Η πληροφορία αλιεύτηκε στην συνέντευξη που έδωσε ο Bjarke Ingels στο blog fast-c0-design. Απαντώντας στην ερώτηση αν έχει νόημα αρχιτέκτονες να σχεδιάζουν κτίρια σύμβολα σε ξένες χώρες, απαντά ότι σχεδιάζοντας κάτι στην πατρίδα σου, η ανάγκη για διαφοροποίηση και η αντίδραση στο κατεστημένο, που μπορεί να ξεχάσεις τις αξίες και τις αρετές της παράδοσής σου. Ενώ δουλεύοντας στο εξωτερικό, είναι μπορείς να χρησιμoποιείς στοιχεία της παράδοσης χωρίς να “απολιθώνεσαι”. Σαν παράδειγμα φέρνει το HOLY, ένα συγκρότημα κατοικιών στο κέντρο της Αθήνας, πάνω στο οποίο εργάζεται το γραφείο.

Το συγκρότημα κατοικιών, έκτασης 4500τμ, αποτελείται από ένα δίκτυο κυκλοφορίας μεσαιωνικού τύπου -χωριού, ενώ οι όγκοι των κατοικιών τείνουν να συναντηθούν στην κορυφή τους, δημιουργώντας έτσι μια φυσική σκίαση, σαν -κατά τον Bjarke Ingels- ένα παραδοσιακό χωριό.

Όποιος καταφέρει να αναγνωρίσει το οικοδομικό τετράγωνο που φαίνεται στα διαγράμματα (http://www.big.dk/projects/holy/), ας το πει, να βγει το λαβράκι (!), άλλωστε βάζω στοίχημα ότι είναι κάπου στον Κεραμεικό, και γνωρίζω ουκ ολίγους που έχουν χαρτογραφήσει την περιοχή εξαντλητικά για την διπλωματική τους…

Προβολή μεγαλύτερου χάρτη
και ειδού! το σημείο βρέθηκε, μία δρασκελιά από την ταινιοθήκη.

Το σχέδιο καθεαυτό έχει ένα ενδιαφέρον προς συζήτηση, για διάφορους λόγους. Η γενική κάτοψη και το διάγραμμα κινήσεων παρουσιάζει ενδιαφέρον, καθώς πράγματι θυμίζει χωριό, και ξεφεύγει ελαφρά από την συνήθη ορθοκανονική “διάθεση”. Κεκλιμένοι τοίχοι και μεγάλα ανοίγματα συμπληρώνουν το τοπίο. Από μια πρώτη εντύπωση με ξαφνιάζει η απουσία ημιυπαίθριων χώρων των κατοικιών (εκτός του αιθρίου δηλαδή) αλλά νομίζω πρέπει να περιμένουμε για μια οριστική μελέτη, καθώς οι πρισματικοί όγκοι, προσφέρονται για σκάψιμο και δημιουργία ημιυπαίθριων… Αν όντως είναι στην περιοχή κεραμεικού – μεταξουργείου θα συμβάλλει και αυτό στην ριζική αλλαγή της εικόνας και του χαρακτήρα της περιοχής, όπως και πολλά άλλα σχέδια που έχουν δρομολογηθεί – ή υλοποιηθεί ήδη, για εκεί.

Λίγα περισσότερα για το συγκρότημα: http://www.big.dk/projects/holy/
Ολόκληρη η συνέντευξη εδώ: http://www.fastcodesign.com/1662192/can-designing-for-a-dictator-actually-be-virtuous

Την πέμπτη 9 απριλίου στις 19:00 στο αμφιθέατρο Αντώνη Τρίτση, Ακαδημίας 50, το ελληνικό ινστιτούτο αρχιτεκτονικής παρουσιάζει τον αρχιτέκτονα Πάνο Κόκκορη σε μία διάλεξη με θέμα “ανάμεσα στο περιεχόμενο και στο περιέχον”.

Στα πλαίσια του συνεδρίου θα υπάρξουν πολλοί ομιλητές μεταξύ των οποίων και οι Ivan Harbour από το γραφείο Rogers Stirk Harbour + Partners και ο διάσημος ιάπωνας αρχιτέκτονας Shigeru Ban στις 2 και 4 απριλίου στις 18:00 αντίστοιχα, στο Αθηναϊς, Καστοριάς 34-36, Βοτανικός – Γκάζι με ελεύθερη είσοδο. Ολόκληρο το πρόγραμμα του συνεδρίου και πληροφορίες σχετικά με τους ομιλητές μπορείτε να βρείτε εδώ, ενώ για εγγραφή στο συνέδριο επικοινωνείτε στο email τους ecoweek@ecoweek.gr.

Παράλληλα θα διεξαχθούν και τρία (;) workshops με θέμα την περιοχή του πρώην αεροδρομίου στο ελληνικό και με στόχο την μελέτη (α) ενός πάρκου χωρίς ενεργειακές δαπάνες, (β) μίας αντίστοιχης οικιστικής περιοχής και (γ) ενός συνδυασμού και των δύο. Πληροφορίες για τα workshops μπορείτε να βρείτε εδώ.

