδερφό της περσινής, αντίστοιχης δράσης, «Αριστοτέλους beach», όταν περίπου εξακόσια άτομα φόρεσαν μπρατσάκια και βατραχοπέδιλα και δε δίστασαν να απλώσουν το κορμί τους κάτω από τον ήλιο του Θερμαϊκού. Αυτήν τη φορά, η λίστα με τα χρήσιμα περιλαμβάνει και αντίσκηνα, με τον πεζόδρομο κατά μήκος της παραλιακής να μετατρέπεται σε ελεύθερο κάμπινγκ, μια επιχείρηση απόδρασης από την καθημερινότητα, κατοχυρωμένη με το όνομα «Camping Θεσσαλονίτσι».

«Η Παραλία αλλιώς»

Πρόκειται για τη δέκατη έκτη κατά σειρά δράση της «Σφήνας», αυτής της παρεμβατικής ομάδας που στόχο έχει να εκφοβίζει τη ρουτίνα μας μέσα από ευφάνταστες, πρωτότυπες ακτιβιστικές πινελιές. Η «Σφήνα» φέτος βλέπει τη «Θεσσαλονίκη αλλιώς» και συγκεκριμένα την «Παραλία αλλιώς», παίρνοντας μέρος μαζί με ένα πλήθος από άλλες ομάδες και φορείς στο αστικό πείραμα που στήνει το free press «Παράλλαξη» το διήμερο 5 και 6 Ιουνίου.

Στόχος της να φέρει και πάλι στο προσκήνιο το θέμα της ρύπανσης του Θερμαϊκού. Ζητά από το δήμο Θεσσαλονίκης έναν πιο αποτελεσματικό βιολογικό καθαρισμό για τα νερά του κόλπου. «Το σύστημα βιολογικού καθαρισμού που υπάρχει είναι ανεπαρκές και δεν ξέρω κατά πόσο είναι αποτελεσματικό. Θέλουμε να δούμε χειροπιαστά αποτελέσματα κάποια στιγμή πάνω στο θέμα και αυτό απαιτούμε με το δικό μας τρόπο», λέει ο Μάριος Σπύρογλου, δημιουργός της «Σφήνας».

Με τα κουβαδάκια σου…

Κι αν σε απασχολεί με τι πρέπει να γεμίσεις τον ταξιδιωτικό σου σάκο, η λίστα με τον απαραίτητο εξοπλισμό είναι λιτή και απέριττη. Το μαγιό είναι το εισιτήριό σου για το κάμπινγκ, απαραίτητο ένδυμα για την περίσταση και τη ζεστή πρώτη Κυριακή του Ιούνη. Ενα πρόχειρο αντίσκηνο, μια φουσκωτή πισίνα, δυο τρεις σακούλες με άμμο θαλάσσης και κάθε τύπου ομπρέλες, ξαπλώστρες και καρεκλάκια θαλάσσης μόνο χρήσιμα θα σου φανούν στην απόδρασή σου. Το ραντεβού δίνεται στις τρεις το μεσημέρι, κάτω από το Λευκό Πύργο κι αν ο καιρός βοηθήσει, μπορεί να δεις και το ηλιοβασίλεμα ξαπλωμένος στη σκηνή σου, στη Νέα Παραλία.”

Πάντως, μπράβο στα παιδιά που με τέτοιες δράσεις δίνουν ζωή στην πόλη και λόγο στους ανθρώπους να κυκλοφορούν. Μια πόλη ανήκει στους πολίτες της και αυτό γίνεται απολύτως κατανοητό από τη Sfina! Και πάλι συγχαρητήρια!

No related posts.

Η 29^η Μαΐου ξημέρωσε ηλιόλουστη όπως πρέπει σε κάθε καλοκαιρινή μέρα. Η θερμοκρασία υψηλή και ο κόσμος βγήκε για τα σαββατιάτικα ψώνια του στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Φτάνοντας στην Καμάρα αντίκρισε, όμως, ένα περίεργο θέαμα. Δράσεις και δρώμενα που δε συμβαίνουν συχνά. Γυρνώντας το βλέμμα προς τα πάνω, στη σπουδαία Ροτόντα, και προς τα κάτω, σε όλο τον άξονα της Δημητρίου Γούναρη, παρατήρησε κι άλλες ενέργειες από διάφορους φορείς… Αφού αναρωτήθηκε για λιγάκι τι είναι όλα αυτά, πρόσεξε καλύτερα και είδε stands που είχαν αποτυπωμένο ένα δέντρο. Πλησίασε και κούνησε το κεφάλι. “Thessaloniki Urban Festival 2010”!  Εδώ είμαστε!

