Τον αμερικάνο (από το Los Angeles) Neil Denari υποδέχεται ως πρώτο αρχιτέκτονα που θα ανοίξει την αυλαία για τις φετινές διαλέξεις του, το megaron+, την 1η οκτώβρη, στις 19:30, ενώ τα δελτία εισόδου θα αρχίσουν να μοιράζονται από τις 17:30.

Τα στοιχεία της πρότασης που παρουσιάστηκαν μπορείτε να τα βρείτε εδώ.

Στην διάλεξη -δυστυχώς- δεν ήμουν. Οπότε θα σχολιάσω το γεγονός της διάλεξης, το γεγονός ότι ο ΡΠ ήρθε, μπήκε στην διαδικασία να μας εξηγήσει τι σκέφτεται για την πόλη μας, για ένα κομμάτι της πόλης μας που αύριο_μεθαύριο θα είναι δημόσιος χώρος.

Μπορεί τα στοιχεία που έδωσε να μην είναι αρκετά για να μπορέσει κανείς να συγκροτήσει μια ολοκληρωμένη άποψη επί του θέματος. Σε αντίστοιχη (μικρότερου μεγέθους και σημασίας) περίπτωση θα μπορούσε αντί για την μεγάλη σε προσέλευση διάλεξη στην αίθουσα του μεγάρου να ενημερώσει απλά τον εργοδότη του. Που δεν είναι κάποιος δημόσιος φορέας, είναι το ιδιωτικό κεφάλαιο.

Η επιλογή (ανεξάρτητα από το ποιός κρύβεται πίσω από αυτήν ή αν εξυπηρετεί καθαρά σκοπούς μάρκετινγκ και τίποτα άλλο) όμως η παρουσίαση να γίνει δημόσια, δείχνει, ή τουλάχιστον προσπαθεί να δείξει, ένα στοιχειώδες ενδιαφέρον για την κοινή γνώμη. Θεωρώ (και ελπίζω να μην περπατάω στα σύννεφα) ότι αν όχι ο οποιοσδήποτε επιχειρηματίας (κυνικός ή όχι), τότε ο εν λόγω ευαισθητοποιημένος (πλην των υπολοίπων διακριτικών) αρχιτέκτονας μπορεί να επηρρεαστεί και να προσαρμοστεί στις επιπτώσεις που μπορεί να έχει η παρουσίαση ενός έργου. Στην συζήτηση που μπορεί να προκύψει και που με κάποιον τρόπο ίσως φτάσει στα αυτιά του. Στον προβληματισμό, στις ιδέες, στις απόψεις που ίσως εκφραστούν μετά από την διάλεξη. Και που από μόνες τους έχουν το δικό τους ενδιαφέρον.

Σχετικά με την διαμαρτυρία στο τέλος της διάλεξης φοιτητών της αρχιτεκτονικής σχολής του εμπ, και η οποία μονοπώλησε το ενδιαφέρον πολλών στο forum της σχολής, θεωρώ πώς ο καθένας έχει το αναφαίρετο δικαίωμα να εκφράζει την άποψή του. Όποια και αν είναι αυτή και με όποιον τρόπο θέλει. Είτε αυτή είναι κατά του τσιμέντου, είτε κατά του ιδιωτικού κεφαλαίου, είτε κατά της παγκοσμιοποίησης και του καπιταλισμού. Είτε το κάνει μέσα στο μέγαρο, είτε έξω, είτε στη σχολή, είτε στο σπίτι του από το forum/blog του, με τους εκάστοτε συμβολισμούς και τα αναμενόμενα επακόλουθα της κάθε επιλογής, όπως πολύ καίρια σημειώνει ο κ. Μπελαβίλας.

Διαφωνώ, ωστόσο, στην υπογραφή. Στο αν και κατά πόσο η οποιαδήποτε άποψη εκφράζει το σύνολο αυτών που μπαίνουν στην κάτω δεξιά γωνία του πανώ. Όπου σίγουρα για οποιαδήποτε τέτοια ενέργεια (αντίστοιχου αντίκτυπου) δεν ρωτήθηκαν οι υπόλοιποι της κατηγορίας (ίσως επειδή και οι τελευταίοι ποτέ δεν ενδιαφέρθηκαν) . Εν προκειμένω, οι υπόλοιποι φοιτητές αρχιτεκτονικής.

Ο Renzo Piano, ο Ιταλός αρχιτέκτονας του νέου κτιρίου της Λυρικής Σκηνής και της νέας Εθνικής βιβλιοθήκης στο Φαληρικό Δέλτα, θα παρουσιάσει στις 24 Ιανουαρίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στις 5μμ, το πρώτο μέρος των σχεδίων του γι΄ αυτό το έργο.

Για να δούμε…