το wsp/what street party είναιένας “θεσμός”. Το vinyl microstrore και τα υπέροχα πάρτυ του, κατακλύζει τους δρόμους της Αθήνας, με μια κινούμενη μουσική σκηνή και το ενθουσιώδες κοινό της.

Οπότε τώρα μπορούμε να αρχίσουμε την συζήτηση,

παρατηρώντας, ίσως μάταια πια, πως ο μόνος αρχιτέκτονας που έχει έργο να παρουσιάσει το οποίο να μην είναι γραφεία ή κατοικίες είναι ο Τομπάζης, και φυσικά σχεδόν (αφού εθνικό σλόγκαν είναι πλέον ότι οι έλληνες έξω διαπρέπουν κλπ κλπ) το έργο δεν αφορά την χώρα μας.

Προφανώς αυτό δεν αποτελεί έκπληξη, για κανένα αρχιτέκτονα στην χώρα, αλλά μέχρι οι αρχιτέκτονες να εξηγήσουν στους υπόλοιπους γιατί πρέπει να κόπτονται για την δημόσιο χώρο, δεν πρόκειται να δούμε πρόοδο.

Όσο ακόμα, τα νέα δημαρχεία μας τα σχεδιάζει ο Βωβός, δημαρχείο+ mall 70.000 τμ σε συσκευασία δώρου, επίσης δεν πρόκειται να δούμε καλύτερα κτήρια. Στον υπόλοιπο κόσμο, τα δημόσια κτήρια τα αντιμετωπίζουν ως μνημεία, ως σύμβολα, της πόλης. Φροντίζουν να κοσμούν την πόλη, να ομορφαίνουν μια γειτονιά και συχνά να εκφράζουν τις φιλοδοξίες της πόλης, δηλαδή (επειδή η πόλη δεν είναι κάτι το απρόσωπο, αλλά κάτι μαζικό) να εκφράζουν τους πολίτες και το συλλογικό φαντασιακό τους. (όλα αυτά σε ένα βαθμό).

Τώρα εμείς. Όλες οι πόλεις της ελλάδας έχουν κάνει διαγωνισμούς για δημαρχεία, αλλά κτίστηκαν άλλα όχι, άλλα τελειώνουν, προφανώς όλα προκάλεσαν συζητήσεις, αλλά αποτελούν αν μη τι άλλο, μια προσπάθεια να αποκτήσει το περιβάλλον μας μια ποιότητα και ένα χαρακτήρα.

Στην Αθήνα, εξαιρετικά εύστοχα (πιθανόν εν αγνοία του) ο δήμαρχος, δέχεται την προσφορά (!) του μεγαλοεργολάβου, (ο οποίος έχει επαναλάβει το πείραμα στο μαρούσι) για ένα νέο δημαρχιακό μέγαρο. Την αισθητική την γνωρίζετε, ίσως τελικά να είναι αυτή η διαδικασία και αυτή η διαδικασία που εκφράζουν καλύτερα την αθήνα. οικο-δομήθηκε (συστηματικά) άναρχα, και φέρει κατά δική μας (των κατοίκων της) ομολογία σφραγίδα έλλειψης ποιότητας και καλαισθησίας. Οι γειτονιές της, μπορεί να είναι ζωντανές αλλά είναι άσχημες…

Ένα από τα έργα που θα εκτίθενται.

Επιμελητές της έκθεσης οι αλ. τομπάζης και στ. γυφτόπουλος, στην οποία “θα παρουσιαστούν περίπου 60 έργα καταξιωμένων αλλά και ανερχόμενων ελλήνων αρχιτεκτόνων (μονοκατοικίες, πολυκατοικίες, μικρά συγκροτήματα) που έχουν υλοποιηθεί στην Αθήνα, τα προάστια ή στην περιφέρεια, και επιλέχτηκαν από πενταμελή επιτροπή (Δημήτρης Φατούρος, Κυριάκος Κυριακίδης, Νίκος Καλογεράς, Σπύρος Ραφτόπουλος, Αλέξανδρος Τομπάζης). Φωτογραφίες μεγάλου μεγέθους, σχέδια και μακέτες δείχνουν το δυναμισμό και τις τάσεις της σύγχρονης αρχιτεκτονικής και την εξέλιξή της σε σχέση με το βιοτικό επίπεδο της κοινωνίας.” [από http://www.enet.gr/online/online_text/c=113,id=84021484]

Η επιτροπή“επέλεξε από τις 175 συμμετοχές περίπου 75, με στόχο την παρουσίαση των φάσεων εξέλιξης και των τάσεων αρχιτεκτονικής των κατοικιών από τον 20ό στον 21ο αιώνα.

Από τα επιλεγμένα έργα 62% είναι μονοκατοικίες, 16% πολυκατοικίες και 22% μικρά συγκροτήματα. Το 64% βρίσκεται στις πόλεις, ενώ το 36% στην ύπαιθρο. Επίσης, το 48% του συνόλου των έργων προέρχεται από το πολεοδομικό συγκρότημα της Αθήνας, όπου το 14% βρίσκεται στο κέντρο και το 86% στα προάστια, γεγονός που δείχνει τον κορεσμό του κέντρου και τον μικρό ρυθμό ανακαίνισης παλαιότερων κτιρίων.” [από http://www.fatsimare.net/culture/p2_articleid/14796].