Ήδη από την πλατεία στην Καμάρα η αλλαγή ήταν εμφανής. Νέα διαμόρφωση στα παρτέρια με λουλούδια σε ανοιξιάτικα χρώματα, φροντισμένα δέντρα και θαμνάκια. Ο καλύτερος τρόπος να σου έρθει όρεξη για βόλτα. Το φεστιβάλ απευθυνόταν τόσο σε μεγάλους όσο και σε μικρότερους φίλους και χρήστες του αστικού ιστού. Οι πλατεία Ναυαρίνου γεμάτη από κόσμο αφού τα τύμπανα και τα άλλα κρουστά τραβούσαν την προσοχή των περαστικών. Συναυλίες σε όλο το μήκος του άξονα που άλλαζαν την καθημερινότητα και έδιναν μια νέα νότα –μεταφορικά και κυριολεκτικά- στη ζωή του κέντρου. Οι Θεσσαλονικείς αγκάλιασαν όλες τις δράσεις και δε δίστασαν να πάρουν μέρος σε αυτές. Ο κόσμος που συμμετείχε ήταν φιλικός και ευχάριστος. Τα stands και οι δραστηριότητες ενδιαφέρουσες και διδακτικές. Καλλιτέχνες και εθελοντικές ομάδες προέβαλαν το έργο τους και προβλημάτισαν. Μας αρέσει αυτή η διάσταση της πόλης;

Και εμείς απαντάμε: «Ναι, μας αρέσει!». Ο κόσμος τόσο καιρό περνούσε από τον πεζόδρομο χωρίς να προσέχει γύρω του και συνέχιζε την πολυάσχολη ζωή του. Αυτό το Σάββατο όμως όλοι στάθηκαν να δουν τι συμβαίνει. Κι αυτό άλλαξε για λίγο την καθημερινή ρουτίνα. Ας υποστηρίξουμε, λοιπόν, τέτοιες δράσεις κι ας ελπίσουμε να παρθούν κι άλλες πρωτοβουλίες! Θα είμαστε εκεί!

Related posts:

1. Θεσσαλονίκη – Διεκδικώντας την πόλη που μας ανήκει

Ποικίλες αντιδράσεις έχει προκαλέσει το νέο δημαρχείο της Θεσσαλονίκης που ολοκληρώθηκε το 2009 στην παραλιακή οδό της πόλης. Οι απόψεις διίστανται όσον αφορά τόσο τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό του κτιρίου όσο και την τοποθέτησή του στο συγκεκριμένο οικόπεδο. Συγκεκριμένα, σε άρθρο της Ελευθεροτυπίας αναφέρεται ότι : «Δύο πολύ σημαντικά μουσεία και ταυτόχρονα μνημεία της πόλης, το Αρχαιολογικό και, κυρίως, το Βυζαντινό, υποβαθμίζονται προκειμένου να ανεγερθεί στο πάρκο Τσιρογιάννη το «Καλλιμάρμαρο» του Β. Παπαγεωργόπουλου, όπως αποκαλείται το νέο Δημαρχιακό Μέγαρο Θεσσαλονίκης.
Ιδιαίτερα το Βυζαντινό Μουσείο, έργο του Κυριάκου Κρόκου, που το 2001 κηρύχθηκε από το υπουργείο Πολιτισμού «ιστορικό, διατηρητέο μνημείο», ήταν ορατό από στεριά και θάλασσα. Από την πλευρά της θάλασσας θα είναι ορατό πλέον μόνο από το εσωτερικό του δημαρχείου, παρ’ ότι τελικώς θα είναι κατά δύο ορόφους χαμηλότερο, από το αρχικό σχέδιο.
Το νέο δημαρχείο αποκλείει επίσης κάθε σκέψη για μελλοντική επέκταση του Βυζαντινού, αλλά και του Αρχαιολογικού Μουσείου, έργο του Πάτροκλου Καραντινού, που ήδη ασφυκτιά από το πλήθος των ευρημάτων που φυλάσσονται στις αποθήκες του.Αναμένεται ακόμη να προκαλέσει επιπλέον κυκλοφοριακό φόρτο, σε ένα ήδη επιβαρημένο σημείο της πόλης, με πλήθος αυτοκινήτων που θα μπαινοβγαίνουν στο παρκινγκ 870 θέσεων του δημαρχείου και μεγάλο αριθμό πολιτών που θα συναλλάσσονται με το δήμο.

Αυτό το άνοιγμα είχε δημιουργήσει σκόπιμα ο Κυριάκος Κρόκος, αρχιτέκτονας του Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού, προκειμένου να σχηματιστεί ένας άξονας από την κεντρική είσοδο του μουσείου μέχρι τη θάλασσα. Τώρα πλέον, το άνοιγμα αυτό  ‘βλέπει’ το νέο δημαρχείο.

Στο ίδιο άρθρο όμως αναφέρεται και η αντίθετη άποψη, αυτή του αρχιτέκτονα Τάσου Μπίρη : «όπως το Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού κρύβεται από το νέο δημαρχείο, έτσι και το ίδιο το μουσείο κρύβει με τη σειρά του το νέο δημαρχείο από την Λεωφόρο Στρατού. Κύρια αναφορά του είναι η Λεωφόρος Γεωργίου, το Αρχαιολογικό Μουσείο και το θαλάσσιο μέτωπο και όχι το Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού. Γι αυτό το κτίριο είναι διώροφο προς τη θάλασσα. Για να μην πλήξει το Αρχαιολογικό, ανάμεσά τους δημιουργείται μεγάλη ανοιχτή πλατεία» και συνεχίζει:
«Ένας δημόσιας χρήσης εσωτερικός πεζόδρομος καθιστά το κτίριο οικείο τόπο ελεύθερης διέλευσης, επικοινωνίας και παραμονής. Προς το Βυζαντινό Μουσείο αναπτύσσεται η κύρια υψηλή πτέρυγα του νέου δημαρχείου. Το μουσείο θα είναι ορατό από το εσωτερικό του δημαρχείου για επισκέπτες και εργαζόμενους, με σκοπό να αναστρέψει ως ένα βαθμό τον σημαντικό περιορισμό της θέας του Βυζαντινού Μουσείου από τη Λεωφόρο Βασιλέως Γεωργίου».

Related posts:

1. νέο δημαρχείο θεσσαλονίκης
2. νέο αρχαιολογικό μουσείο πατρών by θεοφάνης μπομπότης
3. νέο μουσείο ακρόπολης by bernard tschumi [again]

Αντιγράφουμε την ανοιχτή πρόσκληση από το blog του φεστιβάλ

Το Φεστιβάλ Δημόσιου Χώρου “Thessaloniki Urban Festival 2010”, είναι μια πολύχρωμη συνδιοργάνωση συλλογικοτήτων της πόλης, μια ανοιξιάτικη γιορτή έκφρασης και παρέμβασης στον δημόσιο χώρο με στόχους:  τη διεκδίκηση ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΧΩΡΩΝ για τους πολίτες.  την ανάδειξη του ζωντανού πολιτισμικού δυναμικού της πόλης.  τη δημιουργία παρατηρητηρίου για την καταγραφή, ανάδειξη και διεκδίκηση ελεύθερων δημόσιων χώρων στην πόλη. ΠΧ5: Φτου ξελευτερία! Το σύνθημα αυτό, που παραπέμπει σε παλιότερο συλλογικό παιχνίδι, όπου το “μαρμαρωμένο” παιδί “ξελευτερωνόταν” με ένα άγγιγμα και ξανάμπαινε στην παρέα, μεταφέρεται συμβολικά στο σήμερα, στη χαώδη και αβίωτη πόλη. Παρτέρια, Παρκάκια, Πεζοδρόμια, Πεζόδρομοι, Πλατείες αγγίζονται “μαγικά” από το χέρι της τέχνης και της δράσης και ξαναμπαίνουν στη συλλογική χρήση ως ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΧΩΡΟΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ. Το Festival θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 29 Μαΐου στον άξονα του πεζόδρομου της Δ. Γούναρη από τη θάλασσα ως τη Ροτόντα και σε παράπλευρους χώρους (πλ. Ναυαρίνου, Ζεύξιδος, Ικτίνου κ.ά.)

Στο blog θα βρείτε το πρόγραμμα, το χάρτη και τις συμμετοχές. Για περισσότερα νέα μπείτε στη σελίδα του στο facebook!

Αντιγράφουμε την ιδέα του project από την ιστοσελίδα.

Σε μια περίοδο προβληματισμού και συζήτησης σχετικά με την πόλη της Θεσσαλονίκης, την πόλη του παρελθόντος, την πόλη του παρόντος, την πόλη που ζούμε, την πόλη που αλλάζει και -πάνω από όλα- την πόλη που ονειρευόμαστε, την πόλη αλλιώς, η Parallaxi επιλέγει να γιορτάσει τα είκοσι χρόνια από τότε που εκδόθηκε, οργανώνοντας ένα διήμερο αστικής παρέμβασης και προτάσεων, για το πως θα μπορούσε να είναι η Θεσσαλονίκη του μέλλοντος.
Το διήμερο πρόκειται να πραγματοποιηθεί στις 5-6 Ιουνίου 2010 και συμπίπτει με την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος. Περιλαμβάνει δεκάδες διαφορετικές εκδηλώσεις σε όλο το πολεοδομικό συγκρότημα της Θεσσαλονίκης που έχουν ως άξονα την πράσινη ανάπτυξη, τις φιλικότερες δράσεις προς το περιβάλλον, αρχιτεκτονικές προτάσεις και παρεμβάσεις αλλά και happenings πολιτισμού σε αναπάντεχα μέρη της πόλης, όλα στο πλαίσιο μιας γιγάντιας συνέργιας και συνεργασίας ετερόκλητων δυνάμεων που υποδηλώνει τη διάθεση της πόλης για εξωστρέφεια και δημιουργία. Από το Θερμαϊκό και την αποκατάσταση της σχέσης της πόλης με τη θάλασσα, μέχρι την ανακύκλωση και τα αρχιτεκτονικά projects του μέλλοντος, ξετυλίγεται για 48 ώρες ένας καταιγισμός δράσεων που θα μετατρέψουν την Θεσσαλονίκη σε ένα αληθινό φυτώριο ιδεών και προτάσεων, από τα πιο δημιουργικά μυαλά της πόλης.

Στην ιστοσελίδα θα βρείτε το πρόγραμμα, το χάρτη και τις συμμετοχές. Μην ξεχάσετε να δηλώσετε το παρόν στο event στο facebook!

Related posts:

1. Η κατά “Παράλλαξη” Θεσσαλονίκη τολμά να είναι αλλιώς
2. ανάπηρη πόλη
3. Camping Θεσσαλονίτσι!

Με το μότο ” Καλύτερη πόλη καλύτερη ζωή” η expo 2010 που θα λάβει χώρα στη Σανγκάη της Κίνας από 1 Μαϊου μέχρι 1 Οκτωβρίου μας καλεί να εξερευνήσουμε την ανάμειξη διαφορετικών πολιτισμών στην πόλη, τις καινοτομίες της επιστήμης και της τεχνολογίας στην πόλη και παράλληλα τις αστικές αλληλεπιδράσεις μιας πόλης με την ύπαιθρο. Και όπως είναι αναμενόμενο σε μία τέτοια διοργάνωση διάσημοι αρχιτέκτονες ανά τον κόσμο υπογράφουν τα σχέδια από τα περίπτερα, κάποια από τα οποία στιγματίζουν την αρχιτεκτονική της νέας εποχής.

Ηνωμένο Βασίλειο – Thomas Heatherwick Studio

Οι Mass Studies σχεδίασαν το περίπτερο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας, όπου κυριαρχούν τα εθνικά τους σύμβολα και οι εντυπωσιακοί χρωματισμοί.  Η εκπαίδευση συναντά την επιστήμη, τον πολιτισμό και τον αθλητισμό, έννοιες που έχουν επιτύχει μεγάλη ανάπτυξη κατά τη διάρκεια της μακράς ιστορίας της χώρας. O σχεδιασμός των Foster + Partners για το περίπτερο των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων εμπνέεται από μια “αμμοθίνα”, ένα συμβολο της ερήμου. Χωρητικότητας 450 ατόμων και έκτασης 3.000 τ.μ. εκθεσιακού χώρου, το περίπτερο είναι μία από τις μεγαλύτερες δομές που θα κατασκευαστούν για την expo και αναμένεται να είναι από τα πιο επισκέψιμα της έκθεσης. Το περίπτερο της Δανίας ίσως αποτελεί την ωραία έκπληξη στην expo. Το κτίριο των BIG είναι “τυλιγμένο γύρω από την πισίνα του λιμανιού”. Έχει σχήμα διπλής σπείρας με λωρίδες για τους πεζούς και τους ποδηλάτες ενώ η μική γοργόνα θα είναι έτοιμη να υποδεχτεί τους επισκέπτες της στο κέντρο της “πισίνας”.

Δανία – BIG

Tο Ηνωμένο Βασίλειο με το περίπτερο του Thomas Heatherwick έχει επιφέρει στους επισκέπτες της expo μια νέα έκδοση του Crystal Palace – ένας εκθαμβωτικός κύβος αποτελείται από περισσότερες από 60.000 λεπτές και διαφανείς ακρυλικές βέργες που περιέχουν σπόρους διαφόρων φυτών. Το φινλανδικό περίπτερο των JKMM “Kirnu” περιβάλλεται από μια λίμνη ενώ ο σχεδιασμός του εμπνέεται από τη φύση. Με το σύνθημα “Sharing Inspiration”  ενθαρρύνεται η ανταλλαγή απόψεων και η αλληλεπίδρασή τους.

Φινλανδία – JKMM

Η λίστα όλων των περιπτέρων βρίσκεται στην ιστοσελίδα της expo.

Related posts:

1. the bankruptcy of architecture – kam workshop 2010
2. οι SANAA το pritzker 2010

Οι δύο νεαροί Πορτογάλοι αρχιτέκτονες έκαναν πια την Αθήνα σπίτι τους. Η 28χρονη Ρακέλ Μαρία Ολιβέιρα μόλις εγκαταστάθηκε, ενώ ο 29χρονος Ζουάου Πράτες Ρουίβο ζει στη χώρα μας περισσότερο από έναν χρόνο.

Οι νικητές του αρχιτεκτονικού διαγωνισμού Upto35 της ελληνικής εταιρείας Oliaros θα δουν το πολύ σε δύο χρόνια το εντυπωσιακό όντως κτίριό τους έτοιμο στην καρδιά της Αθήνας, στο Μεταξουργείο. Ενοικοί του θα είναι 18 φοιτητές, εξ ου και το κτίριο ονομάζεται «18 + φοιτητική κατοικία», στην οδό Μαραθώνος 34, όπου και το οικόπεδο (200 τ.μ.) ιδιοκτησίας της Oliaros. Εως τις 4 Απριλίου μπορεί κανείς να θαυμάσει την πρότασή τους στην έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη της Πειραιώς.

Αν και γεννημένοι στην ίδια πατρίδα, συναντήθηκαν στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας, μόλις πριν από πέντε χρόνια. Η Ρακέλ γεννήθηκε στο Πόρτο, σπούδασε εκεί αρχιτεκτονική και συνέχισε τις σπουδές της στο Ντελφτ. Ο Ζουάου γεννήθηκε στη Λισαβόνα, όπου και σπούδασε, και συνέχισε στο Αϊντχόφεν. «Ακολουθήσαμε παρόμοιο μονοπάτι», σχολιάζει η Ρακέλ. «Μόνο που εκείνη πήγε σε καλύτερες σχολές από μένα…», συμπληρώνει γελώντας ο Ζουάου.

Την ίδια εβδομάδα που έμαθαν ότι κέρδισαν στον διαγωνισμό της Αθήνας, απέσπασαν και το δεύτερο βραβείο στον διαγωνισμό Europan (ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα Αρχιτεκτονικών Διαγωνισμών, που από το 1998 προωθεί καινοτόμες ιδέες πάνω στην αρχιτεκτονική) που πραγματοποιήθηκε στην Πορτογαλία. «Ηταν μια συναρπαστική εβδομάδα», λένε.

Ο Ζουάου Πράτες Ρουίβο βρέθηκε στην Αθήνα ακολουθώντας φίλους Ελληνες αρχιτέκτοντες που γνώρισε στο Ρότερνταμ. Δούλευε για χρόνια σε αρχιτεκτονικά γραφεία, αλλά αποφάσισε ότι ήρθε η ώρα να τολμήσει μόνος του. Με τη Ρακέλ είχαν συμμετάσχει σε αρκετούς διαγωνισμούς, χωρίς να διακριθούν. Ανακάλυψαν όμως ότι ταιριάζουν απόλυτα κι έτσι ξεκίνησε η συνεργασία τους.

Παράλληλα με τη φοιτητική κατοικία στο Μεταξουργείο, ετοιμάζονται να χτίσουν μια ιδιωτική κατοικία στην Πορτογαλία ενώ, σε συνεργασία με έναν ακόμη αρχιτέκτονα, θα υπογράψουν το νέο πρότζεκτ της γκαλερί «The Breeder». «Ονομάζεται “Artist’s club” και θα αποτελείται από έναν εμπορικό χώρο, όπου θα μπορεί κανείς να αγοράζει τέχνη, αλλά και από ένα ξεχωριστό χώρο “εργασίας”, όπως λέμε, ειδικά για τους καλλιτέχνες», εξηγεί ο Ζουάου. «Ελπίζω να το κάνουν σύντομα, γιατί είναι πολύ ωραίο πρότζεκτ».

Για τη «18+φοιτητική κατοικία» πήραν μια κοινή πολυκατοικία και αντέστρεψαν τη λειτουργία της. Τοποθέτησαν στο εξωτερικό (στις προσόψεις) τα δωμάτια, τον αυστηρά ιδιωτικό χώρο των ενοίκων, και μετέτρεψαν όλο το εσωτερικό του κτιρίου σε κοινόχρηστο χώρο (κουζίνες, τα αναγνωστήρια κ.ά.). Το φως θα μπαίνει από τα πλαϊνά υαλοπετάσματα αλλά και από τη γυάλινη οροφή.

«Αποφύγαμε τον διαχωρισμό των επιπέδων σε πρώτο, δεύτερο όροφο κ.λπ. Ουσιαστικά κάθε δωμάτιο είναι ένα δικό του ξεχωριστό επίπεδο», λένε. Τα «μπαλκόνια» κάθε δωματίου θα είναι στην ταράτσα, ενώ κοινόχρηστος θα είναι και ο κήπος. Το ενοίκιο κάθε επιπλωμένου δωματίου υπολογίζεται στα 590 ευρώ τον μήνα. Στην τιμή συμπεριλαμβάνονται κοινόχρηστα, λογαριασμοί, θέρμανση, Ιντερνετ, καθαριότητα κ.λπ.

Με κοινές αναφορές στον Μοντερνισμό του Λε Κορμπιζιέ, «μας αρέσουν τα πιο απλά πράγματα. Δεν μας ενθουσιάζει η εικονοποιία και ο υπερ-σχεδιασμός στην αρχιτεκτονική», επισημαίνει η Ρακέλ. «Μας ενδιαφέρει το περιεχόμενο. Οχι τόσο η εικόνα όσο η λειτουργία ενός κτιρίου, η αίσθηση του χώρου. Φυσικά, αν το αποτέλεσμα είναι ωραίο, θα βγάλεις και υπέροχες φωτογραφίες. Η διαφορά είναι ότι δεν ξεκινάμε από την εικόνα. Ξεκινάμε από την ιδέα», καταλήγει ο Ζουάου, που ξεκίνησε να γίνει αρχιτέκτονας γιατί ήθελε να μάθει να σχεδιάζει αυτοκίνητα.

«Κανείς δεν ενδιαφέρεται πια για το θέαμα στην αρχιτεκτονική. Ο κόσμος ψάχνει πιο ταπεινή αρχιτεκτονική, για οικονομικούς αλλά και περιβαλλοντικούς λόγους», λέει η Ρακέλ.

Related posts:

1. έκθεση upto35 [finalists+]
2. αποτελέσματα upto35
3. συνέντευξη Bernard Tschumi για το νέο μουσείο ακρόπολης